"GIORNATE MONDIALI GUZZI 2011" γράφει το βραχιόλι που φοράμε (μάλλον δεν έχουμε βγάλει από το χέρι μας ακόμα) όσοι επισκεφθήκαμε τις εγκαταστάσεις της MOTO GUZZI την Κυριακή...
ΜΟΝDIALI κυριολεκτικά καθώς ενδεικτικά θα αναφέρω πως την Κυριακή το μεσημέρι είχα πιάσει κουβεντούλα στην είσοδο του εργοστασίου με ένα Γκουτσαίο ο οποίος ταξίδεψε από την Αυστραλία (με τη μηχανή του παρακαλώ) για να παρευρεθεί στην εκδήλωση...!!
Ήταν μια εκδρομή που περιμέναμε όλοι οι συμμετέχοντες πως και πως καθώς πέρα από την ομορφιά του τοπίου της λίμνης του Κόμο (για όσους δεν είχαν ξαναπάει) ξέραμε πως θα χορταίναμε ήχους και μυρωδιές GUZZI....αυτό που έζησα εγώ όμως το Σαββατοκύριακο αυτό ήταν πέρα από κάθε προσωπική προσδοκία...
και πιο συγκεκριμένα, αρχίσαμε να βλέπουμε GUZZIα από την Παρασκευή, ανεβαίνοντας την Autostrada από Ανκόνα για τη Λίμνη...Σε κάθε στάση στους σταθμούς, στο δρόμο, στα διόδια, στα parking - ειδικά από το Μιλάνο και πάνω, συναντούσαμε χαρούμενους ιδιοκτήτες GUZZI να ταξιδεύουν περήφανοι έχοντας τον ίδιο προορισμό με εμάς...
Στο καράβι προς Ανκόνα...

Φτάσαμε Ανκόνα την Παρασκευή το πρωί και ετοιμαζόμαστε για το ταξίδι στη "χώρα των ονείρων"...


Γκουτσαίοι στο δρόμο για τη Λίμνη...

"Να κοίτα...εκεί ψηλά πετάει ο Αετός"
"καλά....εσύ το 'χεις χάσει τελείως"

Η καταπληκτική θέα της Λίμνης από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου...



Το Σάββατο το πρωί είχαμε ραντεβού με 60κάτι μέλη του V7 CLUB CILINDRI ITALIANI...οι Ιταλοί φίλοι μας που είχαμε συναντήσει στην Ελλάδα τον Ιούνιο θέλησαν να ανταποδώσουν την φιλοξενία μας κερνώντας μας ένα γεύμα το μεσημέρι σε μια trattoria στη μέση του πουθενά, σε ένα δάσος (στην περιοχή της Valsassina) πάνω από το Ballabio (κάναμε και off road όπως θα δείτε στις φώτο - μόνο τα Stelvio ήταν χαρούμενα)...καταπληκτική βόλτα και γνήσια Ιταλική κουζίνα...τους ευχαριστούμε πολύ!!
Στο δρόμο για το ραντεβού μας (από την πάνω μεριά της Λίμνης)



Στο ραντεβού μας στην AGIP δίπλα στο Agostini...πήξαμε στα GUZZI....!!
Mια πανέμορφη καστομιά, κόπια s, 1000sp αν δεν κάνω λάθος το ορίτζιναλ...για τον Νεκρόφιλο που δεν ήρθε τελικά...


και άλλα...
παλιά και καινούρια......πολεμικά και πολιτικά......





Την ημέρα εκείνη δεν το πίστευα αυτό που ζούσα......Guzzi παντού....στους δρόμους, στα βουνά, στη Λίμνη μέσα.....σημαίες στα μπαλκόνια των σπιτιών, στα μαγαζιά, πανώ κρεμασμένα στα βενζινάδικα - και ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα στους δρόμους γύρω από το Μαντέλλο με τα θηρία να γουργουρίζουν να κροταλίζουν και να μπουμπουνίζουν ΠΑΝΤΟΥ!!......μιλάμε, οι άνθρωποι εκεί έχουν ΜΕΓΑΛΗ αρρώστια...!! (κι εμεις μαζί δλδ.)
καθ'οδόν για τη μασαμπούκα.......


