Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Ιουλίου 05, 2020, 06:52:52 μμ

Αποστολέας Θέμα: The bar's open  (Αναγνώστηκε 92773 φορές)

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #315 στις: Απριλίου 02, 2016, 02:02:16 μμ »
Good... wood!

Υποτίθεται άνοιξη και κάμποσα άλλα υποτίθεται κοινωνικά, πολιτιστικά, Ευρωπαϊκά για τη ζωή μας....

Ψέμματα. Κι όσοι ακόμα ονειρεύονται -και καλώς- αντιμετωπίζονται (όπως πάντα) με χαρακτηρισμούς. Υπάρχει "αύριο".
https://youtu.be/-6VcmoMvlN4
Ο Igor ξέρει να φτιάΝει όμορφα όργανα.... i

Με τη μόνη διαφορά οτι το αύριο δε γίνεται με θιασώτες του χτες ή καινοσωτήρες του σήμερα. Με δήθεν πετυχημένους που αποκαλούν τους άλλους αποτυχημένους χωρίς να ξέρουν την ιστορία της "αποτυχίας".
Γιατί ιστορία έχουν και οι "χαμένοι" -οι "άλλοι", ενίοτε και πιο ενδιαφέρουσα ή/και πιο αληθινή....
https://youtu.be/ZGjQk3_tOIY

Ιστορία δεν είναι μόνο αυτή των νικητών, των αρεστών, των "σωστών", των "δικών μας", των αιμοσταγών "πολιτισμένων".
Έχουν και οι κακοί να πουν. Κι έχουν και οι "καλοί" να κρύψουν -κι είναι φορές που αυτοί έχουν να κρύψουν περισσότερα....

Ιστορία. Το μάθημα που ποτέ δεν μάθαμε. Το πάθημα, που ποτέ δεν πάθαμε -των άλλων πάθημα και πάντα "τι κρίμα"....
Η διδαχή που ποτέ δεν διδαχτήκαμε. Ποτέ στην ψυχή. πάντα μέχρι λίγο πιο μέσα απο το "πετσί". Και σαν άλλα φίδια, που κάθε άνοιξη αλλάζουν πετσί....
 
Μπούρδες και γενικότητες, θα πεις. Αφού είμαι "νικητής", είμαι καλά. Είμαι καλός. κι όλα καλώς.... Σώπα κι έννοια σου φίλε μου. Θα σου "πέσει" κι εσένα "η μυτούλα".
Και τότε θα καταλάβεις πόσο πήλινη ήταν η νίκη σου, κι πόσο εύθραυστα είναι τα ποδάρια σου.... Που χορταριάσανε απο τις πολλές τις δάφνες, απο τα πολλά τα πρασινοσκέπαστα μπράβο, απο τα πληρωμένα encore.
Σιγά-σιγά.

"Μα είμαστε όλοι άνθρωποι". "Μα για όλους είναι δύσκολα". "Κάτι πρέπει να κάνουμε". "Κάτι πρέπει να γίνει".
Μπα; Τώρα το θυμήθηκες; Τώρα το είδες; Τώρα το ένιωσες; Τώρα πονάς;
 
Το νου σας   
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #316 στις: Απριλίου 10, 2016, 11:48:55 πμ »
Sunday mornings. Good morning!

Μεγάλο πράγμα ο ύπνος, ιδίως ο βραδυνός. Ναι, βέβαια....

Έχουμε και λέμε:

Στη Sarthe, τρέχουνε 24 ώρες. Εναρκτήρια ολονυκτία στο Le Mans, παγκόσμιο αντοχής....

https://youtu.be/Y6l0RAGKOeo

https://youtu.be/Za_4gxiagbA
EΤΣΙ!

https://youtu.be/6sJzN2DRr8k
Ντάξ', δεν τρέχει και τίποτα να τρέχεις με 1-2 βαθμούς κρυούλι και νυχτούλα.... Και, ναι, πάλι έχει γίνει της "εκπλήξεως"....

https://youtu.be/sfAAWfAxV9c
Κάμποσοι θεαταί....
Τεσπά!

Αργότερον έχουμενες και Roubaix.... Τι να είναι αυτό το Roubaix;;;
Μια ιδέα!
https://youtu.be/VqpBKaWzpbE
Καλά....


Και στο καπάκι, να περάσουμε κι απο την Πολιτεία με το μοναχικό αστέρι, να δούμε και τους γλήγοροι....


Τι όμορφα που είναι το ΣΚ.... Kοιμάται ο άνθρωπος.

Και κάτι άλλο, μια και τα "Γαλλάκια" έχουν την τιμητική τους σήμερα. https://youtu.be/m32xJVFT2xI


O κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος για τους ανθρώπους με λίγη ψυχούλα παραπάνω, κάμποση παιδεία -όχι μόρφωση (είμαστε αρκετά παρα...μορφωμένοι). Και αρκετή καλωσύνη....
Κι ας υποστηρίζεις ότι mαλακία θες για να καλύψεις ή και να κρύψεις το κενό και την δυστυχία που υπάρχει μέσα σου. Όποιος πaπάρας κι αν είσαι....

http://i1292.photobucket.com/albums/b578/ItA850/398998_562024587160279_541393013_n_zpswtxjraln.jpg
The bar's open


Το νου σας
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος angelkouva

  • Guzzi Wannabee
  • *
  • Μηνύματα: 26
    • Yamaha XT1200Z
Απ: The bar's open
« Απάντηση #317 στις: Απριλίου 10, 2016, 05:13:45 μμ »
Sunday mornings. Good morning!

Μεγάλο πράγμα ο ύπνος, ιδίως ο βραδυνός. Ναι, βέβαια....

Έχουμε και λέμε:

Στη Sarthe, τρέχουνε 24 ώρες. Εναρκτήρια ολονυκτία στο Le Mans, παγκόσμιο αντοχής....

https://youtu.be/Y6l0RAGKOeo

https://youtu.be/Za_4gxiagbA
EΤΣΙ!

https://youtu.be/6sJzN2DRr8k
Ντάξ', δεν τρέχει και τίποτα να τρέχεις με 1-2 βαθμούς κρυούλι και νυχτούλα.... Και, ναι, πάλι έχει γίνει της "εκπλήξεως"....

https://youtu.be/sfAAWfAxV9c
Κάμποσοι θεαταί....
Τεσπά!

Αργότερον έχουμενες και Roubaix.... Τι να είναι αυτό το Roubaix;;;
Μια ιδέα!
https://youtu.be/VqpBKaWzpbE
Καλά....


Και στο καπάκι, να περάσουμε κι απο την Πολιτεία με το μοναχικό αστέρι, να δούμε και τους γλήγοροι....


Τι όμορφα που είναι το ΣΚ.... Kοιμάται ο άνθρωπος.

Και κάτι άλλο, μια και τα "Γαλλάκια" έχουν την τιμητική τους σήμερα. https://youtu.be/m32xJVFT2xI


O κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος για τους ανθρώπους με λίγη ψυχούλα παραπάνω, κάμποση παιδεία -όχι μόρφωση (είμαστε αρκετά παρα...μορφωμένοι). Και αρκετή καλωσύνη....
Κι ας υποστηρίζεις ότι mαλακία θες για να καλύψεις ή και να κρύψεις το κενό και την δυστυχία που υπάρχει μέσα σου. Όποιος πaπάρας κι αν είσαι....

http://i1292.photobucket.com/albums/b578/ItA850/398998_562024587160279_541393013_n_zpswtxjraln.jpg
The bar's open


Το νου σας


Εκπληκτικό το φετινό Paris-Roubaix. Τελευταία 30kms κι όλα ανοιχτά.
Τι όμορφο που είναι το Σ/Κ? Άντε να έρθει και το Σ/Κ του 36ώρου να κοιμηθούμε....

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #318 στις: Απριλίου 30, 2016, 11:17:19 πμ »
Γεια σας!

Κυριακή του Πάσχα, 1 του Μάη.....

To μικρό απόμερο barάκι στην άκρη του γκρεμού, σας εύχεται υγεία και τύχη, ευτυχία και αγάπη στα σπίτια σας και καλά χιλιόμετρα. Λιγότερη φαγωμάρα και λιγότερα αγριόχορτα στα χωράφια σας.

Κι αν αυτό δεν είναι εφικτό, συντομότατο και ριζικότατο ξεχορτάριασμα και ξερίζωμα. Τα υπόλοιπα είναι για "κυρίες" και δακρυσμένους κροκοδείλους.

1 Μάη λοιπόν....
https://youtu.be/sSZj8v_Dqzk


https://youtu.be/NeFqsWWG1qE

Τι να πρωτοκλάσουν τα παιδάκια του σήμερα.....

1 Μάη στο Σικάγο, 4 Μάη το μακελειό στην πλατεία και λοιπά. "Αχρηστα" βέβαια κι αχρείαστα σήμερα. Και μη πεταχτεί καμιά συντρόφισσα και αρχίσει το κύρηγμα. Τα γεγονότα της πραγματικότητας καθώς και τα εγκλήματα της καθημερινότητας, υπογραμμίζουν το ισχύον της φράσεως. Άαασε που αν δεν ήταν "ξεχασμένα" και "περιτά", δεν θα είχαν ξεπουληθεί τόσο, μα τόσο ανερυθρίαστα. 
1 Μάη με αγώνες δεκαετιών πουλημένους, δικαιώματα με αίμα κερδισμένα, αίματα ξεπουλημένα, ανθρώπους πουλημένους και -κύρια- εξαγορασμένους. Πρωτομαγιά με ρουφιάνους και χαφιέδες που (πάντα χρήσιμοι και βολικοί), ξεπροβάλλουν σε "δίσεκτους καιρούς"....
Πρώτη του Μάη με "αριστερούς" να κοιτάνε δεξιά και "δεξιούς" να κοιτάνε αριστερά και στη μέση των βλεμμάτων άνθρωποι να συνθλίβονται, να πεθαίνουν, να πουλιούνται και να γίνονται commodities που λέμε και στην ανωτάτη επιχειρηματική....

