Όπως έχω ξαναπεί η μέχρι τώρα ενασχόληση μου με τη φωτογραφία είχε σχέση με τη καταγραφή ταξιδιωτικών εμπειριών και μόνο.
(πράγμα που απλά ακούγεται, αλλά απλό δεν είναι καθόλου)
Αυτή είναι μια από τις πρώτες μου απόπειρες να εκφραστώ φωτογραφικά.
Δηλαδή να περιγράψω σε ανθρώπους άσχετους με εμένα την καινούρια μου, παλιά μοτοσικλέτα.
Ελπίζω να καταφέρω να μεταδώσω το πάθος για το αντικείμενο αυτό και την ομορφιά ενός κόσμου που έφυγε, των 80ς, γιατί παιδί των 80ς ήμουν κι εγώ και έτσι λειτουργώ ακόμα.
Η απόκτηση της μοτοσικλέτας αυτής είναι και μια απόπειρα να γυρίσει πίσω ένα ιδεατό ρολόι του χρόνου, υπενθυμίζοντας μου πως ήταν τότε.
Πάμε λοιπόν να δούμε τι κάναμε και όπως θα λέγανε και οι «νέοι» της εποχής εκείνης…
-Λοιπόν ****…
Γουστάρω τρελά να ρολάρω βράδυ με τη γκούτσι, ν ακούω το ξερό θόρυβο των μιστράλ και να τρέμω ολόκληρος μαζί με το μοτέρ.
(παρατήρησα όμως ότι η στάση του κεφαλιού και οι κραδασμοί κάνουν καλό στο αυχενικό ! :mrgreen: )