Ύστερα από (ακόμα ένα) ένα εσπρεσάκι στο πανέμορφο Bellagio, και υπό βροχή αποφασίσαμε (μερικοί) να κάνουμε το γύρο της λίμνης για να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο....δεν το μετάνιωσα ούτε λεπτό...καμμιά εκατοστή ΜΑΓΕΥΤΙΚΑ χιλιόμετρα από το Bellagio στο Como και από το Como στο san Siro, παραλίμνια, θαυμάζοντας, έστω και υπο βροχή την καταπληκτική αρχιτεκτονική των οικισμών και των πόλεων και την ομορφιά του τοπίου...να σημειωθεί πως η άσφαλτος είναι απίστευτει, πιάνει καταπληκτικά και το νερό απλά ΔΕΝ σε απασχολεί όσον αφορά τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας...
"Πρόεδρε...λέω να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο μέσω Ελβετίας...Λουγκάνο, Σεν Μοριτζ και να κάνουμε και αυτό και αυτό το πέρασμα....τι λες....."
"Ντακότα, με έχει πιάσει πονοκέφαλος με αυτά που μου λες.......λέω να γυρίσω καρφί στο ξενοδοχείο να τσιμπήσω ένα εσπρεσάκι να ζεσταθώ..... "

"Χιχιχιχιχιχιχι.......άστους να φαγώνονται για Ελβετία.....εγώ θα φάω το πεπονάκι μου να πάρω δυνάμεις και θα βαρέσω τρείς γύρους Λίμνης απανωτούς γιατί το 'χω τάμα από τον Ιούνιο που δεν έκανα την προσευχή μου στοn Carlo Guzzi ένα βράδυ πριν κοιμηθώ..."

Δημήτρης - Γιωργία:
"Τι?? θα κάνετε το γύρο της Λίμνης με βροχή?? χαχαχαχαχαχαχαχαχ!!.....Μαρία, άστον να μουσκέψει και έλα με το αμάξι με το φέρυ απέναντι...!!"

Αποζημιωθήκαμε...........

Και επιτέλους εφτασε η Κυριακή....
η ημέρα του Μεντελλοπροσκυνήματος...

Καταπληκτική εγκατάσταση από τους ανθρώπου της Γκούτσι στην είσοδο του εργοστασίου....το V7 racer σε εξέλιξη....από κινητήρας σε μηχανάκι (στην κορφή της εξέδρας) να 'απογειώνεται"...

Νίκος Καραγεώργος στο χώρο παραγωγής...

Το θέλω....(και αυτό)...το επετειακό

Με τέτοια θέα και σε τέτοιο περιβάλλον πως να μην φτιάχνουν αριστουργήματα οι άνθρωποι...!!

Εδώ μέσα είδαμε ένα καταπληκτικό βίντεο σε τεράστια περιμετρική οθόνη που κάλυπτε όλη την αίθουσα η οποία ήταν στημένη σε στυλ σινεμά - αφιέρωμα στην ιστορία της Γκούτσι και στο τέλος αφιέρωμα στα νέα μοντέλα που τα είδαμε (και τα χαιδέψαμε - και τα πασπατέψαμε...)


Κάποια στιγμή απλά ερχόντουσαν από παντού παλιά (σε άριστη λειτουργία) Guzzi.....ολα πανέμορφα - ο δε ήχος που έβγαζαν.......απόκοσμος

H ουρά (στις 9 :30 το πρωί) στην είσοδο του μουσείου...

μίλησε κανείς για τρικύλινδρο...??

Απο τα αγαπημένα μου κομμάτια στο μουσείο...

Στο άγαλμα του Carlo στην κεντρική πλατεία του Mandello...

ένα v11 rosso mandello με side car.....δέιτε τι έφτιαξε ο άνθρωπας.....

Οι ομορφιές της Λίμνης στην επιστροφή για ξενοδοχείο....








Λοιπόν....αυτό που θα σας διηγηθώ εδώ είναι
πέρα για πέρα αληθινό........
...την Κυριακή το βράδυ είδα ένα όνειρο το οποίο το πρωί με έκανε να γελάσω πολύ - δεν το πίστευα...
Είδα πως ήμουν (με κάποιο τρόπο) υπεύθυνος στην παραγωγή - σχεδιασμό της εταιρίας...κάποια στιγμή σχεδιάσαμε έναν παράξενο δικύλινδρο σε σειρά και παράλληλα με το πλάισιο τοποθετημένο κινητήρα για την εταιρία (ακόμα έχω την εικόνα στο μυαλό μου)....το φτιάξαμε, το βγάλαμε στην παραγωγή και αρχίσαμε να το βολτάρουμε στη Λίμνη..... καμία σχέση με Γκούτσι, και σε λειτουργία, και σε ήχο.....κάποια στιγμή, σαν το τέρας του Λοχ Νες, πετάχτηκε από τη Λίμνη ο Κάρλο Γκούτσι καβάλα σε έναν θηριώδη V2 και μας κυνηγούσε - ξύπνησα σε τεράστια αγωνία και με ντροπή για το "παράπτωμά" μου....