Οι ίδιοι οι συνθλιβόμενοι άνθρωποι που "χορτασμένοι" απο βυzιά, τσιμπούκια, γλυφοmούνια και kώλους στη ζωή, στην TV (που έχει υποκατάστατο της ζωής), ζητάνε ελευθερία και προκοπή, ανάπτυξη και περισσότερα βυzιά και kώλους....
Και φυσικά, τα ζητάνε αυτά απο τους ίδιους "αριστερούς" και τους ίδιους "δεξιούς" που τους συνθλίβουν....
Και το κάνουν μια ζωή.....
Και τώρα ζητάνε και φρέσκο κρέας. Παιδικό.... Για όσους καταλαβού .... 

Καλή Ανάσταση, ότι κι αν πάει να πει αυτό πια....

http://i1292.photobucket.com/albums/b578/ItA850/Guzzi-Rockercover_zpslkeieopx.jpg
The bar's open
[/UR]



Το νου σας
« Τελευταία τροποποίηση: Απριλίου 30, 2016, 01:49:50 μμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #319 στις: Ιουνίου 18, 2016, 03:38:39 μμ »
Δροσούλες σήμερις κορίτσια....

Και δε μας φτάνουν τα "κρύα", έχουμε και τα κορίτσια.... Δεν πιστεύω να θέτε περιγραφές....

Το ΣΚ της μαρμότας.... Αϋπνίες θα έχουμενες....

24 ωρίτσες στο διασημότερο αγώνα.... Να δούμε τι θα γένει.... Γερμανοί, Γιαπωνέζοι, πρωτότυπα, GT, της πουtάνας κοινώς.... Κι ο καιρός (το πουτανάki θα κάνει τα δικά του φέτος...), να μην ξεχνιώμαστε....

Τρέξανε και στο νησί....

Τρέχουνε και στο Μπακού ( ;;;; ).... Γειά σου Bernie....

Τρέξανε και τα μηχανάκια Παγκόσμιο Edurance στο Portimao και μετά απο 396 γύρους (μονόπιτους με απ' όλα) ποιά η διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων;;; Τεράστια: Μετά βίας 81 χιλιοστά του δευτερολέπτου....

Και το Giro με το Nibali....

Πω πω. Άϋπνο με βλέπω.... Ευτυχώς υπάρχουν μπύρες, παγωμέναι....... Φυσικά και "μεζεδάκια".


Update. Στον αγώνα των 250 χιλιάδων θεατών, βρέχει.... Αλλά σαν και το Spa, μπορεί να βρέχει "εδώ" κι αλλού να είναι στεγνά....

Μια χαρά, καλό αγώνα σε όλα τα πληρώματα, σε όλες τις ομάδες.
https://youtu.be/LTjPd0Hu6f8

Το νου σας
« Τελευταία τροποποίηση: Ιουνίου 18, 2016, 03:45:56 μμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #320 στις: Αυγούστου 03, 2016, 06:28:21 μμ »
Πω πω ζέστηηηη....
Φυσσάει όμως!

Τεσπά, πολλά τα "ραντεβού" που χάθηκαν..... Δε γυρνάνε πίσω βέβαια....

Καλοκαιράκι λοιπόν, αλλά μια βολτούλα απο τα βουναλάκια δεν είναι κι άσχημη....
https://youtu.be/lwaJwaTyOB4

Χεχεχε.... 

Κατά τα άλλα, επικρατεί μια έντασις τριγύρω.... όλοι "σφάζονται" για το καλό και το δίκαιο....
Καλά.
Λίγο νεράκι, λίγο φρουτάκι, λίγο καλοκαιράκι, "λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και".... ότι θέλει κανείς....
https://youtu.be/VA5ZXUOyw9Q

Παιχνίδια στην άμμο, καλοκαιρινά παιχνίδια....
Sequel έτσι δε το λένε;;;
https://youtu.be/2J8dtE9mlBg


"Λίγο νερό ρε παιδιά, λίγο νερό", που έλεγε κι ο Λαμπρούκος..... Έφτασεεεε....
https://youtu.be/2ievbVhn-YU

ΑΜΑΝ! Αήθης επίθεσις στα κοινωνικώς εγκατεστημένα....
Τότε να βάλουμε και κάτι για να μην μας πούνε οτι εξετράπημεν..., ναι μεν αλλά, κανείς δεν ενοχλήθηκε απο το "μάτι" πουριτάνες μου και συντηριτικοπλασμένοι....
Κι όπως λέει κι ένας φιλόσοφος, "για όλα υπάρχει κι ένας νόμος. Όχι για το "μάτι" όμως".....

Αν και οι πολλοί οι νόμοι χαλάνε σπίτια, φιλίες, παρέες.... Και λοιπά.... Ιδιαίτερα αν οι 'νομοθέτες' είναι για.... ψηφοθηρία, καρέκλες αυτοπροβολή και τέτοια δημοκρατικά....

Α, ναι...
https://youtu.be/bOdKysuvZ4c

Μα καλά τι είναι εδώ;;
https://youtu.be/yyAxFD3UEDI

Και, ναι, οι "κιθάρες" το έκαναν ξανά μέσα στο σπιτάκι της Honda....


Θυμάσαι παλιότερα, που δε σου χρειαζόντουσαν και πολλά, δεν είχες ανάγκη όλα αυτά τα προοδευτικά "μανουάλια", τους κανονισμούς, τους κώδικες, τα καταστατικά, τους προφασισμένους "καλούς τρόπους", τις προαποφασισμένες ενέργειες (με την οιαδήποτε μορφή), τότε που δεν χρειαζότανε να προσέχεις "εδώ", να προσέχεις "εκεί', να προσέχεις "τι" λες, "πως", σε "ποιόν" και λοιπά κοινωνικοπολιτικά μαλακομπουκώματα.... Και λοιπές δυνάμεις των δήθεν καλώς....;;
 
Τότε όμως που δεν υπήρχε υστεροβουλία, στόχευση, κρυφοί σκοποί, αγένεια, ειρωνεία, αρνητισμός, μη αναγνώριση προσφοράς, μη αναγνώριση λαθών, αξιώματα, εγωϊσμοί, ξεχειλίσματα ορμονών και σερβιετοειδείς συμπεριφορές περιόδων;; Δεν πειράζει, ας μη καταλαβαίνεις.
'Αλλωστε, "αν καταλάβαινες, δεν θα χρειαζότανε να σου εξηγήσω, κι αφού χρειάζεται να σου εξηγήσω, δεν κατάλαβες τίποτα". Και πιθανόν, να μην καταλάβεις....

Τότε που άκουγες βόλτα, κι έλεγες "έφυγα".... Τότε που μ' ένα μπανιερό και μια φορτηγοσαμπρέλλα, "you owned the beach";;
Συνέχισε να κρύβεσαι λοιπόν πίσω απο αυτά που νομίζεις "στεγανά", όρια και τέτοια μεταμοντέρνα....

https://youtu.be/KUOhpQDDME4

Μόλις καταλάβεις οτι τα πράγματα είναι απλά και, αποφασίσεις να το αποδεχτείς, τότε έχεις όλο τον καιρό και το καθαρό τοπίο, για να προσθέσεις και τις λεπτομέρειες.....

Καλή καρδιά, καλύτερα ώτα, καλό καλοκαίρι.


Το νου σας
« Τελευταία τροποποίηση: Αυγούστου 03, 2016, 06:38:18 μμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #321 στις: Νοεμβρίου 22, 2016, 12:49:21 πμ »
Καλησπερασιόοοον!

Το bar εκφράζει την χαρά του που είναι μαζί μας και πάλι ο "Πανουργιάς".

"Πανουργιά", εδώ δεν έρχεσαι, αλλά δεν πειράζει. Να είσαι εσύ γερός και καλό αγώνα. Γιατί τώρα αρχίζει το καθημερινά δύσκολο.... Σίδερο ρε!

Κατά τ' άλλα, πρωταθλήματα τελείωσανε, πρωταθλητές στεφανωθήκανε, καινούργια υπερμοντέλα παρουσίασε η εταιρειούκλα, μοντέλα που κάνουν τους ανθρώπους να ονειρεύονται... (τι άραγες; πιθανόν κάποιον τρέντυ χρωματισμό, κάποια αισθητική κοινωνικά παρέμβαση και τέτοια avant garde...).

Λ7 υπάρχουν για να σκορπιστούν δήθεν για την μακροημέρευση της σκλαβωμένης φίρμας που αμερικανίζει πάρα πολύ πια.
Καινούρια βρακιά, lip-gloss κι ένας καινούριος κινητήρας 50 ολόκληρων ίππων που όμως αρμόζει με τα χαρακτηριστικά των νέων μοντέλων που κάνοντας χρήση και του anti-spin anti-σούζ προσφέρει στον καταναλωτή μια διέξοδο απο τα καθιερωμένα -θα μπορούσε να λέει μια διαφήμιση, που θα τέλειωνε με πίπeς του στυλ "cuore sportivo" και τέτοια που πιάνουν ....
Money makes the world go round obviously, but everybody's complaininig about the world we' re living....

Αλλά μη τα λέμε αυτά μη μας κακοχαρακτηρήσει ο κοσμος που διψασμένος για "διαφορετικές" μοτοσυκλέτες τρέχει και κάνει ουρές για... V9 Heritage Hard...fail.....

Ωραία είναι εδώ στα απόμερα και μακρυά.
Μπροστά απο το μικρό bar στην άκρη του δρόμου πέρασε ... κάτι κι αντηχήσανε τα τζάμια και σκίρτησε η σκιερή γωνιά.
Προσέχτε εσείς που σας αρέσουν όλα αυτά τα όμορφα. Καβαλάτε κάτι που η "μαμά", απεγνωσμένα προσπαθεί να σας κάνει να ξεχάσετε....

