Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Οκτώβριος 19, 2017, 11:11:57 μμ

Αποστολέας Θέμα: Ο μαστρο Λουίτζι  (Αναγνώστηκε 8497 φορές)

Αποσυνδεδεμένος saddle69

  • Guzzi Crazy
  • ****
  • Μηνύματα: 604
  • Averel "The Handsome" DALTON
Ο μαστρο Λουίτζι
« στις: Νοέμβριος 17, 2010, 10:49:12 μμ »
Κάθε χρόνο κάπου εκεί στα Χριστούγεννα γράφω κάτι στο APRILIABIKERS  για τα φιλαράκια !! Φέτος μου βγήκε λίγο πιο νωρίς !!!  Kαι με τσίτωσαν ( ναι οι γνωστοί-άγνωστοι ) να το βάλω και εδώ μιας και είμαι περα απο φανατικός APRILIABIKER , είμαι και Guzzi LOVER !!!


Κάθε ομοιότητα με καταστάσεις και ονόματα είναι τυχαία και  συμπτωματική. Η ιστορία είναι 100% φανταστική .
 
 
UNA STORIA VERA ITALIANA
 
Ο μαστρο Λουίτζι
 
 
Ο μαστρο Λουίτζι από το Ροτόνε ....ένα χωριουδάκι εκεί έξω  από την Πιστόια. Μηχανικός ....5ης γενειάς ...χρόνια στο κουρμπέτι. Όπως, ο  προ-προ-πάππος του , ο προ-πάππος του , ο παππούς , ο πατέρας του ...έτσι και  αυτός. Ταλέντο αιώνων στην οικογένεια που ευτυχώς το κληρονόμησε όλο ο μαστρο  Λουίτζι . Σε ένα μικρο συνεργειάκι εκεί στο Ροτόνε ειχε τον πάγκο του και τα  εργαλεία του καθαρά και τακτοποιημένα . Μαστόρευε όλη μέρα και όλη νύχτα παλεύοντας  στο χωριουδάκι να ζήσει την φαμίλια με την όμορφη γυναίκα του την Κλάρα και τα  5 παιδιά. Ευτυχισμένος και χαρούμενος και κυρίως μάστορας πρώτης κλάσης έφτιαχνε  για χρόνια τώρα τα πάντα απο ...ποτιστικά μηχανάκια για τα χωράφια μέχρι ...πανάκριβα  Ντουκάτι και Λαβέρντα  .
Ολα με περίσσεια μαστοριά και χάρη και ότι και αν έφτιαχνε  το έφτιαχνε με μεράκι και χάρη και κυρίως με ψυχή γιατί έλεγε πάνω «prodοto di Italia» . Περήφανος που ήταν  Ιταλός και έφτιαχνε ιταλικά μηχανάκια. Περήφανος για την δουλειά, το σπίτι και  την οικογένεια του. Περήφανος και σίγουρος για τον εαυτό του, την τέχνη και το  μυαλό του ήταν σε όλους αγαπητός . Όλοι τον εμπιστεύονταν και του πήγαιναν τις μηχανές τους να τις φτιάξει . Αυτός ...με υπομονή σύνεση και κυρίως την αγάπη  για ότι έφτιαχνε αναλάμβανε τα μηχανάκια και κυριολεκτικά «κελαϊδούσαν» οταν τα  έπιανε στα χέρια του. Του άρεσε τόσο πολύ να τα ακούει ...καλοκουρδισμένα ,  καλοσυντηρημένα ....καλοφροντισμένα. Καρμπυρατερ , βαλβίδες , κινητήρας , φρένα  , λάδια, όλα στην εντέλεια, ολα άριστα, όλα λειτουργούσαν σαν ...ελβετικό  ...εεε ιταλικό ρολόι ( είπαμε ...πατριώτης ο μαστρο Λουίτζι). Και αυτός  χαιρόταν και οι πελάτες του μιας και ο μαστρο Λουίτζι ήταν ο άνθρωπος τους , η  παρηγοριά τους , ο άνθρωπος που του εμπιστεύονταν την ζωή τους, την παραγωγή  τους , το βιος τους . Ο μαστρο Λουίτζι σιχαινόταν πολυ να φέρονται στα «παιδιά  του» άσχημα . Τα «παιδιά του» πέρα απο τα πέντε που είχε και τα λάτρευε (Νικολα  12 ετων  , Μαρκο 10, Τζιόρτζιο 8 ,  Μικαέλα και Ελένα τα δίδυμα) λάτρευε ότι μηχανή έφτιαχνε και μονολογούσε με  έναν υπέροχο και χαριτωμένο τρόπο πως «έχουν ψυχή , φιλότιμο και καρδιά και όσο  τους φέρεσαι όπως τους αξίζει , δεν θα σε αφήσουν ποτέ». Περίεργες κουβέντες  αλλά από τον μαστρο Λουίτζι είχαν ιδιαίτερο βάρος. Άκουγε και ζούσε την αγωνία  και τα παράπονα κάθε κινητήρα και γκρίνιαζε και μάλωνε τους ιδιοκτήτες αυστηρά.  Τους έλεγε πως αν δεν σέβονται αυτό που τους κάνει τα κέφια, τους βγάζει  μεροκάματο και τους δίνει χαρά δεν ήταν ικανοί να σεβαστούν τίποτα στην ζωή . Περίεργος  ο μαστρο Λουίτζι για τον πολύ κόσμο. Τα έλεγε περίεργα και δύσκολα τον καταλάβαιναν  αλλά ο μαστρο Λουίτζι είχε δίκιο και το ήξερε. Στα παιδιά του έλεγε πως οτι και  αν κάνουν στην ζωή τους να το κάνουν με αγάπη, μεράκι και ενδιαφέρον γιατί αυτό  μόνο άξιζε. Η ψυχή, το όνειρο και η αγάπη για κάθε τι που κάνεις.
Τόσο περίεργος ήταν ο μαστρο Λουίτζι αλλά όλοι τον λάτρευαν  γιατί αν και περίεργος τους γέμιζε σιγουριά και ελπίδα. Ήξεραν και ένιωθαν πως είχε δίκιο σε ότι έλεγε και πίστευε και απολάμβαναν τον χαρακτήρα του αλλά και τις  υπηρεσίες του.
 
Τα χρόνια περνούσαν και ο μαστρο Λουίτζι εκεί στον δικό του  τίμιο αγώνα και πάντα προσηλωμένος στην οικογένεια. Λάτρευε κάθε μέρα και νύχτα  που περνούσε με την Κλαρα και έδινε στα παιδιά αρχές και γνώσεις ώστε να έχουν όνειρα για την ζωή τους.  Θα τους  βοηθούσε σε όλα. Όσο μπορούσε, όσο άντεχαν τα κότσια του, αλλά το μονο που  ήθελε ήταν να κάνουν ότι κάνουν με αγάπη και μεράκι . Όπως αυτός. Όπως αυτός  και η Κλάρα .
Σιγά σιγά η φήμη του μαστρο Λουίτζι μεγάλωσε και έφτασε  μακριά ....πολύ μακριά από το Ροτόνε . Όλο και περισσότερος κόσμος ήθελε να  πάει στο Ροτόνε να γνωρίσει την μεγαλοφυΐα και να αφήσει την μηχανή του στα  μαγικά χέρια του Λουίτζι .
Ο μαστρο Λουίτζι πήγαινε με το πάσο του γιατί έκανε οτι  έκανε σιγά σιγά. Όσοι δέχονταν τους ρυθμούς και την φιλοσοφία του ήταν  φανατικοί οπαδοί του. Όσοι διαφωνούσαν χαμογελώντας ο μαστρο Λουίτζι τους  έδειχνε την πόρτα . Αυτός ήταν ο Λουιτζι . Έκανε διάλειμμα το μεσημέρι πάντα για  1,5 ώρα. Εκεί πάνω στον πάγκο του άνοιγε το καλαθάκι που του ετοίμαζε με αγάπη  η Κλάρα και ένα μπουκάλι κόκκινο τοσκανέζικο κρασί και απολάμβανε την υπέροχη  μέρα του εκεί μεσα στις μηχανές του μέσα στις υπέροχες πατέντες του.
 
Με τα πολλα η φήμη του μαστρο Λουίτζι έφτασε σε όλη την  Ιταλια . Και αυτός ήταν χαρούμενος . Πολύ χαρούμενος . Έφτασε μέχρι την Μπολώνια ....και ακομα πιο μακριά βόρεια μέχρι  το Μαντελλο Ντελ Λάριο και ανατολικά μέχρι το Νοάλε.
 
Οι μηχανές άλλαζαν χαρακτήρα σιγά σιγά. Γίνονταν πιο δύσκολες  , πιο «ηλεκτρονικές» , πιο δύστροπες . Ο μαστρο Λουίτζι κατάλαβε πως τα ψωμιά  του τελείωναν σιγά σιγά στο Ροτόνε και πως έπρεπε να μπει στην νέα εποχή. Ώσπου  «έσκασε» το πρώτο injection στο Ροτόνε . Χμμμμ .....ο μαστρο Λουίτζι κατάλαβε απόλυτα  μέσα σε λίγα λεπτά τα πάντα αλλά ......εκεί που έπινε το μεσημεριανό του κρασί  τρώγοντας την υπέροχη μακαρονάδα της Κλάρας ....σκέφτηκε πως πρέπει να  προχωρήσει . Να αλλάξει την ζωή του . Χμμμμ δύσκολο . Αυτό που σκεφτόταν είναι  πως θα έχανε την ηρεμία του και την ηρεμία του Ροτόνε . Αλλά τα παιδιά ?? ήθελε  να δει τον γιο του τον μεγάλο “Ingegnere”   και δεν είχε και άδικο εδώ που τα λέμε  ..γιατί ο μικρός ...ήταν στα χνάρια του μαστρο Λουίτζι.
 
Τα σκέφτηκε απο δω τα σκεφτόταν από κεί . Κάτι έπρεπε να  κάνει . Και σαν από μηχανής Θεός μια μέρα που ήταν βροχερή και ράθυμη, ένας ήχος  τηλεφώνου τάραξε την ηρεμία του μαστρο Λουίτζι. Τηλέφωνο επιτακτικό με ήχο που  σήμαινε κάτι σημαντικό.
 
Το σηκώνει με βαριά καρδιά και στην άλλη άκρη της γραμμής  μια σοβαρή φωνή που συστήνεται σαν κάποιος μεγαλοδιευθυντής μιας εταιρίας  κατασκευής μοτοσυκλετών.
 
Ο μαστρο Λουίτζι κολακεύεται μιας και ήξερε την μάρκα και  τις μηχανές αλλά δεν πίστευε τι άκουγε  και  ρωτάει «Ιταλικές μηχανές κατασκευάζετε κύριε ?». Η φωνή ψελλίζει διστακτικά  ....ναι κύριε Λουίτζι έξω από το Νοάλε κοντά στο Τρεβίζο απορώντας πως δεν ήξερε το μέρος. Ο μαστρο Λουίτζι ντράπηκε . Ήξερε τα μηχανάκια από το Νοάλε βίδα προς  βίδα αλλά δεν είχε φύγει ποτέ από το Ροτόνε. Κοκκίνησε και ήλπισε πως δεν θα το  καταλάβαινε η άλλη άκρη της γραμμής.  Ο  διευθυντής είχε μια πρόταση για τον μαστρο Λουίτζι και του την είπε. Τον ήθελε  αρχιμαστορα- αρχιμηχανικό στην γραμμή παραγωγής στο Νοάλε . Ο μαστρο Λουίτζι  κόντεψε να λιποθυμήσει αλλά ψέλισε πως θα το σκεφτεί .
 
Ο νους του πήγε πρώτα στα παιδιά . Με μια τέτοια δουλειά θα τα σπούδαζε όπως λαχταρούσε . Θα τα βοηθούσε να πάρουν τις γνώσεις που αυτός  είχε αποκτήσει εμπειρικά. Από την άλλη η Κλαρα. Τον αγαπούσε και θα καταλάβαινε  πως η θυσία του να αφήσεις το Ροτονε ήταν για τα παιδιά. Πως θα τις το έλεγε ?
 
Συνέχισε να πίνει το κρασί του και άναψε και ενα τσιγάρο.  Τον είχαν πνίξει οι σκέψεις. Όλα μύλος και αχταρμάς μέσα του. Αλληλοσυγκρουόμενα.  Δεν είχε φύγει ποτέ του απο το Ροτονε . Φοβόταν τα πάντα ....ακόμα και την ευτυχία  της Κλαρας.
Το βράδυ όταν τα παιδιά έπεσαν για ύπνο πήρε την Κλαρα  αγκαλιά και ψελλίζοντας της τα είπε όλα με τα μάτια του να είναι δακρυσμένα. Η Κλαρα  κατάλαβε απο την αρχή . Τον αγαπούσε με όλη την δύναμη της ψυχής της, όπως  επίσης και τα παιδιά. το ήξερε πως ήταν η ευκαιρία τους. Τον κοίταξε και του  είπε «Πάμε ...αρκεί να είσαι εσύ ευτυχισμένος με αυτό που θα κάνεις, γιατί εγώ  έτσι θέλω να σε βλέπω, ευτυχισμένο και δίπλα μου». Ο μαστρο Λουίτζι την κοίταξε  και την ρώτησε «Εσύ ? δεν στεναχωριέσαι που θα φύγουμε από το Ροτονε ?» Η Κλαρα  τον κοίταξε,χαμογέλασε και είπε « Απλα βαλε τους ορους σου στην νεα δουλεια,  εγω ειμαι διπλα σου σε ολα» Ο μαστρο Λουίτζι ξεσπασε σε δάκρυα. Ολα οσα ειχε  ονειρευτει για την Κλαρα και τα παιδια τώρα θα ειχε την ευκαιρία να τα κανει  πραγματικότητα .
 
Ολο το βραδυ δεν κοιμηθηκε ....σκεφτοταν την κουβεντα της  Κλαρας και την νεα δουλεια και χιλιαδες ερωτηματικα. Θα τον αφηναν αραγε να  κανει τις πατέντες του ?
Θα ηταν ολα κατω απο τον ιδιο σεβασμό που ο ιδιος ειχε για  τα μηχανάκια και τους πελατες του ? Πως θα ηταν η δουλεια ? Η ζωή μακρια απο το  Ροτονε ? Το συνεργειο του ?
 
Το πρωι τον βρήκε ξυπνιο . Ειχε αποφασίσει .  Η Κλαρα το καταλαβε απο το χαμογελο του. Τον φιλησε  και του ετοιμασε τον καφε .
 
10 το πρωί στο συνεργειο ..το τηλεφωνο χτυπησε και παλι.  Ηταν ο ιδιος μεγαλοδιευθυντης ...κουβεντιασαν για ωρα. Του ειπε τον μισθο του  και ο μαστρο Λουίτζι κοντεψε να πεσει απο την καρέκλα με το νουμερο. Αλλα  παρόλη την ζαλαδα ειχε αποφασίσει τους ορους του.  Πηρε μια φωνη σοβαρή και ανακοινωσε πως ηθελε να  εχει λογο στην βελτίωση των μοτοσυκλετών και πως θα έδινε καποιες απο τις «πατέντες»  του . Απαραίτητη προυποθεση βεβαιως ....το μεσημεριανό γευμα με την μακαροναδα  της Κλαρας και το τοσκανεζικο κρασι.
 
Ο διευθυντης δεχτηκε τα πάντα μιας και ο μαστρο Λουίτζι ήταν  γιαυτον το δώρο που περίμενε χρόνια . Αλλωστε για 5-10 πατεντες και ενα γευμα  ποιος ο λογος να τα χαλασουν ?
 
Ετσι λοιπον ο μαστρο Λουίτζι πηρε την οικογενεια και  μετακόμισε βόρεια . Εκει που δεν ειχε ταξιδεψει ποτε .
 

ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΑ ! 
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ !

Αποσυνδεδεμένος saddle69

  • Guzzi Crazy
  • ****
  • Μηνύματα: 604
  • Averel "The Handsome" DALTON
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #1 στις: Νοέμβριος 17, 2010, 10:49:59 μμ »
  Βρήκαν ενα καλό και άνετο σπίτι και αφού τακτοποιήθηκαν ο μαστρο  Λουίτζι πηγε την πρώτη μέρα στην δουλειά . Έπαθε πλάκα !! Παντού κοιτούσε  έκθαμβος . Του άρεσαν όλα . Εργοστάσιο με τα όλα του . Οι κινητήρες ήταν  κάποιου αυστριακού αλλά ο μαστρο Λουίτζι το ξεπέρασε εύκολα μιας και ήξερε πως  δεν παθαίνουν τίποτα. Έργα τέχνης τους έλεγε . Και είχε δίκιο . Η εταιρία ήταν  μια μικρή εταιρια που έφτιαχνε αριστουργήματα . Τα χρήματα της εταιρίας δεν  ήταν πολλά μιας και δεν πούλαγε πολύ αλλά ο μαστρο Λουίτζι πίστευε στα  μηχανάκια που έφτιαχνε πια . Και πίστευε πολύ . Είχαν και αυτά τις αδυναμίες  τους όπως όλα αλλά ο μαστρο Λουίτζι πίστευε πως είναι για ένα ειδικό κοινό . Το  κοινό του. Ανθρώπους φανατικούς με την οδηγική συμπεριφορά που να έχουν παρόλα  τα μικροπροβλήματα εμπιστοσύνη στο μηχανάκι που αγοράζουν. Ο μαστρο Λουίτζι  έβλεπε σε αυτούς την ζωή του και τα όνειρα του . Ήθελε να φτιάξει το τέλειο γιαυτους  . Ήξερε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό με τα χρήματα που του έδιναν για βελτιώσεις .  Ήξερε το ότι έπρεπε να αφοσιωθεί στο πως ήθελε αυτός ένα μηχανάκι . Ένα  μηχανάκι που να του κάνει τα κέφια στο έπακρο ...και να μπορεί να το φτιάχνει  στον δρόμο αν χαλάει . Δύσκολα μεν άλλα ....είπαμε για απαιτητικούς αναβάτες .
 
Πήρε μια πιρουνιά απο τα μακαρόνια της Κλάρας ....ήπιε μια  γουλιά κρασί ...και αποφάσισε . Αυτό ήταν. Με όλα τα ρίσκα . Σκέφτηκε καλύτερα  να με βρίζουν κάποιοι περαστικοί παρά αυτοί που θα με σκέφτονται όταν κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα .
Το κόστος βαρύ. Άλλα το όνειρο εκεί.
Έτσι έβαλε κάτω τα πράγματα με τους σχεδιαστές και τον  αυστριακό κινητήρα που δεν έσπαγε και δεν χάλαγε και έκανε .....μηχανάκια που  έκαναν τον κόσμο να παραμιλάει . Ονόματα μαγικά . Αντάξια του Ιταλικού του ονείρου . Pegaso , Caponord , Tuono , Falco , Mille , Futura .
 
Κάπουα στιγμή όταν η εταιρία δεν πολύ πήγαινε καλά είπαν  στον μαστρο Λουίτζι να ρίξει το κόστος . Ο μαστρο Λουίτζι έγινε έξαλλος. Χτύπησε  το χέρι στο τραπέζι και είπε «από μένα δεν θα δείτε ψεγάδι στο πλαίσιο, τον  κινητήρα, τα φρένα και την οδηγική συμπεριφορά. Στα αναλώσιμα και στα ηλεκτρικά  κάντε ότι θέλετε» και έφυγε οργισμένος . Και έτσι και έγινε .
Στον δρόμο μετά απο χρόνια τον σταματούσαν . Του έλεγαν  γεμάτοι οργή «εει μαστρο Λουίτζι ο διακόπτης με άφησε , ο ανορθωτής κάηκε , τι  κάνετε για αυτό ?»
Ο μαστρο Λουίτζι στεναχωριόταν και δεν μιλούσε . Κατέβαζε το  κεφάλι και συνέχιζε να παράγει. Να παράγει μηχανές για όνειρα . Μηχανές για  ανθρώπους που νοιάζονται για την μηχανή που καβαλάνε .Τον πίεζαν αλλά αυτός  εκεί.Προσπαθούσε να βελτιώσει αυτά που έκανε .
Ο μαστρο Λουίτζι πιστός στις αρχές του. Έμεινε εκεί.  Ακλόνητος . Όπως και ο κόσμος που πίστεψε σε αυτόν και αυτά που έφτιαχνε.
Σπούδασε και πάντρεψε όλα του τα παιδιά.
Ο μεγάλος του ο γιος ο Νικολα έγινε «Ingegnere» έμεινε στο Νοάλε ...που πια  ήταν διαφορετικό από την εποχή του μαστρο – Λουιτζι αλλά ακόμα και μετά από  πολλές φουρτούνες το σήμα κατατεθέν παρέμεινε «Prodoto di Italia».
Άλλο από αυτό που ονειρεύτηκε ο μαστρο Λουίτζι αλλά με τις  ίδιες βασικές αρχές.
Ο Μαρκο αρχιτέκτονας και ο Νικολα μηχανικός. Η Μικαέλα στο  δημόσιο και η Ελένα νηπιαγωγός. Έζησαν ευτυχισμένοι όλοι χάρις το όνειρο και  την αγάπη που είχε ο μαστρο Λουίτζι για την ζωή την οικογένεια και τα μηχανάκια  που έφτιαχνε .
 
Ο μαστρο Λουίτζι πια ....στην σύνταξη ....βλέπει και  απολαμβάνει την οικογένεια του που μεγάλωσε . Παιδιά , εγγόνια. Επέστρεψε στο  Ροτόνε με την Κλαρα και στον ελεύθερό του χρόνο φτιάχνει από ποτιστικές μηχανές  μέχρι Ντουκατι και Λαβέρντα. Όταν βλέπει τα νέα μοντέλα του Νοάλε , αυτά που  τώρα παράγει ο γιος του, χαμογελάει και φουσκώνει από υπερηφάνεια . Και  μονολογεί .....Αυτό είναι το όνειρο ...αυτή είναι η ζωή .
Και οποίος δεν καταλαβαίνει το νόημα ας κοιτάξει ανατολικά  ....εκεί πέρα από την Κίνα.
 
Αυτος/η που το καταλαβαίνει είναι εν μέρει παιδί του  μαστρο-Λουιτζι .
 
Ανοίγει το τοσκανεζικο του ...τσιμπάει μια πιρουνιά  μακαρόνια της Κλαρας , την κοιτάει και χαμογελάει . Η Κλαρα του χαμογελάει και  του λέει «μαστρο Λουίτζι τα καταφέραμε απο το τίποτα. Είμαστε ευτυχισμένοι που  κάναμε μια τόσο όμορφη οικογένεια και τόσους ανθρώπους να ζουν με το όνειρο. Το  όνειρό μας. Για τους άλλους δεν πειράζει, δεν θα καταλάβουν ποτέ»
 
 
The END
 
 
Κάθε ομοιότητα με καταστάσεις και ονόματα ειναι τυχαία και  συμπτωματική. Η ιστορία είναι 100% φανταστική .
 
 
Αφιερωμενο στον ΜΑΣΤΟΡΑ, στον  Θεμη και σε ολους οσους ονειρευονται !
ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΑ ! 
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ !

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1168
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #2 στις: Νοέμβριος 18, 2010, 03:55:38 μμ »
Χαίρετε!

Δεν είναι και εύκολο να "κρίνεις' τα γραφώμενα. Είναι κατ' αρχήν κάπως ακαταλαβίστικα. Δεν υπάρχει συνοχή, δεν υπάρχει νόημα. Αυτό περί τα συντακτικά.

Αν περάσουμε στο νόημα, τι νόημα να βρει κανείς; O περήφανος Luigi και τα prodotti D' Italia.
Εντάξει δε λέω... Είναι και κρυφοφασιστάκος... Αλλά όπως προείπε κάπου αλλού ένας φίλος πολύ "corny" ρε παιδάκι μου, πολύ μελό και δακρύβρεχτο. Λίγη τεστοστερόνη, κατί αντρουέ...
Ένα κείμενο που δεν έχει λόγο ύπαρξης, νόημα γραφής, σύνταξη της προκοπής, ιδέα μέσα της να δεις...

Και κάτι τελευταίο. μωρέ καλά σε λέει κάποιος εδώ μέσα ηλίθιο... Καλά κάνει και αποφεύγει τις μπύρες...
Κι επίσης, ανάμεσα στα παρατσούκλια μου, είναι και το Bennito, αν με καταλαβαί...!

Δε θα πεθάνουμε ποτέ ηλίθιε ρομαντικέ. Σε μερσώ   
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5168
  • ut tensio, sic vis
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #3 στις: Νοέμβριος 18, 2010, 04:29:11 μμ »
είχες έμπνευση, αλλά γιατί μου το είπες ρε;


πήρε σύνταξη ο μαστρο - Λουϊτζι...,   :oops:


τώρα την παραγωγή την έχει αναλάβει ο Μάριο Μπιανιτσέλι MA, Md, Phd, SRA, Dr. Ing, με μεταπτυχιακό στο Harvard Business School και ειδίκευση στο business merging and acquisition...




αλλά keep on dreaming...


Αλέξη απ' το Νοάλε ντι Κιάτο...   :thumbsup:
ex...

Αποσυνδεδεμένος saddle69

  • Guzzi Crazy
  • ****
  • Μηνύματα: 604
  • Averel "The Handsome" DALTON
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #4 στις: Νοέμβριος 18, 2010, 05:00:43 μμ »
Χαίρετε!

Δεν είναι και εύκολο να "κρίνεις' τα γραφώμενα. Είναι κατ' αρχήν κάπως ακαταλαβίστικα. Δεν υπάρχει συνοχή, δεν υπάρχει νόημα. Αυτό περί τα συντακτικά.

Αν περάσουμε στο νόημα, τι νόημα να βρει κανείς; O περήφανος Luigi και τα prodotti D' Italia.
Εντάξει δε λέω... Είναι και κρυφοφασιστάκος... Αλλά όπως προείπε κάπου αλλού ένας φίλος πολύ "corny" ρε παιδάκι μου, πολύ μελό και δακρύβρεχτο. Λίγη τεστοστερόνη, κατί αντρουέ...
Ένα κείμενο που δεν έχει λόγο ύπαρξης, νόημα γραφής, σύνταξη της προκοπής, ιδέα μέσα της να δεις...

Και κάτι τελευταίο. μωρέ καλά σε λέει κάποιος εδώ μέσα ηλίθιο... Καλά κάνει και αποφεύγει τις μπύρες...
Κι επίσης, ανάμεσα στα παρατσούκλια μου, είναι και το Bennito, αν με καταλαβαί...!

Δε θα πεθάνουμε ποτέ ηλίθιε ρομαντικέ. Σε μερσώ   

Σε ευχαριστώ θερμα για τα καλα σου λογια !!!  :hehe: :hehe: :hehe:
ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΑ ! 
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ !

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1168
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #5 στις: Νοέμβριος 18, 2010, 05:12:43 μμ »
Πάλι καλά που το έχεις ανοιχτό.... Το αλεξίπτωτό σου, γιατί με τόσο "καντηλέρι" (και όχι cantilever), θα είχε ανοίξει βεντέτα... 

Υπάρχει βέβαια ένα θέμα, αλλά δεν πειρά που ο εν κειμένω "φασιστάκος" δε φτιάχνει  Guzzi αλλά Laverda, αλλά δεν πειρά.

Και οι κόρες απο το Breganze παρεξηγημένες και εξαφανιζόλ είναι...

Και βέβαια τρακτέρ, γερο-Pierro Laverda
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος saddle69

  • Guzzi Crazy
  • ****
  • Μηνύματα: 604
  • Averel "The Handsome" DALTON
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #6 στις: Νοέμβριος 18, 2010, 06:17:03 μμ »
 :hehe:

Καθε ιστορια ...εμπεριέχει μεσα και "ολιγον τι" απο αληθεια ......που λεει ενας φίλος !!


ΣΩΣΤΟΣ !!   :clap :clap :clap
ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΑ ! 
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ !

Αποσυνδεδεμένος Dakota

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3182
    • 1200sport & YBR 125
    • Του Μήτσου το μπλοκάκι
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #7 στις: Νοέμβριος 19, 2010, 10:43:15 πμ »
Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο

 :clap

Συστήνεται η ανάγνωσή του τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα.

Αποσυνδεδεμένος VAS

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5799
  • ο θείος Νώντας...
    • 1000 SP, california 1100
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #8 στις: Νοέμβριος 19, 2010, 08:25:24 μμ »
Πολύ καλό...χρειαζόμαστε τέτοια αναγνώσματα πού και πού ανάμεσα στον σωρό από "ξεράσματα" του κάθε αδικημένου και "προκάτ" πολυδιαβασμένα δηθενκουλτουριάρικα ξαναζεσταμένα "ύφη" που διαβάζουμε καθημερινά γύρω μας...(είτε αφορούν τη μοτοσικλέτα είτε όχι)...

Απλό, αγνό, κατανοητό, ειλικρινές και "από καρδιάς" κείμενο...

Σ Υ Γ Χ Α Ρ Η Τ Η Ρ Ι Α :thumbsup:
Όπως είχε πει ενας γνήσιος Guzzista πριν τον διώξει το καθεστώς : "Καιμε βενζίνη, οι υπόλοιποι καίνε το σάλιο τους!"

FANIS

  • Επισκέπτης
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #9 στις: Νοέμβριος 19, 2010, 08:37:13 μμ »
Ωραίος ο Αλέξης.

 :bier: :bier:



Αποσυνδεδεμένος mythos

  • Guzzi Let Me Be
  • *
  • Μηνύματα: 92
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #10 στις: Νοέμβριος 20, 2010, 04:42:53 μμ »
εγω..απορώ... πάλι πως υπάρχουν τυποι σαν κι εσένα που κάθονται και γραφουν τετοιες μπου#@$δες.... :oldgit:  δηλαδή..μερικοί τις πιιστευουν κι ολας... και αλλοι γραφουν για v2 + blues...
χάλια..χάλια..ας μιλησουμε για τσελεμεντέδες και το ΔΝΤ....



Υ.Γ.
keep rocking mate  :thumbsup:

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1168
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #11 στις: Νοέμβριος 20, 2010, 05:10:53 μμ »
Χαίρετε!

Μας προκύπτουν πολλοί ρομαντικοί εδώ μέσα, Παζά μου!

Πολλοί ρομαντικοί, ηλίθιοι (όπως τους αποκαλείτε), "λεβεντάκο" μου
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

v11cafe

  • Επισκέπτης
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #12 στις: Νοέμβριος 20, 2010, 06:52:35 μμ »
Και οι ρομαντικοι ...εχουν μοτοσυκλετες :shame:
κατι Ιταλικα σουργελα συνηθως, αλλα αγαπησιαρικα. :D

Αποσυνδεδεμένος dagger moon

  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1315
  • dagger moon
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #13 στις: Νοέμβριος 20, 2010, 07:46:56 μμ »
Και οι ρομαντικοι ...εχουν μοτοσυκλετες :shame:
κατι Ιταλικα σουργελα συνηθως, αλλα αγαπησιαρικα. :D

σουργελα με ψυχή  :wub:
dagger moon

Αποσυνδεδεμένος gino

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1164
    • Stelvio NTX
Απ: Ο μαστρο Λουίτζι
« Απάντηση #14 στις: Νοέμβριος 20, 2010, 09:33:11 μμ »
εγω..απορώ... πάλι πως υπάρχουν τυποι σαν κι εσένα που κάθονται και γραφουν τετοιες μπου#@$δες.... :oldgit:  δηλαδή..μερικοί τις πιιστευουν κι ολας... και αλλοι γραφουν για v2 + blues...
χάλια..χάλια..ας μιλησουμε για τσελεμεντέδες και το ΔΝΤ....



Υ.Γ.
keep rocking mate  :thumbsup:

ψψψψιιιιιιτττττ......που'σαι....εσυ απο το Δελτα του Εβρου....τσακο ενα μπλουζ....

Mississippi Fred McDowell - John Henry