Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Οκτώβριος 17, 2017, 04:46:30 πμ

Αποστολέας Θέμα: Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλωματοποιών το ανάγνωσμα)  (Αναγνώστηκε 14270 φορές)

Αποσυνδεδεμένος VAS

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5799
  • ο θείος Νώντας...
    • 1000 SP, california 1100
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #15 στις: Ιούνιος 25, 2012, 05:13:38 μμ »
πλήρες δεν είναι ποτέ τίποτα Παναγιώτη μου.... :oldgit: :hehe:


βασικά, δεν θέλω να στηρίξω μια άποψη....έχω διαμορφώσει την αποψή μου εδώ και καιρό (όχι 30 και χρόνια όπως εσύ) αν και νομίζω πως σε αυτα τα θέματα ποτέ δεν πρεπει να είσαι απόλυτος...


απο κει και πέρα, θα σταθώ μόνο σε ένα σημείο for starters...


γράφεις...

"αν υπάρχει κάποια αλήθεια εκεί μέσα..."


και εγώ ρωτώ...

μπορείς εσύ πάντα να ξέρεις τη δική μου αλήθεια όταν εγώ δημιουργώ κάτι?

όταν εγω δημιουργώ κάτι, εισαι σίγουρος ότι απευθύνεται σε (και σε ) η μόνο σε εσένα?

όταν εγώ δημιουργώ κάτι, μπορώ να ξέρω πως πχ 100 χρόνια μετά θα κρέμεται σε ένα μουσείο και θα το κοιτάς εσύ?

όταν δημιουργώ εγώ κάτι που εσένα δεν σου λέει τίποτα, ποιος φταίει για την κατασταση αυτη, εγώ που το έφτιαξα, αυτος που το κρέμασε, η εσύ που ήρθες να το δεις?



και γενικά...

ποιος μας λέει πως η τέχνη ειναι απο όλους για όλους? πως απευθύνεται σε όλους η κυρίως πως θα έπρεπε όλοι (και πάντα) να την καταλαβαίνουν??

(αν σκεφτείς αυτό που γράφω και δεν το πάρεις προσωπικά θα καταλάβεις το εύλογο της απορίας......)


το να "αναθεματίζεις" περί τέχνης γενικά (όχι εσύ Παναγιώτη, γενικά....) δίχως προβληματική ειναι ευκολο ...το να μετουσιώνεις αυτο που βλέπεις σε προβληματική θέλει γνώση και ενασχόληση... το να καταλαβαίνεις και να αφουγκράζεσαι την τέχνη πρέπει να της αφιερώσεις τη ζωή σου ολόκληρη.....αυτο δεν είναι καθόλου εύκολο και περαν του να το θες πρέπει και να μελετήσεις......πολύ!!!




και τέλος...


"μου πήρε μια ολόκληρη ζωή για να μαθω να ζωγραφίζω σαν παιδί..." Πάμπλο Πικάσο (στα τελευταία του)


την αλήθεια αυτής της φράσης τη συζητάμε όποτε θέλεις.....  :thumbsup:




κλεινω, πάω Ιταλικά  :rasta:

Όπως είχε πει ενας γνήσιος Guzzista πριν τον διώξει το καθεστώς : "Καιμε βενζίνη, οι υπόλοιποι καίνε το σάλιο τους!"

Αποσυνδεδεμένος SPONT

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3160
  • GUZZIHOLIC GUZZISTA 100%
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #16 στις: Ιούνιος 25, 2012, 05:30:32 μμ »
η τεχνη ισως ειναι μονο ιατρικη ???


αγαπητε παναγιωτη θα σου γραψω δειλα τι μου ψιθυρισε η φωτο που ξεκινησε την κουβεντα :shame:





αξιζει να μαθω τι υπηρχε πριν(στο συμπαν,σε μενα,σε σενα,σε κεινη)?

εχει ομορφια η αξια το περιτυλιγμα μας?


γιατι αναστατωθηκα?



τι ειναι το τιποτα?
γιαλαντζης  ντολμαδοπουλος του 2%

Αποσυνδεδεμένος SPONT

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3160
  • GUZZIHOLIC GUZZISTA 100%
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #17 στις: Ιούνιος 25, 2012, 06:38:43 μμ »

Ειχα πει τότε, οτι η τεχνη αν δεν ειναι διαλογος, οφείλει τουλαχιστο ναναι μονόλογος.