Α! Και για όσους πίνουνε πολύ cafe που είναι και της μοδός... (χαχαχαχα), καλό θα είναι να ξέρετε τι καφέ θέτε και τι αντιπροσωπεύει -και δε μιλάω για το τι σημαίνει, αλλά τι αντιπροσωπεύει μοτοσυκλετιστικά. Kαι προσωπικά, χωρίς να γίνεται, "σούπα" ή πολτός....
Κάτι για το οποίο, την απουσία "σούπας" (και μάλιστα πολυφορεμενομαγειρεμένης) και πολτού εύπεπτου δηλαδή, μπορούσε να περηφανευτεί η φίρμα....
Ή απλή "αισθητική" πρόταση. Καλές κι αυτές, αλλά απο.. 'κοκό';; Τζίφος....

Αλλά τότε δεν ξέρανε απο... vespa....

https://youtu.be/I70aGayP19c

Το νου σας
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #322 στις: Ιουνίου 15, 2017, 11:18:44 πμ »
Γειά σας!

Δε χρειάζονται πολλά, άλλωστε πολλά ραντεβού έχουν περάσει....

Τρεις κύριοι, είναι κάτι μέρες που πέρασαν και ήπιαν ένα ποτηράκι νερό στο απόμερο barάκι στην άκρη του γκρεμού.
Προφανώς στο δρόμο τους για κάπου....
Η κυρά του Νησιού βλέπετε..... Αυτή δεν γνωρίζει, ζητάει το "φόρο" της....

Alan Bonner
Jochem van der Hoek
Davey Lambert

Γειά παίδες. Thanks for all....

Κατά τα άλλα..., ο... "γέρος" δεν έλαβε φέτος μέρος μετά απο μεγάλο "μπουμ", ο Μιχαλάκης κέρδισε στη Senior, αλλά κι ο Hutchy "τσίμπησε" μια πτρωτιά....
A! Και η Hondούλα αποχώρησε διότι δεν ήταν ανταγωνιστική.... Ήθη....

https://youtu.be/v5NwaPTxae8


Το βλέπω να έρχεται. Πάαααααλι ξενύχτι. Δε μας φτάνουν τα ποδήλατα, τα "νησιά", ο Ferraris, θα έχουμε κι ολονυκτίες πάλι....
Οι 24 ώρες στα τουτού είναι προ των πυλών.... Και μετά τα περσινά, θα έχουμε να βλέπουμε....
Και Κυριακάτικα θα έχουμε και τους άλλους......

Insomnia!


Το νου σας
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #323 στις: Αυγούστου 26, 2017, 02:33:38 μμ »
Γειά!


Επειδή τον τελευταίο καιρό, όλο γίνονται συζητήσεις περί ιδεολογιών και εμβλημάτων, δανείζομαι  (κλέβω δηλαδή), μια "ανάρτηση" από έναν φίλο, μεγάλο λάτρη της Ιταλίας και αγαπούντα τα καλά Guzzi, είχε κι αυτός ένα, αλλά....
Είναι βέβαια λίγο "τσίπης", δεν έφερε ούτε ένα κιλό τυρί, αλλά τον αγαπάμε (τουλάχιστον εμείς εδώ εις το ποτοπωλείον -για τους άλλους δεν ξεύρω καθότι έχει "αγωνιστική απόδοση και συμπεριφορά", δεν "πιάνουν" και τα νοήματά του συχνά -"ήτανε στραβό το κλίμα..." κλπού)....



Λοιπόν, μουnιά, που όλο παρλάπιπίλες και λοιπές αριστεροδεξιοεμφιλιακοπαλατιανοδημοκρατικές mαλακίες "ταΐζετε" το κοιμησμένο πόπολο, πάρτε μια ιδέα:

Γράφει ο φίλος:
"Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που έχουν μπερδέψει το αετό της μότο γκούτσι (moto Guzzi) με τον αετό των ναζί.
Το γεγονός ότι η φάμπρικα έφτιαξε μοτοσυκλέτες για το στρατό του Μουσολίνι δεν σημαίνει φυσικά ότι και οι ιδιοκτήτες ήταν σύμφωνοι ή ομοιδεάτες με το απάνθρωπο και δολοφονικό καθεστώς του Μουσολίνι.
Αυτή λοιπόν είναι η ιστορία του Ulisse Guzzi και λυπάμε κορίτσια που σας χαλάω το όνειρο.
Γεννήθηκε στο Mandello Lario (Como) στιις 14 Ιουνίου του 1911, και πέθανε στο Lecco τον Ιανουάριο του 1980. Βιομήχανος. Γιος του ιδρυτή της διάσημης φάμπρικας κατασκευής μοτοσυκλετών.
O Ουλίσε λοιπόν βρέθηκε να υπηρετεί στην Ιταλική αεροπορία σαν έφεδρος αξιωματικός, όταν υπογράφτηκε η ανακωχή στις 8 Σεπτεμβρίου του 1943 μεταξύ της Ιταλικής κυβέρνησης του Pietro Badoglio και των συμμάχων. Με το χάος που δημιούργησε η φυγή των Σαβόια, ο νεαρός αξιωματικός χωρίς να διστάσει καθόλου βγήκε στο βουνό.
Εκεί έκανε επαφές με τους παρτιζάνους και ήταν από τους διοργανωτές των ομάδων της Valsassina.Αργότερα θα γίνει επικεφαλής των τμημάτων "Garibaldi" della Lombardia που πολέμησαν στην περιοχή.
Μετά τον πόλεμο ο Ουλίσε Γκούτσι μαζί με τη γυναίκα του Άντζελα Λοκατέλι βοήθησε στο να διατηρηθούν οι αξίες της αντίστασης και φτιάχνοντας το πολιτισμικό κέντρο Πιέρο Καλαμαντρέι."

Το παραπάνω κειμενάκι ανήκει στο Νικολάκη, το μικρό μου KtiNoS (πάρε κανά Guzzi ρεεεεε).


Και το summary, άρα αν θέτε mαλακοπατέρες της αριστεροδεξιάς, αφήστε μας να τσακωνόμαστε μεταξύ μας για τα θέματά μας, κι αν θέτε πανέτε και πάρτε κανά Guzzi -έστω και Piaggio, κι αφήστε τα περί αετού κλπού....

Στοίχημα, οτι το δικό σας έμβλημα είναι πιο βρώμικο, πρόστυχο και, εν πολλοίς, πουλημένο (είτε ως πράξη/εφαρμογή, έιτε ως ιδεολογία) από το δικό μας....


το νου σας
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #324 στις: Μαΐου 02, 2018, 01:51:54 πμ »
https://youtu.be/4MZYCbMYLH0

Mais rápido Ayrton....

το νου σας
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #325 στις: Δεκεμβρίου 23, 2018, 12:16:39 μμ »
Καλημέρες και καλές Γιορτές!

Αι κοινωνικαί κριτικαί έχουν περισσέψει πια...

Από το μικρό barάκι στην άκρη του γκρεμού δίπλα στην στροφή.....
Καλές γιορτές, όπως μπορεί ο καθείς.

Λίγα λεπτά, πολλά μαθήματα ζωής....

https://youtu.be/sxFliqEK6wg

το νου σας
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #326 στις: Μαρτίου 05, 2020, 08:49:31 μμ »
This bar's always been on the remote side of the cliff, distanced, windy.......

There are a few friends who pass-by....

The owner remains unsivilised and impolite usually.... Harsh words, bad mood, nagy....
The bar's been open and it usually is without much of the promotion or advertising that prevails our days....

Κουκλίτσες καλά τα φεϊσομπούκια και τα λοιπά, αλλά ... ξέρετε. Ο ιδιοκτήτης είναι στριφνός, ακαταλαβού, πολυλογάς κι όλο malακίες λέει ....

Καλή ανάγνωση, κι ελπίζω να σας αρέσει. Πολυθρονίτσα, κανά Talisker, ή κανά Glenfiddich ή, έστω, κανά καλό "Γιαννάκη" και υπομονή.....
Είπαμε, the bar's open -indeed, but here, the "customer" isn't right -indeedτερα....



(γραμμένο πριν από κάτι τέρμινα...)


(1)
"Άτιμο Μπογιάτι...."


Γίνανε τα Μέγαρα πέρσι, δυστυχώς, δεν μπόρεσα.
Σε πολύ έγκαιρη χρονική στιγμή ανακοινώθηκε η φετεινή εκδήλωση στις Σέρρες. Ωραία! Δικαιολογίες «δεν ήξερα», «δεν άκουσα» δεν θα υπήρχαν αγάπες μου.... Άρχισαν οι σχεδιασμοί, πως το ένα, πώς το άλλο, βενζίνες, ύπνος, φύλαξη. Μα, η ζωή τα φέρνει αλλιώς....
Ούτε μηχανή, ούτε τουτού –καθότι τα έξοδα θα «χτύπαγαν... μπιέλα». Και δεν είμαστε για τέτοια.
Οι μέρες πλησίαζαν και το βουητό της πολυθόρυβης ζωής στ’ αυτιά....
Πρώτα πήρα το Δημήτρη, είχε «κλείσει» συνεπιβάτη στο βανάκι του.... Αρχίσαμε τα ... «νιαουρίσματα», προφανώς μιλήσαμε και για τους Γιαπωνέζους –αυτή τη μαφία που μας πήρε και φέτος την κούπα και τον πιλότο και, τελικά, καταλήξαμε πως κάνω σαν τη χήρα: «τραβάτε με κι ας κλαίω».... Λογικό, τι περίμενα δηλαδή....
Μετά πήρα το Γιάννη. Γρήγορα και κοφτά, αγχωτικά –δεν ήθελα ούτε να ενοχλήσω, μήτε να «πλατυάσω» -πράγμα πολύ εύκολο. Τον πέτυχα με τους «ιμάντες στα δόντια», έδενε μηχανάκια στο τρέϊλερ. Παρ’ όλ’ αυτά όλο και κάποιες πληροφορίες παραπάνω πήρα.
«Θα σε πάρω στις 9» μου είπε, «σιγά μη το θυμηθείς με τόσο τρέξιμο» σκέφτηκα.... Κλείσαμε ραντεβού για «πάνω».
Είχα ήδη μιλήσει με πίστα, με την κα Ρένα που, παρ’ όλο που πνιγότανε, ευγενικά, μου έδωσε πληροφορίες για τη διαμονή και τα διάφορα.
Τελικά προτίμηθηκε το... γνωστό ξενοδοχείο –η διαφορά στα λεφτά αμελητέα, θα είχα και τζακούζι....   
Και τότε ήρθε η λογική. «Μα που να τρέχεις», «και τι θα κάνεις» και «που θα κάτσεις» και «χωρίς μηχανάκι» και και και και και, «τι θα γίνει με τα λεφτά που ούτε τα έχεις, αλλά και θα σου λείψουν από τη συνέχεια»;
Όταν έρχεται η λογική, δεν έχεις πολλά να πεις. Σκύβεις το κεφάλι και της δίνεις τα δίκια της. Δεν σου επιτρέπει άλλωστε κάτι λιγότερο....


