Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Οκτώβριος 19, 2017, 11:10:07 μμ

Αποστολέας Θέμα: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....  (Αναγνώστηκε 12762 φορές)

Αποσυνδεδεμένος MOUSTAKAS

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Lover
  • **
  • Μηνύματα: 217
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #15 στις: Ιούνιος 02, 2013, 10:57:17 μμ »
Παναγιώτη  :notworthy: :notworthy:

Αυτό δεν ειναι κειμενο για το 36ωρο,ειναι Μανιφέστο για την ζωη μεσω του 36ωρου.
Γραφή που τσακίζει,ανάγνωση που δεν θες να τελειώσει.
Κείμενο που σε κανει πρώτα καλυτερο ανθρωπο κ επειτα καλυτερο μοτοσυκλετιστή.
Σε ευχαριστούμε.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!!!!
 :clap


Υ.Γ. Στο ειχα πει απο την στιγμή που γνωριστήκαμε.....επρεπε να ασχολεισαι μόνο με την συγγραφή κ τιποτε αλλο.Ακουσε κ κανέναν........Μόδιστρο :hehe:

Αποσυνδεδεμένος gino

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1164
    • Stelvio NTX
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #16 στις: Ιούνιος 03, 2013, 02:12:42 πμ »
Aπο τους ταξιδιωτες του βραχου :notworthy: :notworthy: :clap :clap

Αφιερωμενο

Laura Pausini & Lara Fabian - La Solitudine (Live)
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 03, 2013, 03:14:10 πμ από gino »

KTiNoS

  • Επισκέπτης
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #17 στις: Ιούνιος 03, 2013, 06:47:03 μμ »


(να πα να γαμηθούν όλοι)

KTiNoS

  • Επισκέπτης
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #18 στις: Ιούνιος 04, 2013, 09:12:40 πμ »
http://sphotos-e.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash3/931195_10201037601000781_36659426_n.jpg
Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....

(να πα να γαμηθούν όλοι)

jimlemans

  • Επισκέπτης
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #19 στις: Ιούνιος 06, 2013, 12:19:53 πμ »
Ειδες τη παθαινεις για να καθεσαι στην "ΓΑΛΑΡΙΑ".
Ευχαριστουμε για τα καλα σας λογια...... :notworthy:

avadista

  • Επισκέπτης
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #20 στις: Ιούνιος 06, 2013, 01:03:38 μμ »
 Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσαν.
Τ’ αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις
όπως το φέρει ο κόπος της τελειωμένης μέρας
και βγάζεις άλλα νοήματα κι άλλες ελπίδες,
πιο καθαρά μπορείς να το διαβάσεις.

Τώρα που κάθομαι άνεργος και λογαριάζω
λίγα φεγγάρια απόμειναν στη μνήμη∙
νησιά, χρώμα θλιμμένης Παναγίας, αργά στη χάση
ή φεγγαρόφωτα σε πολιτείες του βοριά ρίχνοντας κάποτε
σε ταραγμένους δρόμους ποταμούς και μέλη ανθρώπων
βαριά μια νάρκη.
Κι όμως χτες βράδυ εδώ, σε τούτη τη στερνή μας σκάλα
όπου προσμένουμε την ώρα της επιστροφής μας να χαράξει
σαν ένα χρέος παλιό, μονέδα που έμεινε για χρόνια
στην κάσα ενός φιλάργυρου, και τέλος
ήρθε η στιγμή της πληρωμής κι ακούγονται
νομίσματα να πέφτουν πάνω στο τραπέζι∙
σε τούτο το τυρρηνικό χωριό, πίσω από τη θάλασσα του
Σαλέρνο
πίσω από τα λιμάνια του γυρισμού, στην άκρη
μιας φθινοπωρινής μπόρας το φεγγάρι
ξεπέρασε τα σύννεφα, και γίναν
τα σπίτια στην αντίπερα πλαγιά από σμάλτο.

Σιωπές αγαπημένες της σελήνης.

Είναι κι αυτός ένας ειρμός της σκέψης ένας τρόπος
ν’ αρχίσεις να μιλάς για πράγματα που ομολογείς
δύσκολα, σε ώρες όπου δε βαστάς σε φίλο
που ξέφυγε κρυφά
και φέρνει
μαντάτα από το σπίτι κι από τους συντρόφους,
και βιάζεσαι ν’ ανοίξεις την καρδιά σου
μη σε προλάβει η ξενιτιά και τον αλλάξει.
Ερχόμαστε απ’ την Αραπιά, την Αίγυπτο, την Παλαιστίνη,
            τη Συρία∙
το κρατίδιο
της Κομμαγηνής, που ‘σβησε σαν το μικρό λυχνάρι
πολλές φορές γυρίζει στο μυαλό μας,
και πολιτείες μεγάλες που έζησαν χιλιάδες χρόνια
κι έπειτα απόμειναν τόπος βοσκής για τις γκαμούζες
χωράφια για ζαχαροκάλαμα και καλαμπόκια.
Ερχόμαστε απ’ την άμμο της έρημος απ’ τις θάλασσες του
            Πρωτέα,
ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες,
καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες στο κλουβί του.
Το βροχερό φθινόπωρο σ’ αυτή τη γούβα
κακοφορμίζει την πληγή του καθενός μας
ή αυτό που θα ‘λεγες αλλιώς, νέμεση μοίρα
ή μονάχα κακές συνήθειες, δόλο και απάτη,
ή ακόμη ιδιοτέλεια να καρπωθείς το αίμα των άλλων.
Εύκολα τρίβεται ο άνθρωπος μες στους πολέμους∙
ο άνθρωπος είναι μαλακός, ένα δεμάτι χόρτο∙
χείλια και δάκτυλα που λαχταρούν ένα άσπρο στήθος
μάτια που μισοκλείνουν στο λαμπύρισμα της μέρας
και πόδια που θα τρέχανε, κι ας είναι τόσο κουρασμένα,
στο παραμικρό σφύριγμα του κέρδους.
Ο άνθρωπος είναι μαλακός και διψασμένος σαν το χόρτο,
άπληστος σαν το χόρτο, ρίζες τα νεύρα του κι απλώνουν∙
σαν έρθει ο θέρος
προτιμούν να σφυρίξουν τα δρεπάνια στ’ άλλο χωράφι∙
σαν έρθει ο θέρος
άλλοι φωνάζουνε για να ξορκίσουν το δαιμονικό
άλλοι μπερδεύονται μες στ’ αγαθά τους, άλλοι ρητο-
ρεύουν.
Αλλά τα ξόρκια τ’ αγαθά τις ρητορείες,
σαν είναι οι ζωντανοί μακριά, τι θα τα κάνεις;
Μήπως ο άνθρωπος είναι άλλο πράγμα;
Μην είναι αυτό που μεταδίνει τη ζωή;
Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν.

Πάλι τα ίδια και τα ίδια θα μου πεις φίλε.
Όμως τη σκέψη του πρόσφυγα τη σκέψη του αιχμάλωτου
            τη σκέψη
του ανθρώπου σαν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια
δοκίμασε να την αλλάξεις, δεν μπορείς.
Ίσως και να ‘θελε να μείνει βασιλιάς ανθρωποφάγων
ξοδεύοντας δυνάμεις που κανείς δεν αγοράζει
να σεργιανά μέσα σε κάμπους αγαπάνθων
ν’ ακούει τα τουμπελέκια κάτω απ’ το δέντρο του μπαμπού,
καθώς χορεύουν οι αυλικοί με τερατώδεις προσωπίδες.
Όμως ο τόπος που τον πελεκούν και που τον καίνε σαν
            το πεύκο, και τον βλέπεις
είτε στο σκοτεινό βαγόνι, χωρίς νερό, σπασμένα τζάμια,
            νύχτες και νύχτες
είτε στο πυρωμένο πλοίο που θα βουλιάξει καθώς το δεί-
            χνουν οι στατιστικές,
ετούτα ρίζωσαν μες στο μυαλό και δεν αλλάζουν
ετούτα φύτεψαν εικόνες ίδιες με τα δέντρα εκείνα
που ρίχνουν τα κλωνάρια τους μες στα παρθένα δάση
κι αυτά καρφώνονται στο χώμα και ξαναφυτρώνουν∙
ρίχνουν κλωνάρια και ξαναφυτρώνουν δρασκελώντας
λεύγες και λεύγες∙
ένα παρθένο δάσος σκοτωμένων φίλων το μυαλό μας.
Κι α σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές
είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη
δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη και προχωράει∙
Στάζει τη μέρα στάζει στον ύπνο
μνησιπήμων πόνος.

Να μιλήσω για ήρωες να μιλήσω για ήρωες: ο Μιχάλης
που έφυγε μ’ ανοιχτές πληγές απ’ το νοσοκομείο
ίσως μιλούσε για ήρωες όταν, τη νύχτα εκείνη
που έσερνε το ποδάρι του μες στη συσκοτισμένη πολιτεία,
ούρλιαζε ψηλαφώντας τον πόνο μας∙ «Στα σκοτεινά
πηγαίνουμε στα σκοτεινά προχωρούμε...»
Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά.


Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν.

Δανείζομαι λέξεις άλλου (Γ.Σεφέρης) διότι γράφε Λόλα γράφε, έχεις να κλείσεις τεύχος.
Αλλά η συνάφεια είναι εμφανής

ΥΓ. Εγκεφαλικό editing...θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ


Αποσυνδεδεμένος PanLampro

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1025
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #21 στις: Ιούνιος 06, 2013, 04:42:24 μμ »
Σας το 'πα εγώ.
Εχουμε πρόβλημα 'δωμέσα!








και χειροτερεύει.....
 :think:
Θα με φάει η περιέργεια...
Τί είναι μετά την επόμενη στροφή?

Αποσυνδεδεμένος Vagpap

  • Συντονιστής
  • Guzzi Maniac
  • ****
  • Μηνύματα: 1321
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #22 στις: Ιούνιος 06, 2013, 05:23:07 μμ »
 :?


Δε πάτε καλα......( ; )

 :thumbsup:
This is Toumba.....

Αποσυνδεδεμένος SPONT

  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 3160
  • GUZZIHOLIC GUZZISTA 100%
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #23 στις: Ιούνιος 06, 2013, 05:40:40 μμ »
παναγιωτη και βαγγελη 


ειστε σκληροι και ακαρδοι :hehe:
γιαλαντζης  ντολμαδοπουλος του 2%

Αποσυνδεδεμένος I. t. A

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1168
Απ: Ο ελεύθερος σκοπευτής, απλώνει τη μπουγάδα του στη μπόρα....
« Απάντηση #24 στις: Ιούνιος 10, 2013, 05:24:17 μμ »
Χαίρετε!
Τώρα που η σκόνη έχει κάτσει, να σας πω και κάτι άλλο:

Πάνω στο δρόμο φύτεψα μια πορτοκαλιά. Διάφοροι αναβάτες, ο καθ' ένας για τους δικούς του λόγους, σταμάταγε κι έπαιρνε απο ένα πορτοκάλι. Άλλος γιατί δίψαγε, άλλος γιατί ένιωθε κάπως, άλλος σιχτηρίζωντας το malάκα που πήγε κι άφησε τα κλαδιά του δέντρου μέσα στο δρόμο κλπ κλπ....

Να σας ευχαριστήσω λιοπόν που πήρατε ένα πορτοκαλάκι απο το δέντρο μου. Κι αν κατάφερα να σας μιλήσετε, και να σας δείτε, τότε κερδισμένος είμαι.

Α! Και το κέμενο, δεν είναι δικό μου. Το κείμενο, είναι δικό ΣΑΣ!
Και πάλι σας ευχαριστώ

http://youtu.be/UYzE_Vrp9Pg
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 10, 2013, 05:49:44 μμ από I. t. A »
MG-S, γιατί έτσι μας αρέσ'!