λοιπόν περί ον-οφ, μάρκετινγκ και χρήσης...
1. το μαρκετινγκ το τρώνε όλοι (ανεξαιρέτως... άλλος πολύ, άλλος λίγο)
2. το μάρκετινγκ (όπως και το ψέμα) έχει κοντά ποδάρια...
που με απλά λόγια σημαίνει ότι
1. όλοι (μα όλοι...) ψωνίζουν λόγω μάρκετινγκ, ακόμα και αυτοί που ψωνίζουν "εναλλακτικά" ή αντιμαρκετίστικα
για να γίνει πιο κατανοητό αυτό, ιδού η παρακάτω διδακτική ιστορία:
Μια μέρα ο Διογένης - ο γνωστός Κυνικός επισκέφθηκε κατόπιν προσκλήσεως, το σπίτι του Πλάτωνα - του γνωστού φιλόσοφου, ο οποίος ήταν εξαιρετικά πλούσιος.
Μπαίνοντας ο Διογένης στο υπερπολυτελές σπίτι, πατώντας ξυπόλυτος και με λασπωμένα πόδια πάνω στα πανάκριβα χαλιά του Πλάτωνα φώναξε:
-"Τώρα πατάω στην ματαιοδοξία του Πλάτωνα...".
Και ο Πλάτωνας αγέρωχος απάντησε:
-"Ναι... αλλά με μια άλλη ματαιοδοξία."2. η χρήση δείχνει την πραγματική αξία του προϊόντος. Δηλ. ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους αγόρασες ένα προϊόν, η χρήση του δείχνει τις πραγματικές δυνατότητες και τους περιορισμούς που έχει το προϊόν αυτό.
Εξάλλου είναι γνωστό ότι κάθε προϊόν σχεδιάζεται, παράγεται και πωλείται για να καλύψει ρητές ή άρρητες ανάγκες, πραγματικές ή κατασκευασμένες, μέσα στα πλαίσια τεχνολογικών αλλά πρωτίστως οικονομικών περιορισμών...
Και μετά τα ωραία αυτά εισαγωγικά, αλλαγή πλάνου σε φοντύ ανσαινέ...
Μοτοσυκλέτες ον-οφΤο μάρκετινγκ είναι όπως ακριβώς το έχει πει αλλού ο Διαμαντής... (
http://forum.motoguzziclub.gr/index.php/topic,2842.msg37013.html#msg37013) και έτσι ξεκίνησε κιόλας (θυμηθείτε τις πρώτες διαφημίσεις μοτοσυκλετών ον-οφ που "πούλαγαν" την αίγλη του Παρίσι-Ντακάρ)
Η χρήση όμως; Λοιπόν και η χρήση είναι (
μερικώς) όπως τα λέει (και κυρίως όπως τα υπονοεί ο Διαμαντής και όχι μόνο...). Μηχανή καφετέριας. Ήτοι μηχανή επιδείξεως (show off ανγκλιστί). Κοίτα τι σπουδαίος είμαι με το τέρας που καβαλάω, ξέρεις που μπορεί να έχω πάει εγώ μ' αυτό (δεν ξέρεις γι αυτό το λέω...).
Αλλά αυτό το φρούτο, είναι χρήση που αφορά όλες τις μηχανές ανεξαιρέτως τύπου: Street, τουριστικές, naked, τσόπερ λαϊκ, Ιταλικές, Γερμανικές, Ιαπωνικές κλπ, κλπ, κλπ... Η κάθε μια πουλάει την εικόνα της (και μέσω αυτής την εικόνα του ιδιοκτήτη της) στην καφετέρια. Και αυτό το εκμεταλλεύεται φυσικά το marketing.
Και αφορά κάθε τύπου μοτοσυκλέτα και μάρκα. Ακόμα και τα Γκούτσι... (μην τσινάτε, έτσι ακριβώς είναι).
Πάμε τώρα στο
μερικώς...
