Αϊβαλή – Μοσχονησι …Τουρκία

Σαββατο σημερα ,ρεπω και ηρθε η ωρα για μια διαφορετικη βολτα, σε αποσταση μιαμισης ωρα απο την Μυτιληνη ...αλλα σε αλλη ηπειρο.
Πολιτισμικά, το Μοσχονήσι και το Αϊβαλί έχουν σημαντική ελληνική παράδοση. Κατά τα αρχαία χρόνια, η περιοχή γύρω από το Μοσχονήσι και το Αϊβαλί αποτελούσε τον πυρήνα της αρχαίας Αιολίας η οποία περιελάμβανε το νησί της Λέσβου, την απέναντι Μικρασιατική ακτή μεταξύ της Τροίας και της Σμύρνης, καθώς και μέρος της ενδοχώρας. Η περιοχή αποικήθηκε για πρώτη φορά μεταξύ του 1100 και του 1000 π.χ. Αναπτύχθηκε γρήγορα και πόλεις όπως η Πέργαμος, νοτιοανατολικά του Αϊβαλιού, με τη γνωστή δυναστεία των Ατταλιδών, εξελίχθηκαν σε σημαντικά πολιτισμικά κέντρα κατά τους κλασσικούς, ελληνιστικούς, και ρωμαϊκούς χρόνους. Πιο συγκεκριμένα, η Νάσος και η Ποροσελήνη στο Μοσχονήσι ήταν ιδιαίτερα γνωστές πόλεις από την κλασσική περίοδο έως και την πρώιμη βυζαντινή. Είχαν οικονομικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με τις απέναντι πόλεις των νήσων του βορειοανατολικού Αιγαίου, όπως, για παράδειγμα, με τη Μυτιλήνη,και για αυτο το λογο τα παραλια τους ονομαζοταν και Μυτιληναιων αιγιαλος. Στα χρόνια του Βυζαντίου, στο Μοσχονήσι και στο Αϊβαλί ιδρύθηκαν επισκοπές που συνέχισαν να υφίστανται και κατά την πρώτη περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το 1650, μετά από μια σύντομη οθωμανική καταδίωξη των χριστιανών της περιοχής, τερματίσθηκε ο θεσμός της επισκοπής, και οι Έλληνες κάτοικοι εγκατέλειψαν την περιοχή.

Το Αϊβαλί κτίσθηκε γύρω στα 1600, αλλά παρέμεινε στην αφάνεια μέχρι το 1770, όταν δέχθηκε ορισμένα προνόμια και οικονομικές απαλλαγές από την Υψηλή Πύλη. Για παράδειγμα, μετά από το 1770, το κέντρο της πόλης έγινε αποκλειστικά ελληνικό, οι κάτοικοι απαλλάχθηκαν από τον βαρύ οθωμανικό φόρο, και ο διοικητής της πόλης ορίσθηκε να εκλέγεται από τους κατοίκους. Η πόλη αποτέλεσε καταφύγιο για πολλούς μετανάστες που θέλησαν να ξεφύγουν από τους φόρους. Αρκετές φορές υπήρξε κρησφύγετο σε παραβάτες του οθωμανικού νόμου οι οποίοι μπορούσαν να κινηθούν σχετικά ελεύθερα και να επεκτείνουν τις απαγορευμένες από το οθωμανικό κράτος επιχειρήσεις τους, όπως το εμπόριο καπνών.

Aυγουστος/Σεπτεμβριος 1922
Οι κάτοικοι του Αϊβαλιού και του Μοσχονησιού υπέφεραν τις τραγικές συνέπειες των πολιτικών και στρατιωτικών εξελίξεων της εποχής. Όπως τα ελληνικά στρατεύματα οπισθοχωρούσαν, οι Τουρκικές εθνικιστικές εθνοφυλακές ακολουθούσαν κάνοντας εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του ελληνικου στοιχείου της περιοχης. Πολλοί αθώοι πολίτες εκτελέσθηκαν και φυλακίσθηκαν, κάτω από άθλιες συνθήκες, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 1922. Τόσο ο ελληνικός στρατός, όσο και τα τουρκικά στρατεύματα που ακολούθησαν, άφησαν μόνιμες πληγές στον πληθυσμό του Μοσχονησιού και του Αϊβαλιού.
Οι κάτοικοι του Αϊβαλιού και του Μοσχονησιού έπρεπε να εγκαταλείψουν τη γη και τα σπίτια τους ούτως ώστε να αποφύγουν τα τουρκικά αντίποινα. Το ελληνικό κράτος και ο στρατός, είτε γιατί δεν είχαν χρόνο, είτε γιατί δεν ήταν προετοιμασμένοι για μια τέτοια επιχείρηση, δεν οργάνωσαν την εκκένωση του ελληνικού στοιχείου από την περιοχή. Από την άλλη πλευρά, το τουρκικό κράτος έδειξε αδιαφορία και βαρβαρότητα. Κατά τα τέλη Αυγούστου και αρχές Σεπτεμβρίου του 1922, πολλοί Μικρασιάτες έχασαν οικογένειες, περιουσίες, και μια πατρίδα. Στο Μοσχονήσι και στο Αϊβαλί ο ξεριζωμός άφησε 6.000 νεκρούς στην πρώτη περίπτωση, και εκατοντάδες νεκρούς στην άλλη, όλους σε μια μέρα, στις 15 Σεπτεμβρίου.

ο επιλογος για τους Ελληνες της περιοχης γραφεται με την επίσημη ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923.

Σήμερα 88 χρόνια αργότερα όλα δείχνουν τόσο διαφορετικά αλλά και συνάμα τόσο ιδία , στους δρόμους του Αιβαλιου και των Μοσχονησιων όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου βλέπεις Ελλάδα κάτι που το αποδέχονται και οι κάτοικοι της περιοχής που το εκμεταλλεύονται αναλόγως . οι δεσμοί των δυο ακτών χρόνο με τον χρόνο γίνονται όλο και ποιο στενοί κυρίως σε οικονομικό και τουριστικό επίπεδο .
Σήμερα το να πας μια βόλτα στο Αϊβαλή θεωρείται κάτι απλό, πριν από κάποια χρόνια μέχρι και επικίνδυνο.

τελος τα λογια ..παμε στις εικονες