Αν υπάρχει καποια αλήθεια εκει μεσα  είναι αυτιστική.
Τη σεβομαι αλλα η αξια της για μένα (το κοινό) ειναι τελειως άλλο πραγμα:
"Η μοντερνα τεχνη είναι υπερτιμημένη"


ισως

να προσπαθει  να απελευθερωσει το καλλιτεχνικο ενστικτο απο την  <<καταδυναστευση>> της λογικης


με στοχο την αποτυπωση της εσωτερικης πραγματικοτητας του ανθρωπου


που νομιζω οτι δεν ειναι λιγοτερο ρεαλιστικη απο την ζωη ???
γιαλαντζης  ντολμαδοπουλος του 2%

Αποσυνδεδεμένος PanLampro

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1025
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #18 στις: Ιούνιος 25, 2012, 06:58:55 μμ »
"μου πήρε μια ολόκληρη ζωή για να μαθω να ζωγραφίζω σαν παιδί..." Πάμπλο Πικάσο (στα τελευταία του)

Αποκαλυπτικά παραπειστικός ο Θε ι κός  :fff:

Αλλα να συζητάμε τα ομοια με τα ομοια
Μιλαμε σήμερα, εμεις, εδώ, για την μοντερνα τεχνη (και μαλλον τη συγκρίνουμε με την τεχνη γενικοτερα και διαχρονικοτερα)

Οποτε κι αν φτιαχτηκε ένα εργο, σε όποιες σηνθήκες, σε όποια συγκυρία, για όποια σκοπιμότητα, σε αρμονια ή κόντρα σε όποιο άλλο δημιουργημα, ή καλλιτεχνικο ρεύμα, είναι κρεμασμενο στον τοιχο ΣΗΜΕΡΑ και το βλέπω και επικοινωνώ και το κρινω ΕΓΩ, ΤΟ ΚΟΙΝΟ...Για μένα εξεταζουμε αν εχει καποια αξια

κι εσύ, ΕΜΕΝΑ ρωτας...
Αν το βλέπω και το εισπράτω, αν με στελνει σε μια περιοχή σκεψεων, συναισθημάτων, αναγωγών, εχει καποια αξια
Αν το βλέπω και δεν..., δεν εχει τετοια αξια.
Μπορει να εχει άλλη αξια, στο χρημαστηστηριο της τεχνης αλλα αυτή δεν με αφορα (είμαι το κοινό όχι ο εμπορος ή ο συλλέκτης)

Στην Γκουερνικα (χ@στηκα για τη σωστή προφορα) ειναι η Βουλή των Βάσκων
Στην εισοδο του κτιριου, υπαρχει ενα πιστο αντιγραφο του πίνακα "Γκουερνικα" σε φυσικές διαστασεις.
Οι επισκέπτες, την περιεργαζονταν από καθήκον και περιεργεια.
Αν μου πει καποιος οτι δεν καταλαβαίνω, επειδή δεν εχουμε 1936 και δεν ξερω από βομβαρδισμούς, θα του πω να κατεβασει τον πίνακα και να τον κρυψει ως τον επόμενο πόλεμο...
Μεσα στην Αιθουσα υπαρχει μια τεραστια στεγη από βιτρώ (παρακάτω φωτογραφίες) με την "ιερή" βελανιδια των Βασκων στο κέντρο και γυρω απλώς "τα επαγγέλματα".
Δυο μπαρπαδες βλεπαν τους "ψαραδες" και ο ένας έκλαιγε
Οπως έκλαιγε και μια κοπελια στο Πραδο μποστα στη "εκτελεση" του Goya που δεν μ' αφηνε κι εμενα να ξεκολλήσω
κι ας μην πολέμησα στον Ισπανογαλλικο πόλεμο...

 


ΟΚ, πλήρες δεν ειναι τίποτα,  δε γραφουμε και βιβλιο...

Θα με φάει η περιέργεια...
Τί είναι μετά την επόμενη στροφή?

Αποσυνδεδεμένος PanLampro

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1025
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #19 στις: Ιούνιος 25, 2012, 07:08:25 μμ »
2-3 λεπτομερειες απο την οροφή...
Θα με φάει η περιέργεια...
Τί είναι μετά την επόμενη στροφή?

Αποσυνδεδεμένος PanLampro

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1025
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #20 στις: Ιούνιος 25, 2012, 07:31:06 μμ »
γενικο , αλλλα δεν καλοφαινεται...
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 25, 2012, 08:30:12 μμ από Pan. Lamprogiannis »
Θα με φάει η περιέργεια...
Τί είναι μετά την επόμενη στροφή?

Αποσυνδεδεμένος VAS

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5799
  • ο θείος Νώντας...
    • 1000 SP, california 1100
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #21 στις: Ιούνιος 26, 2012, 12:59:52 πμ »

Αν το βλέπω και το εισπράτω, αν με στελνει σε μια περιοχή σκεψεων, συναισθημάτων, αναγωγών, εχει καποια αξια
Αν το βλέπω και δεν..., δεν εχει τετοια αξια.



Κράτα το αυτό Παναγιωτη για μετά...





γενικά δεν θέλω να γράψω πολλά (αν και συνήθως παρασυρομαι με αυτα τα θέματα και δεν βλέπω να το γλυτώνω το ξύλο  :hiding) οπότε θα τα παραθέσω σκόρπια, όπως μου ερχονται στο μυαλό...

ναι, για μοντέρνα τέχνη μιλάμε...οπότε αυτομάτως θεωρούμε την "κλασσική" ως αποδεκτή ετσι?

μάλιστα, δηλαδή οι πρώτοι ιμπρεσιονιστές στα τέλη του 19ου αι. οι οι φωβιστές που έφαγαν το κράξιμο της αρκούδας από κοινο και κριτικούς και επέμεναν ως τα βαθειά γεράματα σε αυτό που πίστευαν μάλλον έκαναν καλά καθώς σήμερα όλοι τους θεωρούνται (στη συνείδηση του "κοινού" ως "κλασσικοί"...)

προς το παρών λοιπόν αφομοιώνονται σιγά σιγά και οι μεγάλοι μοντερνιστές των αρχών του 20ου αι. ...

οπότε και το conceptual art (η σύγχρονη μορφή τέχνης δλδ - και οχι η "μοντέρνα" όρος που όλοι μας κακώς χρησιμοποιούμε καθως αναφέρεται σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο) έχει ελπίδες σε καμμιά εκατοστη χρόνια να γίνει ευρεως αποδεκτή και κατανοητή...

ωραία...


πάμε λοιπόν στο βασικό...back to the basics...


"τί είναι τέχνη"

ευκολάκι ε?


αμ δε....

όλοι οι καταξιωμένοι σοβαροί μελετητές της τέχνης έχουν περίτεχνα αποφύγει να δώσουν ορισμό στην τέχνη...

ισχυρίζονται πως δεν θα έπρεπε καν να προσπαθούμε να το κάνουμε...

τεχνη ειναι τα πάντα και τίποτα...


άλλοι...λιγότερο "διαβασμένοι" μιλάνε για έκφραση συναισθημάτων, αποτύπωση εμπειριών κ.α. απλοικά...και φυσικά στέκονται σε αυτό που τους αρέσει...αυτό που τους "μιλάει" και αυτό που τους εκφράζει...και καλά κάνουν δηλαδή όταν η μελέτη τους περι του αντικειμένου περιορίζεται στα στενά πλάισια που οι ίδιοι έχουν καθορίσει απορρίπτοντας ελαφρά την καρδία ότι δεν καταλαβαίνουν...αφορίζοντας τις εκφάνσεις της τέχνης που πολύ απλά δεν τους είναι οικίες....και ειναι λογικό...για να καταλάβεις κάτι πρεπει πρωτα να το μελετήσεις...για παραδειγμα δεν μπορώ να πω εγω πως εχω καταλάβει πως λειτουργεί η καρδιά και οι αρτηρίες όταν δεν το έχω μελετήσει...ούτε πως λειτουργεί το ηλιακό ρολόι του Αρχιμήδη....άρα λογικά, δεν μπορώ να τα απορρίψω ή να τα αποβάλλω ως λειτουργίες όταν δεν τα γνωρίζω έτσι δεν ειναι?


ελα μου ομως που αυτο δεν γίνεται με την τέχνη... ::knownothing


γιατί, για ένα περίεργο λόγο, μια ζωή το "κοινό" νομίζει πως οτιδήποτε είναι τέχνη το αφορά...και άμεσσα μάλιστα...και φυσικά αρπάζει το δικάιωμα να κρίνει κάτι το οποίο αφενός δεν γνωρίζει πως έχει προκύψει, αφεταίρου (και ακόμα χειρότερα) δεν το καταλαβαίνει καν... :think:






και για να ξεκαθαρίσουμε κατι ΠΟΛΥ βασικό...




αν ο Χ καταλαβαίνει κατι το οποίο ο Ψ αδυνατεί, αυτο δεν συνεπάγεται πως ο Χ ειναι πιο έξυπνος η πιο οξυδερκής απο τον Ψ...η διαφορά είναι πως ο Χ για να το καταλάβει το έχει μελετήσει...έχει διαβάσει, πως το λένε...έχει ξεροσταλιάσει σε γκαλερί και μουσεία...έχει κατεβάσει καμιά δεκαριά βιβλιοθήκες.....τόσο απλά....


και το θέμα δεν ειναι οτι ο Ψ δεν το καταλαβε, οτι το έργο δεν του "είπε κάτι"...είναι οτι αυτομάτως και συνειδητά το "αφορίζει" χωρίς να κάτσει να σκεφτεί η να προβληματιστεί.........."τι ειναι τώρα αυτό" αναρωτιέται....


"βρε αδερφέ, οκ....εμένα δεν μου αρέσει...δεν μου μιλάει πως το λένε,....αλλα μπας και μιλάει σε τίποτα άλλους...μπας και εκφράζει άλλους?...μήπως αξίζει τον κόπο να το μελετήσω?...να το ψάξω...να ενημερωθω....και όχι επιφανειακά αλλα ουσιαστικά.....να αφιερώσω χρόνο, πως το λένε....."

και το ζητημα δεν ειναι να το κανει κανέις αυτό επειδή ακριβώς δεν καταλαβε τίποτα απο αυτό με το οποιο ηρθε σε επαφή (απο πείσμα δηλαδή)...αλλα να το κάνει απειδή το αγαπά...επειδή το νοιώθει....επειδή αυτο το άγνωστο τον "τραβάει" τον έλκει.....





και εδώ ερχόμαστε στην φράση του Παναγιώτη που εκανα quote

"Αν το βλέπω και το εισπράτω, αν με στελνει σε μια περιοχή σκεψεων, συναισθημάτων, αναγωγών, εχει καποια αξια
Αν το βλέπω και δεν..., δεν εχει τετοια αξια."


και προσθέτω εγώ........"αν το βλέπω και δεν....δεν έχει τέτοια αξία ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ"


όμως, μπας κι εχει για κάποιον άλλο??!!

ρε μήπως...??

και ΑΝ?

θελω πραγματικά να το κατανοήσω??....μπαίνω ίντερνετ, κατεβάζω τον κ@λο μου και βαράω τρία απανωτά ξενυχτάκια.....

δεν θέλω??...δεν το κάνω...ΑΛΛΑ και δεν το απορρίπτω κι αποπάνω..!!!...


έχω εμπλακεί σε αρκετές τέτοιες συζητήσεις με φίλους και γνωστούς αρκετές φορές (τελευταία όταν ταξιδεύαμε με τον Πέτρο για Ιταλία, ο Π. θα το θυμάται, με ένα φίλο που καναμε στο πλοιο και καναμε ωραίο παρεάκι, ο οποίος ισχυριζόταν ουτε λίγο ουτε πολύ οτι ο Πικάσο ήταν ένας μακάκας και μισός και τελοσπάντων, εμένα δεν μου λέει τίποτα και γιατί να τον καταλάβω, δεν θελω...ουτε με ενδιαφέρει...δεν έχει κατι να μου πει εμένα...ηταν ευκαιριακός κλπ ...κ.α.)

ε ωραία...εφόσον δεν σε ενδιαφέρει, και δεν σε αφορά το θέμα, γιατί έχεις άποψη το γ@μημένο?? και μάλιστα ισχυρή??

Εγώ λοιπόν προσωπικά, επειδή ούτε φωστήρας κριτικός της τέχνης είμαι, ούτε όμως και το κοινο που επισκέπτεται το μουσείο και την γκαλερί με λίστα: "μ'αρέσει" "δεν μ'αρέσει" και να βάζω τικ στο πλάι...επειδή έτυχε να κανω ιστορία τέχνης με έναν εξαιρετικό δάσκαλο ο οποίος στο πρώτο μάθημα είπε..."καλησπέρα...ειμαι ο ταδε...διδάσκω ιστορία τέχνης...ότι ξέρατε ξεχάστε το...αδειάστε το κεφάλι σας...ακολουθήστε με και...καλό σας ταξίδι!"

και επειδή όντως τον ακολούθησα και στη συνέχεια άρπαξα μόνος μου το τιμόνι...


επειδή ακόμα περιπλανιέμαι στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της τέχνης, χάνομαι, ξαναβρίσκομαι αλλα ξάρω πως κάνω ένα ταξίδι το οποίο ΔΕΝ ΕΧΕΙ επιστροφή, ειναι συναρπαστικό, μαγευτικό, δύσκολο και περιπετειώδες, ποτέ βαρετό και πάντα γεμάτο νέες εμπειρίες και συναισθήματα....


ένα έχω να πω για την τέχνη...

την τέχνη η την αγαπάς η δεν την αγαπάς....

αν την αγαπάς, της δίνεις χώρο να αναπτυχθεί μεσα σου και να ωριμάσει...

αν δεν την αγαπάς, μην το κουράζεις...θα ειχες ηδη μπει στο "τριπάκι" και τωρα θα ταξίδευες κι εσύ....

η τέχνη ειναι κατάρα...τα παντα γύρω σου γυρίζουν γυρω απο την τέχνη όταν μπεις μέσα της και την κατακτήσεις...αλλα δεν σε αφήνει ποτε να χαλαρώσεις....δεν σε αφήνει να ξεγλυστρίσεις ποτέ από τα δίχτυα της...