Μερικώς γιατί παρόλο που πολλοί (ίσως οι περισσότεροι) κάνουν χρήση καφετέριας, υπάρχουν (και είναι αρκετοί) αυτοί που χρησιμοποιούν τη μοτοσυκλέτα τους σύμφωνα με την (υποτιθέμενη) χρήση της.
Στην προκειμένη περίπτωση η χρήση είναι: Βόλτα, εκδρομή, ταξίδι (αναφέρομαι και στα τρία γιατί πιστεύω ότι αποτελούν ομόκεντρους κύκλους του ιδίου πράγματος, άσχετα αν κάποιοι εξαντλούνται στον 1ο ή 2ο κύκλο...)
Εφόσον λοιπόν θέλω να κάνω χρήση μοτοσυκλέτας που κινείται στην ανωτέρω τριπλέτα γιατί να πάρω μηχανή ον-οφ; Γιατί να μην πάρω μια street ας πούμε. Ή μια τουριστική καλύτερα; Ειδικά αν στοχεύω στον 3ο κύκλο περισσότερο.
Και για να γίνει το πράγμα περισσότερο χειροπιαστό, ας υποθέσουμε ότι ο υποψήφιος αγοραστής είναι φανατικός Γκουτσάκιας (λέμε...) και έτσι έχει να επιλέξει μεταξύ των τριών κάτωθι:
1. Stelvio
2. Breva
3. Norge
Εδώ βέβαια δεν θα λάβω υπ όψη καθόλου το αισθητικό κριτήριο, γιατί περί ορέξεως κολοκυθόπιτα και άκρη δεν θα βγάλουμε (άσχετα αν αυτό είναι και το σημαντικότερο κρητήριο αγοράς...). Γιατί εδώ μιλάμε για χρήση έτσι;
Σημαντική σημείωση:
1. Τα περακάτω αποτελούν την προσωπική μου άποψη μετά από 30 (και πλέον) χρόνια μοτοσυκλετιστικής εμπειρίας, που στο 99,9% αφορά μοτοσυκλέτες οφ και ον-οφ. Έμαθα να οδηγάω σε χώμα πρώτα και μετά σε άσφαλτο και όλες μου οι μοτοσυκλέτες είχαν ψηλό τιμόνι...
2. Μιλάμε για την Ελλάδα. Αν ζούσα σε Ευρωπαϊκή χώρα πιθανόν η άποψή μου να ήταν διαφορετική...
Ας δούμε τις ομοιότητες πρώτα:
Μιλάμε για την ίδια μάρκα (άρα θεωρητικά έχουμε το ίδιο after sales service και έχουμε να κάνουμε με την ίδια αντιπροσωπεία).
Έχουμε και στις τρεις περιπτώσεις σχεδόν τον ίδιο κινητήρα και απόδοση (περί τους 100 hp και 10 kg ροπή) και παρόμοιες επιδόσεις.
άρα ήδη έχουμε απαλείψει παράγοντες που επιδρούν στην επιλογή και δεν σχετίζονται άμεσα με την συγκεκριμένη χρήση
Επίσης έχουμε και στις τρεις περιπτώσεις μεγάλη και άνετη σέλλα όπως και σχετικά όρθια και ξεκούραστη θέση οδήγησης για μεγάλα ταξίδια και πολύωρη παραμονή στην σέλλα.
Επίσης και στις τρεις περιπτώσεις έχουμε δυνατότητα φόρτωσης βαλιτσών και σαμαριών και τανκ-μπαγκ είτε αφτερ-μαρκετ είτε μαμά, πράγμα σημαντικό για ταξίδια.
Επίσης με την εξαίρεση του Stelvio έχουμε και παρόμοια αυτονομία περί τα 300-350 χλμ (γι αυτό ας θεωρήσουμε ότι δεν του ήρθε του Γκουτσαίου μηχανικού να βάλει ντουλαπάκι στο Stelvio, οπότε και αυτό έχει 23lt ρεζερβουάρ)
Επίσης σε επίπεδο περιφερειακών εξαρτημάτων και ποιότητας κατασκευής μιλάμε για παρόμοια πράγματα
Ας δούμε και τις διαφορές:
1. Σε επίπεδο προστασίας από τον αέρα και τα στοιχεία της φύσηςΤο Breva είναι "γυμνό" (αν και με αφτερ-μάρκετ ζελατίνες ή πατέντες βλ. Θρύλος-Φάνης κλπ έρχεται κάπως το πράγμα)
Το Stelvio έχει μεγάλη ζελατίνα και όγκο
Το Norge είναι ένα Breva με ολόσωμο φέριγκ
σε επίπεδο προστασίας η κατάταξη είναι Norge, Stelvio, Breva
2. Σε επίπεδο βάρουςΤο Stelvio και το Norge ζυγίζουν περίπου το ίδιο ενώ το Breva ειναι ελαφρύτερο και των δύο. Παρ' όλα αυτά το Norge λόγω χαμηλότερων διαδρομών αναρτήσεων (βλέπε παρακάτω) έχει χαμηλότερο κέντρο βάρους, οπόταν η κατάταξη είναι: Breva, Norge, Stelvio.
3. ΑναρτήσειςΤο Breva και το Norge έχουν τις ίδιες αναρτήσεις σε διαδρομή αλλά και σε αποσβέσεις-σκληρότητα-ρυθμίσεις αλλά το Norge λόγω μεγαλύτερου βάρους τα βρίσκει λίγο περισότερο σκούρα από το Breva που έχει να διαχειριστεί λιγότερα κιλά (και έτσι δεν ξύνει το κεντρικό σταντ κάτω κάθε λίγο και λιγάκι, ακούς gkot;)
Το Stelvio έχει μεγαλύτερες διαδρομές αναρτήσεων από τα τρία και μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος (αυτό εξάλλου κάνουν και τα περισότερα ον-οφ σε σχέση με τα αδελφάκια τους).
Δεν κάνω κατάταξη εδώ, υπάρχει λόγος...
4. ΛάστιχαΕδώ πάλι Breva και Norge φοράνε ελαστικά, καθαρά street με 17ρηδες τροχούς εμπρός πίσω, ενώ το Stelvio (θα πάρω εδώ την περίπτωση του NTX, σαν πιο χαρακτηριστική) φοράει ΟΝ-οφ (με μεγάλο to ον) με 19άρη τροχό εμπρός και 17αρη πίσω και στενότερες διαστάσεις ενώ η ζάντες του έχουν ακτίνες (όπως και αρκετά άλλα ον-οφ αλλά όχι όλα) με toubeless ελαστικά όμως.
5. Φρένακατά κανόνα (με ελάχιστες εξαιρέσεις) υπερτερούν τα street και λόγω βάρους η κατάταξη είναι: Breva, Norge, Stelvio.
6. ΤιμηBreva 1200 Abs 13.700, Stelvio Abs 14.300, NORGE 1200 T 14.650
μικρή διαφορά υπερ του Breva
7. Κόστος συντήρησης, αναλώσιμα κλπ.πάνω κάτω τα ίδια
Οι κυριότερες διαφορές είναι στις αναρτήσεις (κυρίως στη διαδρομή των αναρτήσεων) και στα ελαστικά.Τι σημαίνει αυτό όμως πρακτικά;
Για τα ον της παρέας: Χαμηλότερο κέντρο βάρους, καλύτερο "ζύγισμα", χαμήλότερη θέση οδήγησης. Στα "δύσκολα" (ανηφόρες, στατικά...) κουμαντάρεται πιο εύκολα. Επίσης σε καλό οδόστρωμα στρίβουν πολύ καλύτερα και πιο εύκολα με μεγαλύτερη ασφάλεια (κυρίως λόγω ελαστικών) ή/και πιο διασκεδαστικά αν θέλετε (και πολλοί όπως κι εγώ θέλετε, το ξέρω...)
