Είπα κι εγώ να πάω διακοπές λοιπόν… και να κάνω πράγματα που δεν έχω κάνει… όπως π.χ. ένα μακρινό ταξίδι
μέχρι τη Λευκάδα με ενδιάμεση στάση στο Γαλαξείδι…
το οποίο το λατρεύω γιατί δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία χρόνια… ακόμη και τα καινούρια σπίτια που έχουν κτιστεί, έχουν το παλιό το κάτι….
Μόνος? Όχι βέβαια…. χαχαχαχα
Πριν πάμε για καφέ περπατήσαμε μέχρι το κιόσκι στο λιμάνι….
το οποίο είναι πρόσφατα ανακαινισμένο μεν, αλλά η ιστορία του πάει πίσω στο 1920 που πρωτοχτίστηκε και το χρησιμοποιούσαν σαν σταθμό προσωρινής αποθήκευσης και μεταφόρτωσης για τα προϊόντα που έρχονταν μέσω θαλάσσης…
Είπαμε να πιούμε κι ένα καφέ πανάκριβο… 2 καφέδες κι 1 εμφιαλωμένο νερό στα 4 ευρώ… Ευρώπη γίναμε… πολύ ακριβά για καφέ δίπλα στη θάλασσα με παρέα…
και εικαστικές ανησυχίες….
Απέναντι από το σημείο που είναι οι καφετέριες και τα ταβερνάκια είναι ο λοφίσκος που έχει πευκοφυτευθεί και χρησιμοποιείτε σαν πάρκο αναψυχής… Αν και πολλές φορές στο Γαλαξείδι, είπα για πρώτη φορά να πάω να δω τι γίνεται….
Ομορφα… κάναμε κι ένα πικ νικ…. Δίπλα από το άγαλμα και συνεχίσαμε το δρόμο μας για Λευκάδα..
την επόμενη μέρα είχε παραλία ΕΓΚΡΕΜΝΩΝ…..
Ο δρόμος που έχει ανοιχτεί για να πας σε αυτή την παραλία είναι της κακιάς ώρας, όπως και κάποια άλλα πράγματα, όπως το ότι δόθηκε άδεια σε καντίνα να λειτουργεί ΧΩΡΙΣ τουαλέτες, δεν θα το σχολιάσω άλλο…. Εχει και πινακίδες που σε προειδοποιεί ότι αν θέλεις να κατουρήσεις… NO WC, άρα… κάντο στη θάλασσα… ΓΚΡΡΡΡ
Αφού παρκάρεις κατεβαίνεις 350 σκαλιά… 330 τσιμεντένια και τα υπόλοιπα 20 σε στυλ INDIANA JONES….
Χαρήκαμε που θα εξασκούσαμε τις ορειβατικές μας ικανότητες…..
Δεξιά?
Ή αριστερά?
Πήγαμε αριστερά μιας και το αριστερό κομμάτι είναι παραλία γυμνιστών….. χεχεχεχεχε
Στην καντίνα της παραλίας είχε πολλά να δεις….
Αμπελοφιλοσοφίες….
Δεν ξέρω τι θέλει να πει ο ποιητής….
Αφού κάναμε το μπανάκι μας και βλέπαμε ότι άρχιζε να γεμίζει επικίνδυνα η παραλία με όλων των ειδών τους βαρβάρους είπαμε να την αποχαιρετήσουμε προς το παρόν….
Η επόμενη μέρα είχε ολοήμερη κρουαζιέρα με αφετηρία το ΝΥΔΡΙ.. Είδα και τι σημαίνει μαζικός τουρισμός… ένιωσα σαν σαρδέλα τράτα….
Το καραβάκι χώρεσε 350 άτομα. Με 25 ευρώ το άτομο και με άρωμα Καλκούτας φύγαμε με προορισμό το ΠΟΡΤΟ ΚΑΤΣΙΚΙ και τους ΕΓΚΡΕΜΝΟΥΣ για μπάνιο, αφού περάσουμε πρώτα από….
CAPO DUCATO (όχι DUCATI), το νοτιότερο άκρο της Λευκάδας… από εδώ λέγεται ότι αυτοκτόνησε η Μυτηλινιά ΣΑΠΦΩ, μιας και ο Φάωνας, ακόλουθος της Αφροδίτης και ο πιο όμορφος άνδρας του κόσμου, αρνήθηκε τον έρωτά της……
Α ξέχασα… πριν το Ακρωτήρι Δουκάτο είχαμε και κρουαζιεροπλοϊκό αγώνα….
Πλησιάζει….
ΚΑΙ ΝΑΙ!!!! ΜΕ ΤΙΣ ΜΠΑΝΤΕΣ!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
Λίγο αργότερα ο πακετάνιος μας, μας ζήτησε συγγνώμη με την υπόσχεση ότι θα επανορθώσει….
