Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Δεκέμβριος 16, 2017, 01:37:24 πμ

Αποστολέας Θέμα: Εγώ κι ένα Stelvio.  (Αναγνώστηκε 5238 φορές)

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Εγώ κι ένα Stelvio.
« στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:28:34 μμ »
  Συνήθως τα οδηγικά κείμενα ή οι εντυπώσεις οδήγησης που αφορούν τα Moto Guzzi είναι ρομαντικά κείμενα με αετούς που πετάνε, ασπρόμαυρες αναμνήσεις και νοσταλγικές αναπολήσεις για την εποχή της αθωότητας. Τα κείμενα συνήθως καταλήγουν στα συναισθήματα και την αίσθηση που αφήνει η οδήγηση μιας τέτοιας μοτοσυκλέτας πέρα από τους αριθμούς ή, τις μετρήσεις και χωρίς ιδιαίτερη αναφορά στο πως στέκεται μια τέτοια μοτοσυκλέτα απέναντι στο σύγχρονο ανταγωνισμό. Βλέπεις η ιστορία και οι θρύλοι της μάρκας μαζί με την αποκλειστική επιλογή αερόψυκτου V2 με άξονα, έλκει ιδιαίτερους ανθρώπους με ιδιότυπες προτιμήσεις που προτιμούν αντικείμενα για αυτό που προκαλούν και όχι για αυτό που είναι.

  Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το «αυτό που είναι» περιέχει υποχρεωτικά την ιστορία και τους θρύλους μιας μάρκας καθώς μιλάμε για μάρκα με αδιάλειπτη και συνεχή παρουσία 95 ετών στον χώρο της μοτοσυκλέτας, με ιστορίες ιδιοφυών ανθρώπων με πάθος και γνώση για αυτό που έκαναν.

  Γιατί όμως πρέπει κάποιος να γνωρίζει ιστορία για να καβαλήσει μια μοτοσυκλέτα; Γιατί να πρέπει να νιώθει πίσω από το κεφάλι του το φάντασμα του Carlo ή του Carcano για να συνειδητοποιεί τι είναι αυτό που καβαλάει;
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #1 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:28:57 μμ »
Στο κείμενο που ακολουθεί δεν θα βρείτε ούτε αετούς ούτε ασπρόμαυρες φωτογραφίες με δερμάτινα κράνη και γυαλιά πιλότων ούτε πίστες με άχυρα στις εξόδους των στροφών.

  Ένας πενηντάρης με κάμποση εμπειρία σε μοτοσυκλέτες και χωρίς να είναι ειδικός σε τίποτα, γράφει για το τι αποκόμισε μετά από μια μεγάλη βόλτα με ένα Stelvio του ’08 χωρίς αναφορά στην ιστορία, στους θρύλους ή στο ρομαντικό περιτύλιγμα. Μια βόλτα που έγινε σχεδόν με τους δικούς του όρους χωρίς περιορισμούς στο τι και το πώς βοηθούσης μιας παρέας δυο τριαντάρηδων (πιτσιρικάδων!) με πολύ μεγαλύτερη αντοχή και σαφώς πολύ μεγαλύτερη ανοχή από τον ίδιο και κάποιων άλλων συνομήλικων του που (καλώς) τον αγνόησαν. Και όσα ακολουθούν αφορούν τον ίδιο και μόνον αυτόν.

  Λάβετε επίσης υπ’ όψη ότι ο πενηντάρης που γράφει εδώ έχει αποκλειστική ενασχόληση με μηχανάκια με «ψηλά τιμόνια» και μόνο περιστασιακά και επιπόλαια έχει οδηγήσει μηχανάκια street με τα οποία γενικώς αισθάνεται άβολα.

  Λάβετε επίσης υπ’ όψη ότι ο συγκεκριμένος είχε – όπως είπε πολύ σωστά φίλος απ' τους συνομήλικούς στην βόλτα – το σύνδρομο του λυμένου σκύλου αφού είχε να καβαλήσει μοτοσυκλέτα τουλάχιστον έξη μήνες και ότι αυτή η βόλτα και τα όσα γράφονται εδώ τώρα δεν θα υπήρχαν αν δεν υπήρχε η ευγενική χορηγία του Stelvio (Γιαννάκο σ’ ευχαριστώ τα μάλα).
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 06, 2016, 06:58:43 μμ από astrahan »
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #2 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:29:20 μμ »
  Αυτό που θεωρώ σημαντικότερο σε μια μοτοσυκλέτα είναι η αίσθηση που αυτή αφήνει στον αναβάτη της. Κι αν αυτό φαίνεται αντιφατικό σε σχέση με τα παραπάνω λεγόμενα, ευθύς αμέσως να διευκρινίσω ότι η αίσθηση για την οποία μιλάω είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε «οδηγικό στήσιμο». Δεν έχει να κάνει με την ομορφιά, το design, την ιστορία, τους θρύλους ή τις περγαμηνές. Ακόμα δεν έχει να κάνει με τις επιμέρους επιλογές, μηχανολογικές ή άλλες που έχει κάνει ο κατασκευαστής.

  Το «οδηγικό στήσιμο» είναι ο συνδυασμός της σχεδίασης της θέσης οδήγησης, με την γεωμετρία της μοτοσυκλέτας, ο συνολικός τρόπος λειτουργίας του κινητήρα με το κιβώτιο ταχυτήτων και την μετάδοση (αυτό που στα Αγγλικά λένε power train), η λειτουργία των αναρτήσεων και τα φρένα. Αν και όταν όλα αυτά είναι δεμένα σε ένα αρμονικό σύνολο τότε και μόνον τότε, για να το πούμε κάπως μαθηματικά, μια μοτοσυκλέτα έχει οδηγικό στήσιμο.

  To Stelvio του ’08 θεωρητικά είναι μια on-off μοτοσυκλέτα. Ουσιαστικά είναι μια ασφάλτινη μοτοσυκλέτα (on) με όρθια θέση οδήγησης (off). Ακόμη και η επιλογή του πίσω ελαστικού 180/55/17 φωνάζει άσφαλτο (τι φωνάζει, ουρλιάζει). Αυτό που είναι πιο σωστό να λέμε είναι ότι τα σύγχρονα on-off είναι πλέον οι τουριστικές μοτοσυκλέτες της εποχής μας, λόγω της όρθιας θέσης οδήγησης και της δυνατότητας για φόρτωμα που έχουν. Απλά η όρθια θέση οδήγησης μπορεί να βοηθήσει σε ένα πέρασμα ενός βατού χωματόδρομου αν παραστεί ανάγκη. Κι αυτό γιατί όποιος έχει κάνει στην ζωή του off ξέρει ότι ο νο1 περιοριστικός παράγοντας στο off είναι το βάρος. Και τα 250++ κιλά που έχουν οι μεγάλες on-off είναι πολύ μακριά από τα κιλά που σηκώνει το off. Επίσης όσοι έχουν κάνει off ξέρουν ότι αν κάνεις off θα πέσεις. Και κανένας δεν θέλει να πέσει με 250++ κιλά που τα πλήρωσε 15 χιλιάρικα και να βλέπει τα χιλιάρικά του μαδημένα εδώ κι εκεί. Αν εξαιρέσει κανείς λοιπόν ότι το Stelvio αντί για χυτή ζάντα έχει ζάντα με ακτίνες (κρατήστε το αυτό) και ότι οι ακτίνες δεν βοηθάν μόνο στο χώμα αλλά και στην σπασμένη, γεμάτη τρύπες Ελληνική άσφαλτο, ξεχνάμε το off και πάμε στα υπόλοιπα.
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #3 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:30:12 μμ »
  Η θέση οδήγησης λοιπόν είναι από αυτές που «κουμπώνεις». Όλα έρχονται φυσιολογικά στα χέρια και το μεγάλο τιμόνι δίνει εξαιρετικό μοχλό στις αλλαγές κατεύθυνσης και στον έλεγχο. Τα πόδια (τα δικά μου τουλάχιστον) έχουν ακριβώς την γωνία που πρέπει λόγω της θέσης των μαρσπιέ και τα γόνατα κουμπώνουν εξαιρετικά στις εσοχές του ρεζερβουάρ. Η σέλα είναι σελάρα, με ξεχωριστά επίπεδα για αναβάτη – συνεπιβάτη και σου δίνει άπλετο χώρο να κινηθείς επάνω της αλλά θα έλεγα ότι είναι λίγο (τονίζω λίγο) σκληρή.

  Η ζελατίνα είναι σχετικά μικρή σε όγκο για τα δεδομένα της κατηγορίας και δεν εμποδίζει καθόλου την ορατότητα. Δουλεύει δε εξαιρετικά μέχρι τα 170-180 που δοκίμασα. Μάλιστα σε κάνει να νομίζεις ότι πηγαίνεις με λιγότερα καθώς δεν δημιουργεί στροβιλισμούς (buffeting Αγγλιστί) ούτε ιδιαίτερο αεροδυναμικό θόρυβο στο κράνος. Κι αυτό χωρίς την αίσθηση ότι οδηγάς σκούτερ ή ότι κάποιος φύτεψε ένα παρμπρίζ στην μοτοσυκλέτα.

  Το όλο στήσιμο και η σχεδίαση της θέσης οδήγησης είναι σχεδόν εντουράδικη. Είναι παράδοξο (αλλά ωραίο) μια τόσο ογκώδης εξωτερικά μοτοσυκλέτα να δίνει τόσο λεπτή  αίσθηση μόλις ανέβεις επάνω της. Για τα δεδομένα της κατηγορία πάντα.
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #4 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:30:41 μμ »
  Και βάζεις μπροστά τον κινητήρα και ακούς το ράθυμο αλλά ψυχωμένο μπουμπ-μπουμπ που έχουν όλα τα guzzi αλλά δεν σε ενδιαφέρει γιατί δεν θες να μιλήσεις με τον Λουίτζι αλλά θες να πας βόλτα και να οδηγήσεις αλλά είναι ωραίο να έχει ωραίο ήχο το μηχανάκι σου. Αφού λοιπόν σηκώσεις το πλαϊνό σταντ έχοντας μακρύνει το αριστερό σου πόδι πενήντα πόντους για να το φτάσεις καθόσον είναι πολυυυυύ μακριά από εσένα, για να είναι κοντά στο κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας λόγω της διάταξης των κυλίνδρων, κουμπώνεις την πρώτη (με κλακ κι όχι με γκλανγκ!) και ξεκινάς.

  Το μοτέρ γεμίζει από χαμηλά, ακούει στο γκάζι, έχει ροπάκλα, ανεβάζει άνετα στροφές χωρίς να χρειάζεσαι πολλές για να κινηθείς γρήγορα καθώς με αλλαγές στις 5000 στροφές (με κόκκινο στις 8 χιλιάδες αν δεν θυμάμαι λάθος) πηγαίνεις σφαίρα. Οι ταχύτητες αλλάζουν εύκολα και κουμπώνουν θετικά και η ζωή είναι ωραία.

  Φτάνεις στην 1η στροφή τσιμπάς τα φρένα με ένα δάχτυλο και η μοτοσυκλέτα επιβραδύνει εντυπωσιακά σαν ένα κομμάτι χωρίς περιττά βυθίσματα έτοιμη να μπει στην στροφή. Είχα ενδοιασμούς και αντιρρήσεις για την επιλογή τόσο μεγάλου ελαστικού πίσω καθώς ξεφεύγει (διορθώνω – ξέφευγε καθώς τώρα είναι σχεδόν κοινός τόπος) από το μέτρα της κατηγορίας. Κι όντως η μοτοσυκλέτα είναι λίγο πιο βαριά στην αλλαγή κατεύθυνσης καθώς και στο πρώτο ξάπλωμα στην στροφή. Αλλά αυτό που χάνεις σε ευκολία το κερδίζεις σε σταθερότητα καθώς η μοτοσυκλέτα στρίβει αρχοντικά, άνετα με υποδειγματική σταθερότητα εμπνέοντας σιγουριά και ασφάλεια με όσα και να μπεις και ανεξάρτητα αν η στροφή είναι κλειστή σε σφιχτό δρόμο ή παρατεταμένη ανοιχτή σε ανοιχτό.

  Εδώ να σημειώσω ότι η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα φόραγε τα Pirelli Scorpion Trail II τα οποία βρήκα εξαιρετικά σε όλες τις συνθήκες (εκτός βροχής γιατί τέτοιο πράγμα δεν είχαμε).
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #5 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:31:02 μμ »
  Και πάμε τώρα στο κερασάκι της ιστορίας – τις αναρτήσεις. Υπεράνω πάσης κριτικής και υποψίας και το εμπρός ανάποδο Marzocchi και το πίσω της Sachs (αν δεν κάνω λάθος). Όσο σφιχτά χρειάζονται – δεν θα πείραζα τίποτα στις ρυθμίσεις όπως ήταν, κράταγαν πάντα την μοτοσυκλέτα στην πορεία που ήθελες, σου έδιναν πληροφόρηση τεσσάρων πρακτορείων ειδήσεων μαζί, πέρναγαν πάνω από γιαμπς με όσα, διάβαζαν διαμήκεις ανωμαλίες σαν σχολαστικός μελετητής του Μεσαίωνα και προσπερνούσαν τις εγκάρσιες, με σνομπ ύφος αριστοκράτη. Σε μια αριστερή υπό κλίση με γιαμπάκι, βρήκε το σταντ δυο φορές στην σειρά αλλά πέρα από το χρατς – χρατς που ακούστηκε ουδέν αξιοσημείωτο.  Ίσως κάποιος που ήθελε να δώσει περισσότερη έμφαση στην άνεση να τις μαλάκωνε λίγο (είναι και οι δυο πολύρυθμιζόμενες) αλλά εγώ είχα βρει την νιρβάνα μου.

  Το σημαντικότερο απ’ όλα όμως ότι σε συνεργασία με το άκαμπτο πλαίσιο έδιναν πάντα την αίσθηση ότι η μοτοσυκλέτα είναι ένα συμπαγές κομμάτι. Αναβάτης, πλαίσιο και αναρτήσεις αποτελούν μια ομοούσια και αδιαίρετη τριάδα για να μιλήσω θεολογικώς με τα φρένα να παίζουν τον ρόλο των Αγίων όταν πρέπει να φωνάξεις Παναγία μου.

  Και αυτό λέει ότι μια καλοσεταρισμένη μοτοσυκλέτα δεν χρειάζεται ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις με ηλεκτρονικό εγκέφαλο του Deep Blue που να κάνει 12 τρις υπολογισμούς το νανοσεκόντ αφού ο ανθρώπινος εγκέφαλος με ένα σετ καλών αναρτήσεων τα καταφέρνει μια χαρά και χωρίς να φοβάται ότι κάποια στιγμή τα ηλεκτρονικά θα αποφασίσουν να κατέβουν σε απεργία διαρκείας με αίτημα 8ωρο, πενθήμερο και 1 μήνα διακοπές.

  Αυτό το λέει, στο δικό μου το κεφάλι βέβαια που λόγω ηλικίας έχει φορτώσει πληροφορίες απ’ ότι αναρτήσεις να ‘ναι και έχει μεγάλο data base σε ηλεκτρονικά με τάσεις αυτονομίας που τον κάνει επιφυλακτικό. Νεότερα κεφάλια μπορεί να έχουν έντονη διαφωνία με τα παραπάνω και θα πάω πάσο καθώς όπως λεν «you can’t teach an old dog new tricks”. Προς υπεράσπισή μου όμως ένας βασικός κανόνας της μηχανολογίας είναι «ότι δεν υπάρχει, δεν χαλάει».
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 06, 2016, 07:03:02 μμ από astrahan »
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #6 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:31:23 μμ »
Και; Σημεία κριτικής δεν υπάρχουν; Ε υπάρχουν…

  Ο συμπλέκτης είναι αντρικός. Πολύ αντρικός. Το δικό μου μηχανάκι δεν έχει τον μαλακότερο συμπλέκτη του κόσμου αλλά το Stelvio θέλει αντρικό δεξί χέρι για αριστερό, Μπορεί να φταίει ότι είχα να καβαλήσω έξη μήνες μηχανή και τα τρυφηλά χεράκια μου δεν άντεξαν αλλά έπιασα τον εαυτό μου κάποια στιγμή στα σφικτάδια να ονειρεύεται quick-shifter και DCT.

  Το πολυόργανο έχει σχεδιαστεί για εποχές άγριας κρίσης για να μην τρομάζουν οι αναβάτες καθώς έγραφε κατανάλωση 4,3 lt/100km ενώ ο βενζινάς επέμενε ότι ήταν 6,2. Και επειδή when money talks, bullshit walks, ο βενζινάς είχε δίκιο.