Τα αντίστροφα για το ον-οφ της παρέας (και για όλα τα ον-οφ πάνω κάτω...). Υψηλότερο κέντρο βάρους, πιο δύσκολο ζύγισμα, στα δύσκολα θέλει πόδια και χέρια και ψυχή. Και λόγω ελαστικών και μεγάλων διαδρομών στις στροφές στρίβουν, δεν στρίβουν ή τέλος πάντων στο περίπου (πάντα σε σχέση με τα street έτσι; )
Ωραία το λοιπον;
Το λοιπόν δηλαδή είναι ότι για καταστάσεις οφ, δεν μιλάμε για κανένα από τα τρία, όπως δεν μιλάμε και για τα περισοτέρα ον-οφ της μεγάλης κατηγορίας (πλην Ktm Adventure ίσως). Και όταν λέμε οφ ενοούμε οφ. Όχι για διάβαση χωματόδρομου, γιατί αυτό το κάνουν και τα τρία (αποδεδειγμένα)
Τότε γιατί μιλάμε; Μιλάμε για το 2 της σημαντικής σημείωσης παραπάνω.
Μιλάμε για Ελληνικούς δρόμους. Είτε στην πόλη, είτε κυριότερα στο δευτερέυων επαρχιακό Ελληνικό δίκτυο. Που στις περισότερες περιπτώσεις είναι βομβαρδισμένο τοπίο. Που οι λακούβες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση... Που ξαφνικά σε δρόμο ανοιχτό που πας με 100-120 ο δρόμος "χάνεται" γιατί έχει υποχωρήσει από κάτω το βουνό ή έχει γιαμπς των 30-40 πόντων. Που το γαρμπίλι και το χώμα έχουν μπει βαθιά στη στροφή πάνω στο άπεξ.
Ε εκεί οι μεγαλύτερες διαδρομές των αναρτήσεων, τα ον-οφ ελαστικά, το καρατίμονο και η θέση οδήγησης παίρνουν την εκδίκησή τους. Ακόμη και οι ακτίνες που έχουν οι ζάντες. Και ο 19άρης τροχός. Και αν σηκωθείς λίγο στα μαρσπιέ περνάς από οποιοδήτε γιαμπ ή λακούβα που θα συναντήσεις αέρα (ή τέλος πάντων με τις λιγότερες συνέπειες). Ακόμα και τα φρένα που στα ανοιχτά κομάτια ή στην Εθνική ή σε στροφιλίκι με καλό οδόστρωμα (υπάρχει κι αυτό) είναι κατάρα, εκεί γίνεται ευλογία. Και στο χωματόδρομο ακόμα τα ον-οφ ελαστικά έχουν πλεονέκτημα. Γιατί καταστρέφονται πιο δύσκολά. Και "βρωμίζουν" και πιο δύσκολα σε σχέση με τα street.
Και εκεί πηγαίνεις αέρα και το ευχαριστιέσαι. Και δεν παρακαλάς να να ξαναβγείς σε καλή άσφαλτο. Παρακαλάς να μην τελειώσει η "ειδική".
Θα μου πεις, για το δευτερεύον οδικό δίκτυο ρε συ;
Ε, ναι. Αυτό θα πω. Για το δευτερεύων οδικό δίκτυο. Εμένα αυτό μ' αρέσει. Και στην Εθνική με τα περισότερα μεγάλα ον-οφ έτσι κι αλλιώς τάπα πας, τηρουμένων των αναλογιών. Ίσα ίσα για να την καθαρίσεις πιο γρήγορα.
Αλλά μπορεί να φταίει ότι έμαθα σε "ψηλά" τιμόνια...
Και ότι δεν ζω στας Ευρώπας...
Και στο κάτω κάτω έτσι μ' αρέσει, για να παραθέσω κι ένα ατράνταχτο επιχείρημα...
Αυτά. Το μάρκετινγκ (έστω και το εναλλακτικό), το έφαγα. Το χώνεψα.
Και το "εκκένωσα". Πάνω στα βουνά, νύχτα χωρίς φεγγάρι, στη μέση του πουθενά. Και αυτοί που το κάναν αυτό έξω, σε κάποια Βαλκανική ή μη χώρα, ακόμα περισσότερο...
Και πάλι εδώ είμαστε...
υγ. μιλάμε πάντα με την προοπτική να έχεις μόνο μία μηχανή έτσι; Γιατί αλλιώς...