..(τώρα - τι σχέση έχει ο Κάρλο και ο V2 - τι να πω)
Η εμπειρία της Λίμνης τελείωσε για μένα την Δευτέρα όπου (μετά λύπης μεγάλης) κατηφορίσαμε για το Urbino....
Οι μυρωδιές, οι αίσθηση, η μόνιμη ανατριχίλα στη ραχοκοκκαλιά, το ηλίθιο χαμόγελο επί τρεις μέρες, η ευγένεια των ανθρώπων κ.α. θα μου μείνουν αξέχαστα......μέχρι να ξαναπάω
To Urbino, η πόλη που έζησε και έδρασε ο τεράστιος
Ραφαήλ, είναι μια πόλη της κεντρική Ιταλίας (καμια 100η χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ανκόνα) - παλιό μεσαιωνικό δουκάτο - διατηρητέα καστροπολιτεία.....πανέμορφο μέρος.....πραγματικά σε μεταφέρει σε μιαν άλλη εποχή...
Η λύπη μου που αποχωριστήκαμε τη Λίμνη, μετριάστηκε με την διήμερη αυτή επίσκεψη στο υπέροχο Urbino, και ειδικά με την επίσκεψη την Τρίτη το πρωί στο Palazzo Ducale (αφού βρήκαμε και δύο ακόμα πρόθυμους φιλότεχνους να ακολουθήσουν - το Νίκο και τον Πέτρο)
....έργα τέχνης και μαγευτική μεσαιωνική ατμόσφαιρα μέσα στο παλάτι του Δούκα την οποία δυστυχώς δεν μπορώ να μεταφέρω εδώ καθώς οι φωτογραφίες απαγορεύονται...
Ευχαριστώ τον Διαμαντή για την καταπληκτική του ιδέα να διανυκτερεύσουμε εκεί τη Δευτέρα ώστε να είμαστε κοντά στην ανκόνα την Τρίτη...
Γεύση από Urbino...










το διδυμάκια.....Φάνης και Παναγιώτης...


"Είδες αγάπη μου που στο έλεγα?? ...δεν θα βλέπουμε μόνο μηχανές στην εκδρομή....αφού το ξέρεις πως είμαστε Λέσχη με διάφορες ανησυχίες....!!!"
"Είδα είδα....αλλά μη λέμε τα ίδια....ότι και να κάνεις δεν με πείθεις.....τρίτη μηχανή δεν πάιρνεις......βγάλτην την Cali από το μυαλό σου......."







η βροχή φυσικά μας ακολούθησε από τη Λίμνη ως εδώ......σιγά μη μας αφηνε......




Με το Νίκο...

Παναγιώτης...

Πέτρος...

Χασάπης...
"μμμ.....μου ήρθε μια ιδέα για το επόμενο 36ωρο....θα τους βάλω να φέρουν 70 φορές βόλτα τη λίμνη των Ιωαννίνων την πρώτη μέρα (υπο βροχή).....όποιος γκρινιάξει θα του λέω....."Καλά, στο Μαντέλο γιατί δεν γκρίνιαζες και ήθελες κι άλλο?? εεεε??"
Ηλίας...
"Αμαν!!!....έχω να κάνω 36ωρο ακριβώς 11 χρόνια και έλεγα φέτος να ξαναπάω......αυτός τα ζωγραφίζει τώρα τα καινούρια?? χαθήκαμε...!!!"














βραβείο ήχου στην παρέα των 17 μοτοσυκλετών στο Λάριο του Παναγιώτη με τις Μιστράλ...

βραβείο... "καβαλάω τη μηχανάρα μου και την ξεφτυλίζω....τους γ@μάω όλους...παλιούς και νέους....@#$$#@#@" ...στο Νίκο με το "lemanάκι" του....
ΑΝΤΙΟ ΙΤΑΛΙΑ..............ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΕΙΔΕΙΝ.....!!!! 
