Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Αυγούστου 21, 2019, 06:16:54 πμ

Αποστολέας Θέμα: ΣΩΚΡΑΤΗΣ  (Αναγνώστηκε 630 φορές)

Αποσυνδεδεμένος SPONT

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3160
  • GUZZIHOLIC GUZZISTA 100%
ΣΩΚΡΑΤΗΣ
« στις: Δεκεμβρίου 06, 2011, 06:58:02 μμ »
 :oops:









Τσέ, Φιντέλ, Πελέ και Σωκράτης μαζί...

Ο Σωτήρης Μήλιος γράφει στο sday.gr για το θάνατο του Σόκρατες και παραθέτει τις Σωκρατικές ρήσεις που ήταν μέσα σε κάθε δευτερόλεπτο της ζωής του εκλιπόντος.

Η φιγούρα του ήταν σαν... θαυμαστικό! Έμοιαζε σαν αρχαίο Έλληνα θεό, με όνομα ενός αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου. Δεν ήταν απλά ελκυστικός. Ήταν κάτι παραπάνω από αυτό. Κάθε του βήμα, κάθε του βλέμμα, κάθε του σκέψη στο γήπεδο ήταν αρκετή για να μαγνητίσει το βλέμμα για 90 λεπτά. Ήταν πιο ψηλός από όλους. Πιο έξυπνος από όλους. Πιο απλός από όλους. Φαινόταν σαν υπερήρωας κόμικ.

Δεν ίδρωνε ποτέ. Μπορούσε να εκτελεί τα πέναλτι χωρίς φόρα. Να σουτάρει εν στάσει από τα 40 μέτρα και να μην προλαβαίνεις να δεις την μπάλα. Θαρρούσες ότι είχε μάτια και στην πλάτη, αφού το σήμα κατατεθέν του ήταν κάτι αδιανόητα τακουνάκια. Δεν έβαζε ποτέ επικαλαμίδες, ούτε δεχόταν να ανεβάσει τις κάλτσες. Οι κορδέλες του πάντα έκρυβαν μικρά γνωμικά με φανερά ή κωδικοποιημένα μηνύματα.

Το μακρύ ατημέλητο μαλλί του και το μούσι του παρέπεμπε σε ένα αυθεντικό επαναστάτη ή ένα φιλόσοφο. Ο Σόκρατες ήταν αυτός που ήθελες να μοιάζεις. Αυτός που ήθελαν οι γονείς σου να γίνεις. ΄Ηταν ο Τσε, ο Φιντέλ, ο Πελέ και Σωκράτης σε ένα κορμί 193 εκατοστών.
 
Θα μπορούσε να λέγεται Ισοσθένης ή Σοφοκλής. Μαζί με τον Σωκράτη ήταν οι μόνοι Έλληνες φιλόσοφοι που ήξερε ο πατέρας του, ο οποίος έζησε και μεγάλωσε στις όχθες του Αμαζονίου, έμαθε μόνος του να διαβάζει και σταδιακά έχτισε μία βιβλιοθήκη που αποτέλεσε μαγνήτη και τροφή για το παιδικό μυαλό του Σόκρατες. Δεν είναι τυχαίο ότι τον βάφτισε έτσι.

Οι Σωκρατικές ρήσεις ήταν μέσα σε κάθε δευτερόλεπτο της ζωής του:

1. «Θα προτιμήσω να πεθάνω, παρά να ζω, χωρίς ελευθερία»: Στις αρχές της δεκαετίας του '80 η Βραζιλία ζούσε υπό το δικτατορικό βάρος. Ο στοχαστής Σόκρατες χρησιμοποίησε το ποδόσφαιρο για να στείλει το δικό του κωδικοποιημένο μήνυμα. Οραματίστηκε και υλοποίησε την... Δημοκρατία της Κορίνθιανς (Democracia Corinthiana), την τελειότερη μορφή ποδοσφαιρικής διακυβέρνησης, που αργότερα έγινε πολιτικό κίνημα, που παρέσυρε τα πάντα. Σε μία χώρα όπου οι ατομικές ελευθερίες και το δικαίωμα ψήφου ήταν απαγορευμένος καρπός, ο Βραζιλιάνος έκανε το ακατόρθωτο.

Εφάρμοσε ένα σύστημα δημοκρατικής αυτοδιοίκησης στην ποδοσφαιρική ομάδα της Κορίνθιανς, όπου τα πάντα λύνονταν μέσω της διαλεκτικής μεθόδου και για κάθε μικρή απόφαση απαιτούνταν ψηφοφορία! Κάθε ψήφος (από αυτή του προέδρου, ως του φροντιστή, από αυτή του προπονητή ως του τελευταίου αναπληρωματικού) είχε την ίδια σημαντικότητα. Η αποθέωση της δημοκρατίας έφερε δύο σερί πρωταθλήματα (82,83) και έκανε όλη την χώρα να υποστηρίζει την Κορίνθιανς. Στην μπλούζα της ομάδας χαραγμένη η λέξη «δημοκρατία». Οι ελεύθερες εκλογές της 15ης Νοεμβρίου του 1982 του ήταν μία Σωκρατική νίκη. Η μεγαλύτερη στην καριέρα του.

2. «Γηράσκω αεί διδασκόμενος»: Συνήθιζε να λέει ότι οι νίκες στο ποδόσφαιρο είναι εφήμερες. Η δόξα, αιώνια. Συνήθιζε να λέει ότι το σημαντικότερο του γκολ από την καριέρα του στο ποδόσφαιρο ήταν η στιγμή που ως αρχηγός της «σελεσάο» ψέλλισε τον εθνικό ύμνο με το χέρι στην καρδιά και ένιωσε πατέρας 150 εκατομμυρίων ανθρώπων. Έλεγε πως το μεγαλύτερο κειμήλιο από την καριέρα του δεν είναι κάτι υλικό. Είναι οι άνθρωποι που γνώρισε, που συνομίλησε, που διαφώνησε, που ήπιε μαζί τους ένα ποτό. Πάντα έλεγε ότι σε αυτούς κρύβεται όλη η σοφία του κόσμου.  
 
3. «Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα»: Παράλληλα με το ποδόσφαιρο σπούδασε ιατρική. Την τελείωσε. Στα 25 του ήταν γιατρός και ποδοσφαιριστής, σπάζοντας τα ταμπού του ημιαγράμματου μπαλαδόρου. Ήξερε με κάθε λεπτομέρεια τι κάνει κάθε μέρα στον οργανισμό του τα αμέτρητα λίτρα μπύρας και η νικοτίνη. Αποκαλούσε το ποτό «φίλο» και το τσιγάρο «απόλαυση». Γνώση και άγνοια έγιναν το ίδιο πράγμα. Ήξερε και επέλεξε την κύρωση του ήπατος, που τον νίκησε οριστικά λίγο πριν της 5 τα ξημερώματα της Κυριακής. Το αλκοόλ ήταν το δικό του κώνειο.
 
Λίγο πριν το τέλος, ο Σωκράτης κλείνει τον υπερασπιστικό του λόγο στην Απολογία του κάπως έτσι: «Ώρα λοιπόν να φεύγουμε, εσείς για να ζήσετε κι εγώ για πεθάνω. Ποιός από εμάς πηγαίνει σε καλύτερο δρόμο, δεν το γνωρίζει κανεις, παρά μόνο ο Θεός.». Καλό ταξίδι γιατρέ. Όπως έλεγε κι ο Σωκράτης: «κανένα κακό δεν μπορεί να συμβεί στον καλό άνθρωπο, ούτε στη ζωή, ούτε στο θάνατό του. Ούτε και οι θεοί τον ξεχνούν ποτέ.».


γιαλαντζης  ντολμαδοπουλος του 2%