Αφού περάσαμε το ακρωτήρι προσεγγίσαμε τους Εγκρεμνούς.... από θαλάσσης αυτή τη φορά….
Χάλια νερά….
Χάλια γενικώς….
Μετά από 45 λεπτά και με την παρότρυνση του πακετάνιου
«Please come back on the boat slowly slowly μάϊ μέρμεντς εντ ντόλφινς» αναχωρήσαμε για να περάσουμε από το ΠΟΡΤΟ ΚΑΤΣΙΚΙ… Σύμφωνα με ψηφοφορίες σε αμερικάνικα περιοδικά τουρισμού για σειρά ετών, είναι στις 5 καλύτερες παραλίες της Μεσογείου και μια από τις 20 καλύτερες στον κόσμο…
Επόμενη στάση το Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς… Το τέταρτο σε έκταση νησί της Ελλάδας έχει την τιμή να φιλοξενεί το μοναδικό χωριό που έμεινε ανέπαφο από τους μεγάλους σεισμούς του 1953 που ισοπέδωσαν το νησί….
Είσοδος
Ο Φάρος
Το καραβάκι μας….
Μάθαμε ότι το γωνιακό αυτό σπιτάκι πωλείται προς… ένα εκατομμύριο γιούρια…
Δεν είχαμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας, μια γρήγορη γύρα στα δρομάκια, μια στριφτή σπανακόπιτα
Και έξοδος….
Για ΙΘΑΚΗ.. δεν θα αναφερθώ παραπάνω στο καταπράσινο νησάκι που έψαχνε για πολλά χρόνια ο Οδυσσέας, νησί θρύλος, σημείο αναφοράς πνευματικών ανθρώπων…
Στο δρόμο για την Ιθάκη
Είσοδος στις Φρίκες, όπου θα τρώγαμε και θα πίναμε καφεδάκι…. Πανάκριβο επίσης… 1,50 ο φραπές και το νερό…
Τα επτάνησα είναι γνωστά για τις προσωπικότητες που μας έχουν χαρίσει στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών
Λορέντζος Μαβίλης στις Φρίκες.
Απέναντι από την καφετέρια
Αφιερωμένο στον ΚΤΙΝΟS… μόλις τον είδα τον γατούλη εσένα σκέφτηκα Νίκο....
Και στο λιμάνι πριν φύγουμε
Σκάφος που πέρασε από την Happyland και την έβαλε σημαία…
Αναχώρηση λοιπόν και επόμενη στάση το σπήλαιο του Παπανικολή στο Μεγανήσι… το σπήλαιο όπου κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, χρησιμοποιούσε ως κρησφύγετο ο Ιατρίδης, κυβερνήτης του θρυλικού υποβρυχίου Παπανικολής… δυστυχώς δεν μπορέσαμε να μπούμε μέσα στο σπήλαιο γιατί ο σεισμός του 1953 έριξε μερικές πέτρες στην είσοδο… δεν πειράζει όμως πήγαμε πολύ κοντά….
Για να καταλάβετε το μέγεθος της σπηλιάς…
Επόμενη στάση τα νησιά του Αριστοτέλη Ωνάση, ο Σκορπιός, η Σπάρτη και το Καστρί, δεν θα αναφερθώ στην ιστορία της οικογένειας, λίγο πολύ γνωστή σε όλους…. Ακόμη και σήμερα όμως το νησί έχει 30 άτομα προσωπικό που το προσέχουν και το φροντίζουν….
Η προβλήτα του
Επόμενη στάση η Μαδουρή… ένα νησάκι ακριβώς δίπλα στο οποίο γεννήθηκε, μεγάλωσε και έγραψε τα ποιήματά του ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης… το 187 ετών σπίτι, ανακαινισμένο πλέον, από το 1990 έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μουσείο και παραμένει κληρονομιά στα δισέγγονά του…
Το τέλος μιας γεμάτης ημέρας σήμαινε ότι slowly slowly οι ολιγοήμερες διακοπές έφταναν στο τέλος τους… αλλά εμείς ΔΕΝ ΤΟ ΒΑΛΑΜΕ ΚΑΤΩ!!!
Το ίδιο βράδυ πανηγυρίσαμε έξαλλα την πρόκριση του ΠΑΟΚ…..
Και το επόμενο πρωί αποχαιρετήσαμε την όμορφη Λευκάδα με την υπόσχεση ότι πολύ σύντομα θα ξαναγυρίζαμε…
αφήσαμε εκρεμμότητες κάτι καταρράκτες και σπήλαια στα 1180 μέτρα…. (σύντομα…)