και ποτέ μα ποτέ μην μπάινετε στη διαδικασία "αυτο ειναι τέχνη - αυτό δεν είναι", 'αυτός ο πίνακας μου αρέσει - αυτος δεν μου αρέσει"

δεν έχει ανάγκη η τέχνη απο την έγκρισή του κοινού ούτε καν των κριτικών η των θεωριτικών...γι'αυτό ειναι και τέχνη, πραγματική...ουτε έχει ανάγκη να "αρέσει"

ο Ινοκέντιος o πέμπτος του Βελάσκεθ έγινε για να αρέσει?

η κραυγή του Μυνκ έγινε για να αρέσει?

η Γκερνικα έγινε για να αρέσει?

οι μάσκες του Νολντε έγιναν για να αρέσουν?

ο αποκεφαλισμός τυ Ολοφέρνη του Καραβάτζιο έγινε για να αρέσει?


ποτέ μην μπάινετε στη διαδικασία "αυτο το καταλαβα, μου μιλησε αρα οκ...ειναι τεχνη" - "αυτο δεν το καταλαβαίνω, δεν μου μιλάει, άρα ΔΕΝ ειναι τέχνη"


ποιος καταλαβαίνει με την πρώτη ματιά τον Πόλοκ?

ποιος καταλαβαίνει αμέσως το γιατί ο Πικάσο έβαλε το μάτι της κοπέλας στον αφαλό?

ποιος καταλαβαίνει τον Ιερώνυμο Μπος η τον Εσερ?

ποιος καταλαβαίνει τον Ντε Κιρικο?


........ΧΩΡΙΣ να τους Μ Ε Λ Ε Τ Η Σ Ε Ι ....??




κανείς......................................................................... ..............



εγω που δεν ειμαι ούτε φωστήρας της τέχνης λοιπόν αλλα ούτε και "απαίδευτος" τυπικός επισκέπτης μουσείων για το θεαθήναι η για να πείσω τον εαυτό μου πως κατι κάνω...σας λεω πως...δεν θελω να επισκευτώ το Λουβρο πριν ξέρω τι παω να δω...ούτε την ΤΑΤΕ πριν μελετήσω αυτα που θα δω....





και για να τελειώνω γιατί σίγουρα κούρασα οποιον φουκαρά είπε "ας διαβάσω τι λαλακίες έγραψε πάλι αυτός ο μακάκας...."


και να μπω επιτέλους και στην ουσία....


η τέχνη γεννήθηκε όταν γεννήθηκε η φωτογραφία....


ως τότε, ότι οι σύγχρονοι έχουν ονομάσει ως "τέχνη", ήταν απλά μέσα έκφρασης, επικοινωνίας, εμπορίου, μετάδοσης ιδεών, ανάγκες καθημερινές στην αρχή των τότε ανθρώπων για διαλεκτική με μέσα απλά που μετεπειτα εξελίχθηκε σε "μαστοριά" και ενίοτε σε "μόστρα"

ο Ντα βίντσι, ο ραφαήλ κ.α. ήταν μαστόροι και όχι καλλιτέχνες...ηταν τεχνίτες...δουλευαν κατα παραγγελία...

Ο πρίγκηπας του Ταραταζουμ επρεπε να δει την πριγκιπισσα του Καζουμ για να αποφασίσει αν θα την παντρευτεί...παρε το πορτρέτο της τάδε από τον τάδε...


ο πάπας ήθελε την καλυτερότερη οροφή στη δική του εκκλησία....παρε την καπέλα σιστίνα...


ο χ άρχοντας ηθελε αναμνηστικό του γαμου του.....παρε το ζεύγος Αρνολφινι του Βαν Αυκ........και παει λέγοντας....



κάποια στιγμή, όταν η φωτογραφία άρχισε να αποτυπώνει πιστα το αντικέιμενο, έπαψε η ανάγκη για αναπαράσταση και φυσικά η τάση εξιδανίκευσης και του ιδεατού καθώς κανένας πλέον δεν "μάσαγε"

δειλά δειλά γεννηθηκαν οι πρώτοι καλλιτέχνες οι οποιοι άρχισαν να πειραματίζονται σε ολους τους τομείς πλέον της τέχνης...και στη γλυπτική και στην ζωγραφική κ.α....


σήμερα, έχουμε φτάσει στο σημείο να νοιωθουμε την ανάγκη να περιπλανηθούμε και να προβληματιστούμε μέσω της τέχνης και όχι τόσο να θαυμάσουμε η να έρθουμε σε επαφή οπτικά με κάτι (πράγμα που το κάνουμε και μέσω της φωτογραφίας - γι'αυτο κι εγώ αγαπάω ιδιαίτερα την καλλιτεχνικη επεξεργασμενη φωτογραφία) και ετσι γεννηθηκε η σύγχρονη τέχνη η οποια ειναι έκφραση...καθαρά.....και φυσικά δεν απευθυνεται σε όλους αλλα σε αυτούς και μονο που έχουν τη διάθεση να προβληματιστούν και να αφουγκραστουν τα vibes του καλλιτέχνη....


όποιος δεν την έχει, δεν ειναι ανίκανος να κατανοησει την σύγχρονη τέχνη απλά πρέπει να ζήσει με την παραδοχή πως δεν τον εκφράζει....δεν ειναι κακό....όλα στο μυαλό είναι...



τουλάχιστον όμως ας μην ασκεί κριτική σε κάτι το οποιο προσωπικά δεν τον αγγίζει.........




Τέλος, για να φτάσει ο Πικάσο να βάλει το ματι στον αφαλό και το γόνατο στο κεφάλι στο τέλος της 80άχρονης πορείας του στην ζωγραφική, έχει περάσει από το στάδιο που ζωγράφισε την έξω αριστερά τρίχα στο δεξί μάγουλο του Βασίλη Παπανικολάου και προφανώς κατεληξε εκεί κανοντας τον κύκλο του....δεν ξεκίνησε απο εκεί....κατέληξε εκεί....και για να πει πως έφτασε μετα απο μια ζωή να μάθει επιτέλους να ζωγραφίζει σαν παιδί σημαίνει πως κατέκτησε την αλήθεια της παιδικής ζωγραφικής, του πριμιτιφισμού, της τέχνης των προιστορικών ανθρώπων....


το παιδί βάζει τα χέρια της μαμάς του στο κεφάλι γιατί έτσι τα βλέπει...έτσι θελει να τα βλέπει.....έτσι τα νοιώθει ... αυτα τα χερια, γι'αυτό, ειναι μια τεράστια αγκαλιά που χωράνε όλο τον κόσμο μέσα...!!!


το παιδί τραβάει το χαμόγελο του μπαμπά του απο το ένα αυτι ως το άλλο (δυσαναλογα μεγάλο με το κεφάλι) γιατί έτσι θελει να βλέπει τον μπαμπά του να χαμογελά....



ο πρωτόγονος έφτιαχνε το αγαλματίδιο της γυναίκας με τεράστια κοιλιά γιατί ήταν, γι'αυτόν, η προσωποποίηση της αναπαραγωγης...ηταν μανα μονίμως...η ίδια μανα θεά ΓΗ και έτσι ηθελε να την βλέπει.....

έφτιαχνε στη σπηλια το ελάφι τεράστιο, με τεράστια κέρατα, γιατί αυτο περιέγραφε στους φίλους του εκείνη τη στιγμή...ανεπηρρέαστος απο καθωσπρεπισμούς και τακτ, ηθελε να ενημερώσει πως το ζώο που σκότωσε ηταν μεγαλειώδες....γιατί στα αθώα πρωτογονα μάτια του, ήταν μεγαλειώδες....



και ερωτώ λοιπόν....



ποιο ένστικτο ειναι το σωστό όταν κάνεις τέχνη....όταν παράγεις έργο και εκφράζεσαι καλλιτεχνικά....


το δικό μας όταν αναπαριστούμε - αναπαράγουμε, με την δική μας τέχνη ο καθενας, τη ζωή μας και τα συναισθήματά μας επηρρεασμένοι απο τις κοινωνικές συνθήκες και υποταγές εξιδανικέυοντας τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας η αυτο του αθώου παιδιού που είναι προσωρινά απαλλαγμένο από την ιδιοτέλεια του ανθρώπου και την εξιδανίκευση του περιβάλλοντος...??


το δικό μας όταν εκφράζουμε και εκφραζόμαστε με το ιδεατό καρφωμένο το κεφάλι μας και την ανάγκη της κυριαρχίας και της ιδιοκτησίας να μας ταλανίζουν η του πρωτόγονου που αφήνεται ελεύθερο απο ταμπού και προκαταλήψεις να εντυπωθεί και να μεταδοδεί στο δικό του απελευθερωμεμένο περιβάλλον...??







ποιό φιλί είναι πιο αληθινό, του Κανόβα στο "έρως και ψυχή" η του Μπρανκούζι?








ποια γυναίκα ειναι πιο ομορφη και πιο αγνή, πραγματική...η Αφροδίτη της Μήλου η η κοπέλα που διαβάζει ξαπλωμένη του Πικάσσο, η η κοπέλα με την μπάλα στην παραλία?







αυτιά...... :D








« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 26, 2012, 10:08:40 πμ από VAS »
Όπως είχε πει ενας γνήσιος Guzzista πριν τον διώξει το καθεστώς : "Καιμε βενζίνη, οι υπόλοιποι καίνε το σάλιο τους!"

KTiNoS

  • Επισκέπτης
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #22 στις: Ιούνιος 26, 2012, 10:58:54 πμ »
ΙΤΑ
έχουμε νέα από τον πρόεδρο...
http://forum.motoguzziclub.gr/index.php/topic,6316.new.html#new

χαχαχαχαχχα! 

Αποσυνδεδεμένος VAS

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5799
  • ο θείος Νώντας...
    • 1000 SP, california 1100
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #23 στις: Ιούνιος 26, 2012, 11:54:08 πμ »
εσένα σου ετοιμάζω, όχι σεντονάκι, αλλα ολόκληρο πάπλωμα....με πούπουλα κι έτσι... :hehe: :thumbsup:
Όπως είχε πει ενας γνήσιος Guzzista πριν τον διώξει το καθεστώς : "Καιμε βενζίνη, οι υπόλοιποι καίνε το σάλιο τους!"

Αποσυνδεδεμένος PanLampro

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1025
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #24 στις: Ιούνιος 26, 2012, 02:23:01 μμ »

Μr President
Συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα λες

Επιφύλαξη 1. Τα παιδια δεν ζωγραφίζουν ούτε για δόξα ούτε για χρήμα. Δεν κρεμανε τα έργα τους στον τοιχο. Αλλοι το κανουν χωρις να τα ρωτήσουν, για να εξαργυρώσουν - επιβαιώσουν (τι?)
Οι καλλιτεχνες από τη στιγμή που εκτίθενται ειναι υπό κριση...

Επιφύλλαξη 2. Αν η τεχνη θέλει manual, εχει πρόβλημα ο καλλιτεχνης οχι το (όποιο) κοινό

Οντως το "προβλημα" εμφανίστηκε μαζί με τη φωτογραφία που αλλαξε τις προτεραιότητες και μαλλον χρησιμοποιούμε την ιδια λέξη (τεχνη) για δυο διαφορετικα πραγματα πριν και μετα.
(αυτό θα μπορούσε να παει πολύ μακρυά: το σουλούπι και η λειτουργικότητα του stornello ειναι τέχνη??)

Επίσης δεν κατηγόρισα τη συγχρονη τεχνη για κακή, για "υπερτιμημένη" μίλησα

Ναι, η πορεια του Πικασο ξεκινησε από την τριχα στο δεξι μαγουλο και κατεληξε με το ματι στον αφαλό
Όμως, η τεραστια πλειοψηφία αυτών που κρύβονται σήμερα πίσω του, πηγαν κατευθείαν στον αφαλό
και φαίνεται....

Υπάρχει μια "μαγική" λέξη κλειδί : "μεράκι".
την αναγνωρίζεις από τα προιστορικά σχεδια στην Αλταμίρα μεχρι και (στα περισσότερα) εργα του Νταλί
Οταν αναβλύζει εμπρός σου, τότε στεκεις μπρος σε κατι που μπορει και να ειναι τεχνη
Οταν λείπει ....
Θα με φάει η περιέργεια...
Τί είναι μετά την επόμενη στροφή?

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1168
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #25 στις: Ιούνιος 26, 2012, 03:53:42 μμ »
Τα "παπλώματα", αποτελούν ειδικότητά μας....
Φρόντισε να έχει και άσφαλτο μέσα.

Και, πάντως, ασχέτως και άσχετος στα περί τέχνης, ή τέλος πάντων αλλού βλέπω εγώ τέχνη -όχι οτι οι ζωγραφογλυπτοαρχιτεκτονοκλπ δεν κάνουν, ένα έχω να σου πω:

Αγαπούλα καβάλα. Κι όσο καβαλάς, τόσο θα πουλάς....


Κατά τα άλλα, καλοί και οι G20, καλοί και οι G5, καλοί όλοι τους....
Όλοι όμως δεν κάνουν ένα Τ4 "χτισμένο" με μεράκι (που λέει κι ο ΓιαννηΛάμπρος -που έπιασε το ένα συνθετικό κατά τη γνώμη μου).
Και ΤΕΧΝΗ μπορεί να δει κανείς παντού, αν το θέλει. Κι ας είναι κολλήσεις σε εξατμισόνι, Roberta Missoni -προσοχή!

"Χτισμένο" και, πολλές φορές, σιχτηρισμένο, πάντα με μεράκι και πάθος -λέω εγώ. Το χρήμα, υπάρχει, αλλά αν απουσιάζουν τα δύο πρώτα, απλά καταλήγεις να μην ξέρεις ΤΙ να το κάνεις.