Προτιμήθηκε το «ελαφρύ πρόγραμμα» -αναχώρηση Παρασκευή πρωΐ. Είχα και τα τυχερά μου –έκπτωση καλή στο ... «αλέ ρετούρ», θέση διάδρομος για τέντωμα και ορατότης μπροστά, πολλές οι ώρες γαρ.... Σκέψεις: Άφιξη μεσημεροαπογευματάκι, βολτούλα μέχρι την πίστα για «χαίρετε» και λοιπές κοινωνικές εργασίαι.
Το Travego, Δραμινό –θα αλλάζαμε Σαλόνικα, όπου θα μας περίμενε Σερρέϊκο λεωφορείο.
Και μποτιλιάρισμα ...του «αγίου ακινήτου».... Τα γνωστά, καθάρισε μετά την παλιά Renault…. Kι άρχισε ο ανήφορος, αργά.
Στο ράδιο κάτι έπαιζε, δροσούλα είχαμε, όμορφο αλλά αργό «βήμα», πάντως φεύγαμε.
Οι διακεκομμένες, αμέτρητες όπως και τα διόδια τζάνε μ’....
Διάφοροι «ναοί» -Θήβα, Υλίκη, «μα από πάνω μας δεν είναι και ο κυρ-Μπράλλος»;;;
Λαμία, Στάση.
«Και τι θα κάνω εκεί πάνω τόσες ώρες;» και «άραγε θα βρω κάποιονε να πω δυό κουβέντες;»....
Συνέχεια, αργή, «φορτηγατζίδικη».
Με πόσαδηλαδ΄ να πάει;;;
Ντάξ’για Μερτσέντε, βρε αδερφέ....
Κάμπος, Λάρισσα, στάση, πάαααλι;; Και είναι και μεγάλες βρε αδερφέ.... Και το σαντουϊτσάκι, ‘ντάξ’, «διαίτης»..., πάλι καλά. Μάλλον, «κάτσ’ καλλλλά»....
Και οι διακεκομμένες να συνεχίζουν την πορεία τους, καταπάνω μου, αργά συνέχεια.
Ήλιος στον... κατάκαμπα. Αλλά μια χαρά ο καινούριος δρόμος. Λίγο από παλιά Τέμπη –κάπου εκεί....
Πιο πέρα, πιο ‘δω, σύραγγες.
Μα λίγο πρίν «μας καταπιεί η γης», το μνημείο των παιδιών του ΠΑΟΚ. Εκεί στα δεξιά, κάτασπρο με τις σημαίες του να ανεμίζουν για τις ψυχές που χάθηκαν. Η γροθιά σηκώθηκε από μόνη της.
Δρόμος, διακεκομμένες, κι ύστερα Κατερίνη, Σταυρούπολη....
Αλλάγή του λεωφορείου και δρόμο για Σέρρες. Μα κάτι δεν ταιριάζει.... Το κομμάτι αυτό σίγουρα θα μου αρέσει....
Το άκουσα το «ρημάδι» το Neoplan, το ένοιωσα από κάτω μου γουργούριζε....
Και πια οι διακεκομμένες έτρεχαν πιο γρήγορα.... Στροφιλίκι, με τη ροπή, φρένο με το γκάζι, πετρέλαιο....
Σα τις σταγόνες που στάνε για να γεμίσουν ένα ανυπόμονο καρμπυρατέρ οι διακεκομμένες. Μείγμα.....
Σέρρες.
«Φίλε, ‘φχαριστούμε για τη βόλτα.»
«Παρακαλώ.»
«Ναί, εντάξει, αλλά να σε ρωτήσω κάτι;»
Αμέσως η επιφύλαξη του αγνώστου.
«Τι κινητήρα έχεις από κάτω;»
Σα το μικρό παιδί που το ρωτάνε για το παιχνίδι του, φώτισε το πρόσωπό του. «Δικός μου», του «πειράγματος» σκέφτηκα, είπαμε δυό κουβέντες, για προγράμματα κινητήρων, γέλια, «καλή διαμονή». Ο καθείς το δρόμο του.
Ναί, θα περνάγαμε καλά....
Ξενοδοχείο, το γνωστό, είχαμε περάσει με κάποιο 36άωρο. Δωμάτιο καλό, μονόκλινο, θέα πίσω, πισίνα. Δέντρα, πράσινο, ησυχία. Το βουητό στ’ αυτιά παρόν, είναι νωρίς ακόμα....
Θα κάνουμε αυτό, θα κάνουμε εκείνο, θα κάνουμε το άλλο, να μην ξεχάσω να κάνω κι εκείνο, τίποτα δεν κάναμε. Άααστο γι’ αύριο, που να τρέχω τώρα –είχε πέσει και  τελείως έξω το χρονοδιάγραμμα του ταξιδιού..... Ξάπλα, καθότι βαρεμάρα....
Βράδυ. Να φάμε, να πιούμε κάτι εντός. Μπουφές δεν υπήρχε οπότε.... Μια χαρά, αλλά αυτό το ... «τάλληρο» για δύο λεμονάδες, κάπως βαρύ «με κάθησε»...!
Τα παιδιά κατέβηκαν, αλλά θα πηγαίνανε σε μια γιορτή στην πίστα, άσε δεν είμαι για τέτοια. Καληνύχτες, καλά να περάσετε. Καλά περάσανε και σίγουρα όλο και κάτι θα φάγανε. Ιταλόμουτρα όλο γκάζια και φαΐ.....
Λίγο στην καρέκλα και αγναντι πέρα –όσο. Βουητό στ’ αυτιά, «τι γυρεύω εδώ;» στη σκέψη.... «Βλέμμα» με το μυαλό στα μηχανάκια, αύριο. Ύπνος, βουητό, βουητό, βουητ....

Καλημέρα, πρωϊνό, μπουφές. Χα! Καταδρομική. Σε μια γωνιά, δε χρειαζόντουσαν συστάσεις. Ο Lavado να πειράζει ΟΛΟ το τραπέζι του, άνθρωποι χαρωποί. Πιο ‘κει κάποιοι άλλοι, αργότερα θα τους έβλεπα μέσα στην πίστα. Μπροστά μου, ένα παιδί με μπλούζα Gixxer, με το επικό «Gear and Disappear”! Ναί ρε φίλε, ναί, είμαστε εδώ κι εδώ είμαστε!
Σιγούλια σιγούλια μαζευτήκανε τα χρυσά μου, στο απόμερο τραπεζάκι που άραξα, μακρυά από τον ήλιο, τα ματάκια τους να μη πονέσουν. Έτοιμοι για πίστα, φαγάκι, πλακίτσα, γνωριμία με Αντζούλ, βλέπεις όλοι οι ... «φορτηγατζήδες» με τα Guzzi γνωρίζονται.... Άάααααλλη πάστα αυτοί οι ... Λιμνάνθρωποι....
Θα τα πούμε πίστα, πλησίαζε η ώρα, να πάω να πάρω τα συπράγκαλα....
«Good-morning Mr. Agostini!»
Απλός, με το λευκό του πουκάμισο και το τζηνάκι του, χαμογελαστός, με καλημέρισε.