Κάτι σαν το ταλέντο. Ταλέντο και τάλαντο. Αν "δεν", άσε, στράφι, φωτιά στο Ντράφι


MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος SPONT

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3160
  • GUZZIHOLIC GUZZISTA 100%
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #26 στις: Ιούνιος 26, 2012, 07:16:51 μμ »
κυριε παναγιωτη


με αναστατωσατε  και θυμηθηκα ενα βιβλιο που ειχα διαβασει πριν καιρο

ο αρθουρ μιλερ εγραφε οτι η σχετικοτητα και οι δεσποινιδες της αβινιον αποτελουν την αντιδραση δυο ανθρωπων στις κοσμογονικες αλλαγες που σαρωναν την ευρωπη σαν παλιρροικο κυμα


με κοινο παρονομαστη τον πουανκαρε,που το 1904 διαβασε ο αινσταιν  στο la science et l' hypothese


οπως και ο πικασο που ανακαλυψε μεσω του υπαινικτικου φλερτ του πουανκαρε  με ανωτερες διαστασεις τη γεωμετρια ως γλωσσα της νεας τεχνης

αντιγραφω τις συνθηκες της εποχης απο το βιβλιο του αρθουρ μιλερ  αινσταιν-πικασο ο χωρος,ο χρονος και η ομορφια

ωχ

στο επικεντρο των τεραστιων μεταμορφωσεων βρισκοταν η συζητηση για τις εννοιες της αναπαραστασης και της αφαιρεσης και τη μεταξυ τους σχεση


στην τεχνη,υπηρχε ενα ισχυρο ρευμα εναντια στις τεχνικες απεικονισης και της χρησης της προοπτικης που ειχαν καθιερωθει απο την αναγεννηση



η αντιδραση αυτη καταγραφηκε με τον πιο εντονο τροπο στο μεταιμπρεσιονισμο του πολ σεζαν



τα νεα επιτευγματα της τεχνολογιας ,οπως το αεροπλανο,η ασυρματη τηλεγραφια και το αυτοκινητο ,ερχονταν να αλλαξουν την αντιληψη ολων για το χωρο και το χρονο

οι πολλαπλες εικονες στην πρωτοποριακη κινηματογραφια του ιντ.μαμπριτζ και του ετιεν- ζιλ μαρε εκαναν δυνατη την αναπαρασταση της αλλαγης μεσα στο χρονο ειτε πανω σε διαδοχικα καρε του φιλμ ειτε πανω σε ενα μονο καρε




στην επιστημη η ανακαλυψη των ακτινων  χ φανηκε να καθιστα διφορουμενες τις εννοιες του εσωτερικου και του εξωτερικου,το αδιαφανες εγινε διαφανες και η διακριση μεταξυ δυο και τριων διαστασεων επαψε να ειναι σαφης


η ραδιενεργεια ,με τις φαινομενικα απεριοριστες ποσοτητες ενεργειας που διεθετε,φανηκε να αποδεικνυει πως ο χωρος ειναι γεματος απο ακτινες ,Α,Β,Γ και Χ που ιπτανται παντου και διαπερνουν τα παντα



σε ενα ακομα πιο αφηρημενο επιπεδο οι μαθηματικοι στοχαζονταν πανω σε αλλοκοτες νεες γεωμετριες που θα μπορουσαν να αποδοθουν σε περισσοτερες απο τρεις διαστασεις


ο κοσμος εβρισκε ιδιαιτερα συναρπαστικη την ιδεα του τετραδιαστατου χωρου,που υποδηλωνε τη δυνατοτητα κινησης στο χωρο η στο χρονο






ωραιο  θεμα  για σεντονια :hehe:




γιαλαντζης  ντολμαδοπουλος του 2%

Αποσυνδεδεμένος mourat

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 2707
  • ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    • STELVIO 1200 4V
    • SP walk Guzzi
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #27 στις: Ιούνιος 26, 2012, 07:41:14 μμ »
οσοι διαβασαν το σεντονι του προεδρου να .... σηκωσουν το χερι  :hehe: :hehe:

Αποσυνδεδεμένος SPONT

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3160
  • GUZZIHOLIC GUZZISTA 100%
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #28 στις: Ιούνιος 26, 2012, 08:02:27 μμ »
οσοι διαβασαν το σεντονι του προεδρου να .... σηκωσουν το χερι  :hehe


οχι μονο το διαβασα

αλλα λιγες ωρες πριν το γραψει


το ακουσα ζωντανα στη λεσχη :?


 :hehe: :hehe:
γιαλαντζης  ντολμαδοπουλος του 2%

Αποσυνδεδεμένος ASTRAXANTASOS

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Lover
  • **
  • Μηνύματα: 169
  • ASTRAXAN 12 36ΩΡΑ !!
Οταν η τέχνη συναντά το σεντόνι(εφαπλοματοποιών το ανάγνωσμα)
« Απάντηση #29 στις: Ιούνιος 26, 2012, 08:19:08 μμ »
SPONTΗΡΩΑ ΜΟΥ     :notworthy:

:clap :wub: :wub:
ΠΑΝΟΥΡΙΑΣ speaking!!!!!