Στο ταξί για την πίστα, κουβεντούλα γενική.
Και..., πίστα!
Που πάμε, από που πάμε, τι κάνουμε. Πέρασμα μπροστά από τα box, τους είδα –ετοιμασίες για session, σφιχτή γροθιά στο Γιάννη το Μπούστα, μου χαμογέλασε, πορεία προς την άκρη, αριστερά μου οι κλασσικοί –τι κλασσικοί δηλαδή..., κανά δύο box  πιο πέρα το Ducati Club…. Εδώ θα κάτσουμε!
Αγγίστρωμα στο πλέγμα, δίπλα μου το ισάδι.... Και τα μηχανάκια να περνάνε, μαζί κι ένας μικρούλης με το «41» θαρρώ.... Πίσω μου ετοιμασίες, για διαδοχικές εξόδους για γύρους, προγραμματισμένα, όμορφα. Απλά. Ο Γιάννης με το 750. Ο Μήτσος με το «μικρό» το 350, μιας και το άλλο είχε μια ατυχία και στραβωμένη ζάντα με τρόπο που δήλωνε «δε θέλω να μπω στην πίστα, με ματιάσανε»....
Το «μικρό» να μη του κάνει τα χατήρια, κι ο Μήτσος στεναχώρια, ένταση, επιμονή, γνώση, όλο και κάποια ευχή –σίγουρα.... Ιταλικό μηχανάκι χωρίς «γαλλικά» κι «ευχές», δεν υπάρχει. Νόμος....
Κάπου στο τέλος τα κατάφερνε!
Γύροι, γύροι, γύροι.
Ήχοι, ήχοι, ήχοι. Πουθενά βουητό.
Το μηχανάκι του Λίνου, να γεμίζει και ν’ αλλάζει περίεργα –«πατιναριστά»- στο ισάδι.... Τι στο διάολο....
Και οι γρήγοροι. Πολύ γρήγοροι όμως και με πολύ γκάζι και ντεσιμπέλ! ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ!
Δύο BMW (από γκρουπ των γρήγορων), να τη γεμίζουν την ευθεία, να περνάνε μπροστά μου μανιασμένα με φούρια..., αλλά κι όλη η παρέα να τη «στύβει» τη γκαζιέρα, ντάξ’ ρε παιδί μου, το chip…. Μαζί και μία Aprilia RSV4 –τι όμορφο μηχανάκι.... Το Grouppo παρόν....
Τα group να εναλλάσωνται απανωτά, συνέχεια. Κανένας να μη θέλει να φύγει. Πότε με «δανεικό» μηχανάκι, πάντως ο κόσμος να μπαινοβγαίνει. Οι «ξένοι» με τα Εγγλέζικα, να τους «πίνουν το αίμα», οι Ducatαίοι, ντόπιοι και ξένοι το ίδιο, όσο μπορεί ο καθείς, πάντως εκεί, όλοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στην τρέλλα τους. Προφανώς άλλα πορτοφόλια, αλλά και άλλη νοοτροπία αγάπες μου....
Τα …Μulti, mixer εντάξει, αλλά ξέρουμε πολλές οικιακαί συσκευαί που «ξύνουν άμα λάχει»;;;
Κόσμος –λίγος- να τριγυρίζει. Α, ναί και κάτι κοπέλλες σορτσάκια και κολλητά, αλλά που «καιρός» για τέτοια....
Κάποια στιγμή, λίγο μετά το μεσημεράκι, κι ενώ ο ήλιος είχε περάσει πια από την πίσω μεριά, ο Γιάννης με το «όπλο του» ήρθε κι αυτός να «τραβήξει» κάμποσες φωτό.
«Τραβάς τίποτα ή απλά έτσι;»
«Όχι τραβάω, αλλά όχι συνέχεια Γιάννη»
Κάμποσα λεπτά σιωπής, «έργου» και ντεσιμπέλ.
«Δεν ξέρω τι θα κάνεις, αλλά βρες δέρματα. Η θέση σου είναι μέσα».
Κι έφυγε, έτσι απλά, «ξεροκάμπανα».
Μετά, είπα να πάω να πιώ κάτι, ένα νεράκι δηλαδή, κι έτσι θα έβλεπα –δια της «πλατείας» του bar, την πίσω πλευρά της πίστας.... Μηχανάκια, σαν καταδιωκτικά να έρχονται απανωτά, να περνάνε κυνηγώντας την επόμενη στροφή, κινητήρες περιμένωντας την επόμενη αλλαγή, γραμμές που περίμεναν να πατηθούν. Το μάτι αισθητήρας, το μυαλό (τεσπά εδώ γελάνε...) να καταγράφει, η ψυχή να γεμίζει. Οι παγκόσμιοι να περνάνε όσο περνάγανε, ο Lavado  να το ζουπάει το R6…. Το Agusta δυστυχώς έμεινε και έφτασε «μαρσπιέ» στα box, με τον Ago χαμογελαστό.... Το ρημάδι. Απόκοσμος ήχος όσο κράτησε..., μα δεν πειράζει υπήρχε το Benelli που γέμιζε τ’ αυτιά. Replica, original ποιός τα «μετράει» αυτά βρε παιδιά. Το μηχανάκι ήταν εκεί και γύριζε.....
Αυτά είναι. Βεβαίως και να το πάρετε το σκαμπώ αγαπητή μου με το σορτάκι και τα πόδια τα μακρυά.... Αυτά είναι, άααααμα έχεις επίκαιρη θέση...!!
«Ρε φίλε, τόση ώρα εδώ ακούνητος, μπράβο σου»....
Και τι να του απαντήσεις τώρα...... Πως να του πεις αυτά που νιώθεις....
«’Ντάξει ρε Λίνο, κουνήθηκα, πήγα και στο bar και σας έβλεπα από την πίσω μεριά...! Να σε ρωτήσω κάτι με όλο το σεβασμό και σόρρυ δηλαδή, αλλά για τί αλλάζει έτσι το μηχανάκι σα να πατινάρει;»
«Α, μη σε νοιάζει. Το ξέρω καλά κι όταν φτάνει η ώρα τις αλλάζω χωρίς συμπλέκτη, καρφωτές!»
Στην ευθεία. Γέλια....
Μαθήματα ζωής. Ο «fast-Freddie» να δείχνει και να προστατεύει το παιδί του. Θα μου πεις λογικό. Ναί, αλλά ήταν τόσο έντονο που «έβγαζε» μάτια. Να ακολουθεί, να προηγείται, να είναι δίπλα «από μέσα», «από έξω», σαν μια τεράστια αγκαλιά που πρόσεχε και έδειχνε.... Που μοίραζε.... Μετά να τον ακολουθούν κι άλλοι....
Στροφή “Ago” πλέον στην πίστα…. Το «41» να γυρίζει σχεδόν ακατάπαυστα, κι απ’ ότι άκουσα να μοιράζει «πόνο».... Το μικρό «Περιστεράκι», να μπαινοβγαίνει με τους «γρήγορους», να μένει μέσα όταν οι άλλοι έβγαιναν. Στα μάτια μου, ο μικρός Περιστεράς, έκανε μακράν τους περισσότερους γύρους.... Και γρήγορα....
Κι εκεί, «στο κάγκελο» κολλημένος.
Και τι καταλάβαινες, σιγά το πράγμα. Να ήταν τουλάχιστον κάποιος αγώνας, κάποιο επίσημο event –καταπώς τα λένε....
Τα δύο «350» να γρνάνε και το παραπονεμένο τους «κλάμα» από το στύψιμο να γεμίζει το χώρο.... «Το νου σας ρεμάλια»!
Κατά το απόγευμα, ο Σπύρος πήρε το κακό, το παλαιομηχανάκι. Να κάνει κανά γύρο.... Άξαφνα, όλη η πλάση σταμάτησε να ανασαίνει. Η πίστα γέμισε μ’ένα απόκοσμο μπάσο βουητό, σα να έβγαινε από τα έγκατα της γης. Ένα μονάχο του ήτανε, κανένα άλλο δεν ακουγώτανε.... Τα σκέπαζε....
«Το ακους το μπουρδέλο το παλαιομηχανάκι;»
Μόνο κουφός και «πικραμένος» δε θα μπορούσε να το ακούσει έστω και «σπινά», κυρ-Δημήτρη μας.
Πόσο δηλαδή όμορφα....
Να σου πω πόσο πιο όμορφα. Τόσο πιο όμορφα, που έχωντας κάνει όλη την ημέρα γύρω-γύρω την πίστα, συνέχεια μέσα-έξω, με διάφορα μηχανάκια, μόλις γύρισε ο Σπύρος, κι έβγαλε το κράνος, αναψοκοκκινισμένος, είχε ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο, καθαρότερο κι από παιδιού που του χαρίσανε παιχνίδι, που του άρεσε κιόλας. Τόσο πιο καλύτερα, τόσο όοοοολη η μέρα συμπυκνώθηκε σε αυτή την εικόνα.

Κατά τις 5 - 5:30, κοντοέξι δηλαδή, «κλείσαμε μεροκάματο», επιστροφή στο ξενοδοχείο. Πισίνα, τζακούζι. Χαλάρωση.... Βουητό; Τι είναι αυτό;;;
Δυό κουβεντούλες με το μικρό «Περιστεράκι» που ήρθε να χαλαρώσει στο ζεστό νεράκι....
Χαλαρός, κάτσαμε κάμποσο, να επιστρέψουμε στο ήσυχο δωματιάκι.
Στην είσοδο του Spa, o Δημήτρης ο Διατσίδης.
«Ωραία ήταν σήμερα και το Aprilia πολύ όμορφο μηχανάκι κι «έκλεινε» την απόσταση από τους άλλους, τουλάχιστον στα μάτια μου όπως περνάγατε από μποροστά μου....»
«Ναί όμορφα ήτανε!»
«Την έχεις τη φόρμα σου την άσπρη;»
Σίγουρα, θα απόρησε ο άνθρωπος. Μα, από όλα που μπορεί κάποιος να ρωτήσει κάποιον «άγνωστο», σε μία χρονοστιγμή, ν’ ακούει για μια παλιά κάτασπρη φόρμα.
«Έχω διάφορες φόρμες...»
Εικόνες Τρίπολης, τότε.... Με κόσμο..., με βροχή, με αέρα, με κρύο, με καταμαυρίλα, με όλους αυτούς τους αγωνιάρηδες που κατέθεταν και καταθέτουν ψυχή και σώμα σ’ έναν «αγώνα», σε μια τρέλλα, με μεράκι και καύλα, ναί ναί, με καύλα όχι κάψα.... Κι ας μην είναι όλα «ρόδινα» κι ας υπάρχουν «κόντρες».... Κι ας υπάρχουν παράπονα, φωνές.... Δεν αλλάζει το σκηνικό. Ίσως σήμερα να είναι πιο οργανωμένα τα πράγματα, λογικό –τόσα χρόνια έχουν διαβεί....
Μόνο ο κόσμος αλλάζει: γίνεται λιγότερος, γίνεται πιο πολύ «όπου φυσσάει ο άνεμος»...., δεν ξέρω.... Αλλά γίνεται λιγότερος –έτσι νιώθω, αυτά λέω.... Δεν ξέρω τι μπορεί να πούνε οι αριθμοί πωλήσεων, οι αριθμοί λένε τη δική τους αλήθεια. Ο κόσμος της μοτοσυκλέτας όμως έχει αλλάξει κι αλλάζει κι άλλο.... Προφανώς, δεν είμαι ειδήμων κι επιστήμων, αλλά .....

« Τελευταία τροποποίηση: Μαρτίου 07, 2020, 04:36:22 μμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #327 στις: Μαρτίου 05, 2020, 08:50:22 μμ »
(2)
Άραγμα για μάσα κατά τις ... νωρίς.
Σάββατο είναι, ας κάνουμε καμιά διαιτολογική «παράκαμψη».... Μιά χαρά, νόστιμο. Οι... «γνωστοί» είχανε ακόμα ωράριο μη αγωνιστικό, αργήσανε ολίγον, βέβαια «τη φύγανε» μετά. Με τόση ενέργεια που βγήκε στην πίστα, θα «αναστενάξουνε τα πηρούνια», θα «βογγήξουν τα τραπέζια» και «θα κλάψουν τα λογής ζώα»........ Σα δε ντρέπονται, να γίνουν vegan…..

Μόνος. Δεν αποτελεί πια μαντάτο αυτό.
Παρέα εκείνο το αεράκι που αγαντάρει την υγρασία.... Και τι να πεις, τι να σκεφτείς. Όλα πολτός μέσα σου: Βενζίνες, ταχύτητες, αλλαγές, γωνίες, λάστιχα, τετρακύλινδρα, δικύλινδρα, «Τσαπάν», Ιταλικά, Γερμανικά, άνθρωποι. Πρωταθλητές, αθλητές «απλοί», άνθρωποι της μοτοσυκλέτας που είτε έχεις ακούσει ή έχεις γνωρίσει, ή έχεις δει μέσω του... «κουτιού».... Πάντως με αυτούς έχεις μεγαλώσει κι αυτούς έχεις διαβάσει.... Πως να το διαχειριστείς όλο αυτό το πράγμα; Απλά στέκεσαι λίγο πιο έξω κι από εσένα τον ίδιο και βλέπεις πως και αν χωράς σε όλο αυτό. Αν γουστάρεις, πόσο, ίσως κάπου αχνά γιατί, μα στην πραγματικοτητα δεν έχεις ώρα γι’ αυτό –απλά «κάνεις λίγο χώρο στο σκληρό»..... Η πραγματική «επεξεργασία» θα έρθει από μόνη της, αργότερα, τις κατοπινές μέρες.
Αυτό που έρχεται τώρα είναι το κρεββατάκι που σε περιμένει, αφού κάτσαμε ολίγον και στο «μπαλκόνι» να αφουγκραστούμε τη νυχτερινή ησυχία. Η ώρα περνάει γρήγορα –μεγάλος εχθρός η ώρα όταν περνάς καλά....
Το ταβάνι γέμισε «γραμμές», «πως άραγε το κάνουν αυτό», «πως το κάνουν το άλλο», «να είχα το μηχαν...»....

«Κυριακή, κοντή γιορτή» λέει ο σοφός –σε αυτά..., -λαός μας. Δίκιο.
Κανά δύο κουβέντες με το Γιάννη το Μπούστα.... Η γροθιά σφιχτή να «την ακούει ο αέρας»….
Στο πρωϊνό τραπέζι –πιο κεντρικά τώρα, αριστερά μου ο Γιάννης, δεξιά μου ο Nick, μια καρέκλα πιο ‘κεί ο Mats. Αν το «δει» κάποιος, τρεις μοτοσυκλετιστικές γενιές. Που όμως είναι ενεργές: να γίνουν πράγματα, να κάνουμε, να δείξουμε. Ζωή. Ν’ ακούω τους Ducatαίους και να σκέφτομαι:
Νισάφι πια! Που να είναι οι υπόλοιποι, που είναι ο περίφημος «χώρος» να στηρίξει την εκδήλωση, που είναι ο κόσμος, πόσο μακρυά είναι οι Σέρρες;
Πολλοί οι «Στρατηγοί» στη μοτοσυκλέτα, πολλοί οι «Λεσχάρχες». Λίγοι οι στρατιώτες. Αν δεν «είναι δική μου η εκδήλωση, που να τρέχω τώρα...», μια ζωή. Αν δεν έχει γκλαμουριά κι επισήμους, δημάρχους, υπουργαίους (παρ’ όλο που συνάντησα έναν στην έξοδο του ξενοδοχείου την Κυριακή...), κι ορχήστρες..., άσε καλύτερα, είναι και «πολλά τα λεφτά Άρη»....
Ναί αλλά μετά.... Μετά δεν έχει «αχ, κρίμα μωρέ δεν μπόρεσα...». Και ούτε έχει «έλα μωρέ, μύριζε το παγωτό, το τυρί ήτανε σούπα» και τα διάφορα «καλοπροαίρετα» -πάντα, μα για πάντα αυτό- παραπονάκια. Εξηγού, για να μην παρεξηγού, εξπλικέ για να μην παραπονιέ....

Πρόοδος και εξέλιξη. Να «το παίξουμε σιβιλιζασιόν σήμερα, στα ... «επίσημα».... Μπαράκι, κλιματιζόμενος χώρος, σκαμπώ, χλιδή..... Μπορεί. Μα σα το «σύρμα», σα το ... «κάγκελο» δεν.... Τεσπά.
Γνωριμία με Αντώνη Ληξουριωτάτο. Απλές στρωτές κουβέντες με έναν μεγαλύτερο και παλαιότερο αγωνιζόμενο. «Τα είχε μαζέψει» όλα στο τρέϊλερ, καθότι έπρεπε να φύγει, ανωτέρα βία.
«Φύγε Αντώνη και θα τα πούμε κάτω. Χάρηκα που σε γνώρισα από κοντά, δε χάρηκα καθόλου για το λόγο που έπρεπε να φύγεις», κι ευτυχώς όλα πήγαν καλά. Ο «μικρός» άντε με το καλό να επιστρέψει.... Θα επιστρέψει...!

Πάλι γυρολόγια, πάλι το ίδιο πράγμα, συνέχεια ακατάπαυστα, αν και λίγο πιο «μαζεμμένα», αφού είπαμε... «κοντή γιορτή»....
Οι ώρες ήταν οι πιο γρήγορες από όλους..., slip-streaming ή μία στην άλλη και να τρέχουν πολύ γρήγορα οι ρουφιάνες....
Σε μιά γωνιά ο Δ.Δ με λίγο πάγο στον ώμο –το τραύμα βλέπεις.... Η κουβεντούλα πιο εύκολη τώρα, μάλιστα ο άνθρωπος έκατσε και για λίγο στην άκρη παρεούλα. Λίγες κουβέντες, μαράζι για το χώρο. Ναί αυτό το χώρο που το κράτος «δεν», αυτό το χώρο που τόσα και τόσα έχει ακούσει..., αυτόν τον όμορφο χώρο που σαφώς κι έχει απίθανους κινδύνους, και απόλυτους πόνους, αλλά έχει και απίστευτες χάρες. Ότι κι αν καβαλάς καλέ μου φίλε, αρκεί να είσαι εκεί που πρέπει, όχι στα σαλόνια ή στις βιτρίνες ή για καφέ (μόνο), όχι υποχρεωτικά σε μία πίστα, αλλά «εκεί έξω».
Σε αυτό το χώρο, που «μας», «σας», «τους» μεγάλωσε. Σε αυτό το χώρο που ακριβώς όπως και στην Πατρίδα μας, ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου και μεταξύ μας....
Κι άντε μετά να θέλουμε να μας πάρουν στα σοβαρά και να μας υπολογίζουν. Άντε μετά να περιμένουμε από διάφορους δηθενάδες να ενδιαφερθούν για τη μοτοσυκλέτα. Ποιός ακριβώς θα ενδιαφερθεί για «σένα» όταν δεν σε υπολογίζει «εσένα; Όταν διάφοροι υπογραφάκηδες υπογράφουν με μόνο τους κριτήριο την πάρτη τους.... Ποιός θα σε υπολογίσει; Ο νόμος μήπως που απλά σε θέλει για να «μαζέψει» μιας και του λείπουν κάμποσα;; Ο ίδιος που υποχρεώνει κράνος, αλλά «βομβαρδίζει» με βόμβες ΦΠΑ; Όταν πολύ απλά μιας και είμαστε μειοψηφία, γιατί όσα μοτόρια ή scooter (ανάθεμα άλλα τι να γίνει τώρα...) κι αν πουληθούν, η μοτοσυκλέτα μειοψηφία είμαστε, ποιός θα ενδιαφερθεί; Κανείς.
Άντε, μια και είναι (ακόμα κρατάει αυτή η... «κολώνια»), πολύ στυλιζαριζέ και περασάμπιλε και «κάπως» και «ατίθασα νειάτα» κι «ευνουχισμένα γηρατειά» και «αγριάδα» και «αλητεία», άντε να πέσουνε τίποτα φωτογραφίες, καμιά διαφήμιση για portfolios και να έχουμε να λέμε.
Ποιός; Κανείς. Αλλά, ακόμα κι «εμείς» οι ίδιοι.
Κι εκείνη η ρημάδα η δίτροχη να επιμένει.... Θα επιμένει στις ψυχές διαφόρων πυρήνων που αυτόβουλοι και χωρίς κάποια πραγματική δύναμη, πέρα από την εσωτερική τους, θα κανονίζουν να φορτώσουν τα μηχανάκια τους σε κάποιο Transit να πάνε Rijeca, κάποιοι άλλοι θα γεμίσουνε το φορτηγό τους και θα πάνε σε κάποια πίστα στη διπλανή Ιταλία.... Κάποιοι θα γεμίσουνε το φορτηγό και θα τραβήξουνε για το Νησί, κάποιοι άλλοι θα «καταθέσουνε κασσεράκι» και θα τραβήξουνε με τις «παλιαντζούρες» τους κι αυτοί κατά ‘κεί.... Κάποιοι, μόνοι τους. Κάποιοι μοναχικοί στα ταξίδια κι όχι μόνον, κάποιοι με το που “μυρίσουν” ”Track Day”….
Όπως πάντα δηλαδή, μια και θα μου πείτε ότι «α, έχουν αλλάξει τα πράγματα παππού.... Έχει οργανωθεί ο χώρος, έχει υπάρξει πρόοδος πραγματική, δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά γεράκο». Σωστά. Τώρα «τραγουδάμε» αλλιώς....
Τεσπά, γεροντικές ασυναρτησίες.... Είπαμε, ο κόσμος έχει αλλάξει. Οι δεινόσαυροι έχουν αποχωρήσει και στη θέση τους κάθονται άλλα, πιο εξελιγμένα όντα.

Πάλι τα κάνανε μαντάρα οι κόκκινοι, «οι δικοί μου». Λάθος στρατηγική, πάει το Grand –Prix....
Αλλά από κάτω, οι γύροι συνεχίζουν, τα κιβώτια δουλεύουν, τα λάστιχα τρίβονται, τα κράνη σκίζουν τον αέρα. Οι λαιμοί πυρρώνουν, τα μάτια διαστέλλωνται, «ο δρόμος» είναι εδώ, οι γκαζιέρες δουλεύουν υπερωρία, ο καιρός μία χαρά! Γύροι, αλλαγές.... Βραβεύσεις, απ΄ όλα τα καλά!
Μικρή βόλτα στο «παζάρι» να πάρουμε κάτι να θυμόμαστε, αν και η θύμηση δε θέλει memorabilia,  παρουσία χρειάζεται.....
Η μοτοσυκλέτα όποια κι αν είναι αυτή δε ζήτησε ποτέ τεμενάδες και «κόκκινα χαλιά» ή/και «εΛάτΕ να μας ΦωΤογρΑαφηθούμε»....
Το σπορ ακριβό, από όλες τις απόψεις, αλλά, δείπνα και συνέδρια είναι για τα «κόμματα».... Και στα κομμάτια....

Thank you very much Mr Agostini! Thank you for coming to our country again! How was it?
Very nice and the track too!
Άραγε θα έρθουν ξανά; Κανά δυό που ρώτησα, ευχαρίστως! Ίσως την επόμενη φορά..., είναι και τα συμβόλαια..., είναι και τα έξοδα..., είναι και η ζωή..... Ποιός ξέρει....
Η επιστροφή, ήρθε απότομα στο μυαλό (ναί εντάξει, είπαμε: εδώ γελάμε όλοι...).
«Το αγόρι της Μιχαλακοπούλου», πρότεινε να γυρίσω πίσω «Χαμεροειδώς». Μα δεν μπορούσα. Ήθελα να το ολοκληρώσω το ταξίδι με τον τρόπο που το άρχισα.
Με τον αργό, «φορτηγατζήδικο» τρόπο του λεωφορείου....
Μύρισα για λίγο ακόμα την πίστα. Ένιωσα για λίγο ακόμα τις αλυσίδες να γραπώνουν τα γρανάζια. «Είδα» λίγο ακόμα τις ξύστρες να σπιθοβολλάνε στην άσφαλτο.
«Ακούμπησα» για λίγο τα λιγοστά μηχανάκια που «γύριζαν» ακόμα.... Και, ναί, «άκουσα» και τον άξονα να κολυμπάει μέσα στη γραφιτούχα βαλβολίνη, γιατί ναί κύριοιGuzzαίοι (απανταχού κι ασχέτως ... «αποχρώσεων», παρεών, λεσχών και λοιπαί συνομοταξί), υπήρχε κι ένα μοναχικό Guzzi που πέρναγε. Τι θέτε; «Είμεθα» αγωνιάρα μάρκα, ασχέτως «πίστας».... Μη κοιτάτε που έχουμε γίνει ... «πασαρέλλα, μοντέλα και τσαντούλες».... Ή όλο ταβέρνες και λοιπά πολιτιστικά δρώμμενα κι εκδρομούλαι «Παυσανίας»..... Άραγε εκδρομή «στας Σέρρας» και παράλληλη συμμετοχή σε μία μάζωξη που ταιριάζει απόλυτα στο παρεΐστικο που όλο «ταρατατζούμ –περιπατζούμ» διατυμπανίζετε;;; Και μάλιστα όταν οι ημερομηνίες είναι από πολύ καιρό γνωστές..... Ή μόνο ομοσπονδίες και βραβεία και γκλάμουριέν και πιτσιλωτά λόγια και παγωνιού ανάστημα;;; Και... "δάκρυα για την Ηλέκτρα"....
Απλές σκέψεις....

 
Καθώς περίμενα έξω από την πίστα κι αφού χαιρέτησα και το σεκιουριτά, να σου κι ο Ago, μέσα στο νοικιάρικο OPEL. Όπισθεν, στροφή και γκάζι. ΕΤΣΙ! Γκάζι, ρε!
Με είδε μέσα από το τζάμι. Σήκωσε τη γροθιά χαμογελαστά και με χαιρέτησε. Θα κατάλαβε ο άνθρωπος με τι σόϊ νούμερο είχε να κάνει.... Ανταπόδωσα με γέλιο!
Ναί, ρε περάσαμε όμορφα!!!
Και στα παπάρια μας τα λεφτά! Ούτως ή άλλως και δεν τα είχαμε ποτέ, αλλά κι αν τα είχαμε πάλι σε τίποτα ρόδες θα τα «ρίχναμε».... Δε θέλω περιττές ερωτήσεις περί προελεύσεως και τέτοια περιττά........
Αναμονή στο σταθμό, μόνος, το ταξίδι νύχτα, το λεωφορείο, εντάξει. Μετά από κάποια στιγμή ύπνος και ποιός ξέρει.... Στάσεις ξανά, οι διακεκομμένες αυτή τη φορά να μοιάζουν να απομακρύνωνται, να βγαίνουν από μέσα μου....   

Άτιμο Μπογιάτι..... Όοοοσα χρόνια κι αν περάσουν το ίδιο πράγμα όταν δεν οδηγώ. Είναι λίγο πριν τον κατήφορο ένα μικρό τοσοδά σαμαράκι μετά από μιά «απλωτή» δεξια καμπήηηηη. Ένα ανεπαίσθητο «ξύπνα, μέχρι εδώ ήτανε»! Κι αυτή τη φορά το ίδιο.
Κι απλά κλείνεις τα μάτια και προσπαθείς να γραπωθείς και να κρατήσεις αλλά και να κρατηθείς από όλα (όσο λίγα ή πολλά έζησες ένα «ΠουΣουΚου»). Να κρατηθείς γιατί γνωρίζεις που επιστρέφεις.
Κι ευτυχώς υπάρχει και η μοτοσυκλέτα όσο γλυκιά και απίστευτα σκληρή, που με κρατάει. Όσο κι αν όλα τα κόκκαλα πονάνε, όσο κι αν το clip-on στοιχειώνει, όσο κι αν η κλειδαριά έχει πιάσει σκόνη και τα νυστέρια καρτερούνε....
Αυτά. Να έχουμε όλοι υγεία. Και να προσέχουμε τη μοτοσυκλέτα. Καλούς δρόμους!

Έννοια σας, το βουητό ξαναγύρισε



υγ. Το κείμενο θέλω να το αφιερώσω σε όλους αυτούς που ήταν εκεί, «μέσα» ή «έξω», εκεί όμως.
Επίσης θέλω να το αφιερώσω στο Χάρη και τον Αντώνη –ξέρουν αυτοί.
Επίσης, στο Mats που έπρεπε να φύγει νωρίς την Κυριακή –χορτάτος όμως, μιας και η οικογένεια περίμενε. Παρ‘ όλ’ αυτά όμως, , προλάβαμε να αλλάξουμε δυό-τρεις κουβέντες Κυριακή στο «σύρμα» για τα μεγαλύτερα πράγματα στη ζωή του ανθρώπου. Ευχαριστώ.
Τέλος θέλω να το αφιερώσω στο φιλαράκι μου το Μαρίνο που τ’ Αη Δημήτιού πέρισυ (2018) τον χάσαμε στο Σχιστό.

 
το νου σας
« Τελευταία τροποποίηση: Μαρτίου 07, 2020, 04:37:19 μμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1177
Απ: The bar's open
« Απάντηση #328 στις: Απριλίου 22, 2020, 10:03:14 πμ »
Καλημέρα σας κορίτσια!

Μετά λοιπόν τας ηλεκτρονικάς επικοινωνίας, την βολή που αυτή προσφέρει καθότι από τον "καναπέ" του καθείς γλυτώνει "απουσίες", κι επειδή εδώ δεν έχει φτάσει το... injection της ηλεκτρονικής, ας ανεβάσουμε άλλο ένα κειμενάκι που γράφτηκε χτες, καθότι χτες είχαμαν και επέτειον.....

Αν δεν είναι εγκεφαλικά δύσκολο, η λέξις "σήμερα" μπορεί να αντικατασταθεί με το χτες, καθότι γράφτηκε χτες 21/4..... Ένας φίλος μου είπε "τι κάθεσαι και γράφεις.... Δε μας φτάνει που είσαι ακαταλαβού, ζούμε και σε μία εποχή που ο κόσμος δεν θέλει να σκέφτεται, θέλει μασημένα φαγητά."

Λοιπόν, άμα θέτε σκεφτείτε ολίγον. Κι όσο για τα ηλεκτρονικά, καλά είναι, αλλά κρύβουν τα άσχημα.....
Επιμένουμε λοιπόν στο "χαρτί και στο μολύβι", έστω ηλεκτρονικά.... Είπαμε, δεν έχουμεν injection, αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι δεν χρησιμοποιούμε την πρόοδον.... Αλλά με χαλινάρι.....
Καλημέρα σας, χρόνια πολλά (καθότι Ανάσταση Κυρίου) και .....



Καλησπέρα καλέ μου φίλε και Χρόνια πολλά!
Χριστός Ανέστη για κάποιους, χαίρε Βούδα για κάποιους άλλους, χαίρε ω χαίρε υπέρτατο ον για άλλους.....
Καλή Ανάσταση για όλους μας!
Και μακάρι να βγούμε όλοι όρθιοι και καλά από αυτό το «κόλπο» που μας «την έχει πέσει» εδώ και κάμποσο καιρό....
Ναί μωρέ, αυτή η μικρή γριππούλα, το ελαφρύ κρυωματάκι, το «μικροτσούτσουνο» ιουδάκι που μας λέγανε στην αρχή. Τώρα καραντίναι και σουμουσού....
Προφανώς, σιιιιγά τα ωά..... Σχεδόν καμία ματιά στο μετά, έχει άλλωστε ο ... Θεός..... Μπα; Ξαφνικά υπάρχει Θεός;;;
Η οικονομία σε ύπνο κι άντε μετά να την ξυπνήσεις..., είναι και... γκρινιάρα άμα στραβοξυπνήσει..... Να σώσουμε ότι σώνεται και βλέπουμε.....
Μικρό της ανθρώπινης ζωής το κόστος, μικρό και το ποσοστό των θανάτων, κανένας όμως δε μας εξήγησε τι γίνεται, άμα «είσαι εσύ» ο... «κερδισμένος»....
Κι από ότι πιστέυω κανείς δε θέλει να «φύγει», ή κι αν θέλει, δεν είμαστε και σίγουροι ότι θα έχει θέση στου ιού το «magic Bus”…..
Μέτρα, μέτρα, μέτρα, μια χώρα να μετρά τις αντοχές της από την πρόνοια και την απαγόρευση..... Για φαντάσου τι θα γινότανε έτσι και το πολύπαθο και ακριβοπουλημένο Ε. Σ. Υ είχε αφεθεί χωρίς τα μέτρα.... Αν δηλαδή «το παίζαμε» Ελληνάρες και «έλα μωρέ σιιιιιγά! ΕΜΕΝΑΝΕ δε με τρομάζει το ...»κουνούπι»! Όχι ότι δεν έγιναν προσπάθειες.....
Α! Μια και το θυμήθηκα, αυτό το σύστημα υγείας ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΜΕΙΣ που το γεμίζουμε με το θαυμασμό μας και τα μπράβο μας, ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε που το καταριώμαστε γενικώς;;; Αυτούς δε τους λέγαμε πουλημένους και λοιπά λαχανικά;;; Ξαφνικά οι «φακελλάκηδες» γίνανε ήρωες......
Αυτό δεν είναι το σύστημα που το ξεσκίσαμε με όλα τα μνημόνια, με όοοολα αυτά τα προγράμματα σωτηρίας;;;
Μα, δεν είναι καθήκον όλων, γιατρών, νοσηλευτών και όλων όσων σχετίζονται με το ΕΣΥ,  μάλιστα και δια όρκου, να μας φροντίζουν;;;
Και δικό μας καθήκον ως πολιτεία, δεν είναι να φροντίζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε να τους προσφέρουμε τα περισσότερα προκειμένου να μπορούν να μας φροντίσουν;;;
Μάλλον όχι από ότι κατάλαβα μέσα στα χρόνια.....
Ξαφνικά, μπράβο σε όλους αυτούς που παραμένουν «έξω». Και είναι πολλοί. Deliverάδες, courierάδες, κλπού.... Και πάρα πολλούς από αυτούς τους «στολίζαμε» καθημερινά πριν λίγο καιρό.....
Κάποια λέξη για να δούμε ως ευκαιρία όλη αυτή την κατάρα;;; Μέσα σε λίγες μέρες μάθαμε «όλοι» να δουλέυουμε σπό το σπίτι, να έχουμε δοδοληψίες από το... ντιβάνι, αλλά και γενικότερα, μάθαμε πως υπάρχουν και άλλοι τρόποι..... Για την ακρίβεια μάς ανάγκαζσαν τα μέτρα, γιατί αν είχε αφεθεί η χωρούκλα μας στουςρυθμούς της, καλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος..... Λυπάμαι, αλλά η φάρα μας θέλει το ζόρι της.... Μόνοι μας, άσε καλύτερα, θα έχει πολιτικόν κόστος..... Ω σιγά-σιγά, μην ενοχληθεί ο λαός –αυτό το υπέρτατο ζώον, στα θερινά του ανακτορικά μπάνια...... Στη Μύκονο όλα αλλάζουν.... Α, αλλά τα στάνταρντζζζζ παραμένουν υψηλά..... Άλλωστε δεν είναι ούλοι για το επίπεδο τση Μυκόνου.....
Βέβαια, κοίτα να δεις που για ακόμα μία φορά ο υπόλοιπος τουρισμός θα τον αναζητήσει, όπως πάντα βέβαια, τον Ελληνάκο.... Εκτός από τας νήσους επιπέδου..... Δεν πειράζει, καλόί και οι «εισαγώμενοι», βέβαια έτσι και κοπούνε οι «εισαγωγές» να δω σε τι σόϊ γάμους θα παντρευτούμε μανάρι μου τώρα που ‘κεί πέρα στη Νοιά δεν υπάρχουσιν αι «μεταξάδες».....
Πάλι τα ίδια με τις διάφορες αλληλεγγύες. Πάλι τα ίδια με τα «τρεχάματα» κατόπιν εορτής..... Πολλά τα «δάκρυα για την Ηλέκτρα», κανένα δάκρυ για τα πριν..... Μα που να προβλέψουμε..... Σαφώς, αλλά, αφού δεν μπορούμε να προβλέψουμε, ας δώκουμεν μία μίζαν..., ας κατευθύνουμε τα φράγκα σε άλλους τομείς..... Ποιός το γαμεί μωρέ το θέμα τση υγείας;..., ή της παιδείας;;; Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει ρε! Ας κάνουμε μια μεταρρύθμιση.....
Πάλι τα ίδια με τις αλληλεγγύες. Και με τα ανθρωπιστικά που έτσι και πει κάποιος το οτιδήποτε, αμέσως λε ταμπελλέν ντε σοβινέ ή ιδού ο φασιστάκιος.....
Πάσχα στα σπίτια, μέρες στα σπίτια, νύχτες στα σπίτια, «παίζει» και κάποιο ματς πυγμαχίας (ενδοοικογενειακής), τίποτα το βαρύ, απλά κάτι κλωτσομπουνίδια....
Φάρμακά και πλυστικά. Μέτρα αποστάσεων.....
Μέτρα και αλληλεγγύες.... Ευχές και κουράγια.....
Κι έχωμεν και την επέτειον. «Ζήτω η Επανάστασις!» Η δική μας, ουχί των στρατηγοβασιλέων. Απλά οι ..."συνταγματάρχες", προλάβανε τους ανωτέρους στη στροφή....
Δωρεάν διακοπάς εις λογής νήσους εις την απεραντοσύνιν του δικού μας πελάγους του Αιγαίου, το οποίον, δικό μας είναι το πουλάμε σε λογής φίλους, άμα γουστάρουμε και λάχει.....
Ζήτω και η Δημοκρατία μας!
Αυτή του ισχυρού, του δυνατού.
Κάτω τα χέρια από την ελευθερία μας!
Κάτω η Χούντα!

Είσαι σίγουρος καλέ μου φίλε;; Την έχεις διώξει;; Τη φροντίζεις τη Δημοκρατιούλα σου;; Φροντίζεις να υπακούς και στα μέτρα που πρέπει να εφαρμόσεις;;; Βεβαίως και σε ενοχλεί που σου στερήσανε το «ελεύθερο» να βγαίνεις όποτε γουστάρεις από το σπίτι σου. Πράγμα που σημαίνει ότι αν πίστευες πραγματικά όμως στη Δημοκρατία και σε όλα της τα παρακλάδια, δε θα χρειαζότανε κανείς να σου επιβάλλει περιορισμούς.
Είσαι σίγουρος ότι δε γουστάρεις τις λογής χούντες καλέ μου φίλε;; Είσαι σίγουρος ότι γουστάρεις Δημοκρατία, αλλά όχι μόνο με τα δικαιώματα, αλλά, ΚΥΡΙΩΣ αυτό, με τις υποχρεώσεις που σούρνει μαζί της;
Ή απλά νομίζεις ότι δημοκρατία είναι απλά να βλέπεις ****υς και λογής ****, καθώς και κυλόττες ξεήγλωτες και κυτταρίτιδες μοσχοπληρωμμένες στη δωσατζού 4Κ τιβί σου;;;
Επέτειος σήμερα της επαναστάσεως στην καραντίνα –που δεν τη λέμε ακριβώς έτσι.... Όοοοοχι μωρέ μη το βλέπετε ως εν πολλοίς χημικούλικο περιστατικό, άλλωστε μία γριππούλα είναι.... Αλληλεγγύη παιδιά, ανθρωπισμός, περνάμε δύσκολα. Επαγρύπνηση, βοήθεια στο διπλανό μας, στον ανήμπορο, προσοχή στα παιδιά, στους ηλικιωμένους! Σε όλους, όλοι είμαστε άνθρωποι!
Θέλω να σε δω μόλις τελειώσει αυτό το «κόλπο», τι θα θυμάσαι καλέ μου φίλε από όλα αυτά....
Ξέρεις τις αλληλεγγύες, τις φροντίδες, τις προστασίες του περιβάλλοντος, τις μέρυμνες και τα διάφορα που θυμήθηκες πάλι ξαφνικά και ποντάρισες πάνω τους..... Κι όχι μόνο εμάς, εδώ τους ντόπιους, αλλά και τους άλλους, τους μεγάααλους "παίκτας" στη γήϊνη σκακιέρα....
Έχει και επέτειο η επανάστασις.....
Έχει και η Επανάστασις επέτειον...

Θέλω να σε δω -έχεις ακόμα μία ευκαιρία από τις πάαααρα πολλές μέσα στους αιώνες να διαλέξεις δρόμο, άνθρωπε......

Α, και μία και είπαμε για ανθρώπους. Βασικά, ας αφήσουμε την προσπάθεια να γίνουμε Θεοί, στο Θεό.
Ας κοιτάξουμε μπας και γίνουμε άνθρωποι.... Άνθρωποι όμως...
Πάντα μόλις είπαμε να γίνουμε Θεοί, όλο και κάτι κακό σκαρώσαμε στους ίδιους μας τους εαυτούς....


το νου σας


(και το τραγουδάκι μπόνους, μάλλον, bonus:  https://youtu.be/N4WpGFJehoI)

(και μη βιαστείς να "κλαφτείς" πως τάχαμου "δε θα το ξανακάνω", "τυχαίο ήτουνα" και λοιπές malakies που το πουτανάκι "πετάει" μόλις το πιάσουν να τσιμπουκώneται, μη στέρξεις να υπερασπιστείς τη "μυτούλα σου" επειδή σε ξεμπροστιάζουνε να χαϊδεύεσαι με τα κακαδάκια και τις πυχτές μυξούλες σου. Μας έχω δει και κατά τη μεταπολίτευση -μη ξεχνάμε πως σήμερις έχουμαν επέτειος.... Και τα καταοπινά τα χρόνια, μετά την «φτηνή» Ολυμπιάδα και από τα πρίν, μας είδα και λίγα χρόνια πίσω στην οικονομική... χρεοκοπία, ή όταν "σηκώνουμε κεφάλι" και θαρρούμε πως κάποιοι είμαστε και τέτοια, γενικά έχω δει....)



« Τελευταία τροποποίηση: Απριλίου 22, 2020, 10:29:23 πμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!