  Σε πολύ χαμηλές ταχύτητες πχ σε ανηφορικές φουρκέτες υπάρχει ένας πολύ αδιόρατος δισταγμός στον ψεκασμό που σε κάνει να χρησιμοποιήσεις τον συμπλέκτη αν βάλεις 2α και αν έχεις 1η γίνεται σκορτσάρισμα. Τίποτα ιδιαίτερα σπουδαίο αλλά πρέπει να ειπωθεί.
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #7 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:31:47 μμ »
Τελειώσαμε;

Μια μέρα λοιπόν πήγε για μπάνιο ο Carlo με τον Carcano στην Λίμνη του Κόμο. Είπα να μην τους χρησιμοποιήσω όπως υποσχέθηκα στην αρχή αλλά όπως θα διαπιστώσετε είναι απαραίτητο. Το μηχανάκι ήταν έτοιμο έτσι κι αλλιώς και έλλειπαν μόνο οι ακτίνες στην ζάντα και το ρεζερβουάρ. Τι μ@λ@κία μπορείς να κάνεις με τις ακτίνες και το ρεζερβουάρ; Ζάντες με ακτίνες είχαν από το Caponord. Και το ρεζερβουάρ; Τι διάλο ένα ρεζερβουάρ ήταν. Ευχαριστημένοι λοιπόν ο Carlo με τον Carcano πήγαν για μπάνιο όπως είπα κι άφησαν τους βοηθούς να τελειώσουν την δουλειά.

  Ένας απ’ τους βοηθούς ήταν λίγο πονηρούλης και είχε έναν κουμπάρο (έχουν και στην Ιταλία κουμπάρους) που έφτιαχνε ζάντες με ακτίνες. Και σου λέει σιγά μην βάλω του Caponord που είναι και Aprilia και δεν τους πάω αυτούς άσε που όταν μας είχαν αγοράσει θέλαν να με σουτάρουν – καλά που ήρθε η Piaggio. Κι έτσι πήρε τις ζάντες του κουμπάρου που θα τον έσωζε κιόλας γιατί κανείς άλλος δεν αγόραζε τις ζάντες του κουμπάρου αφού οι ακτίνες του Stelvio δεν είναι περασμένες περιμετρικά στην ζάντα όπως του Caponord ή της BMW ούτε με εσωτερικό στεφάνι όπως του Super Tenere αλλά κάθε ακτίνα έχει την δική της τσιμούχα για στεγανοποίηση καθώς η ζάντα είναι tubeless. 64 ακτίνες (δεν τις έχω μετρήσει στην τύχη το λέω) σε δυο ρόδες με 64 τσιμούχες. Πόσο απίθανο είναι να σκάσει κάποια από τις 64 και να χάνει αέρα το λάστιχο; Η εμπειρία λέει ότι όταν είναι να πάει κάτι στραβά θα πάει (νόμος του Μέρφυ νο1). Όταν είναι να πάνε στραβά 64; Κι έτσι ο κουμπάρος έζησε καλά και όσοι έχουν Stelvio ναι καλά το καταλάβατε δεν έζησαν καλύτερα.

  Οι υπόλοιποι βοηθοί πήγαν να σχεδιάσουν το ρεζερβουάρ. Αυτοί δεν ήταν πονηρούληδες ήταν καλά παιδιά αλλά νέα κι άβγαλτα κι επειδή ήταν νέα κι άβγαλτα παιδιά που είχαν σκούτερ κι είχαν δει κι ένα φουντούρο βάλανε ντουλαπάκι στο ρεζερβουάρ και έτσι αυτό έμεινε με 17 λίτρα χωρητικότητα. 17 λίτρα χωρητικότητα σε μεγάλο on-off που θα γυρίζει τον κόσμο φορτωμένο. 17 λίτρα λέω. 17. Που αν πας ψιλοχαλαρά στα 180 χλμ γυρίζεις ρεζέρβα και αν πας στην Εθνική με 160 στα 173 χλμ μένεις. Τελείως όμως. Και τι να σου κάνει ο Carlo με τον Carcano που είναι για μπάνιο στο Κόμο. Να παρατήσουν τις ξαπλώστρες και να σου φέρουν βενζίνη;

  Βέβαια για να είμαστε και δίκαιοι όταν γύρισε ο Carlo με τον Carcano απ’ το μπάνιο και είδαν τι έγινε τράβαγαν τα μαλλιά τους αλλά ήταν αργά καθώς η μοτοσυκλέτα είχε βγει ήδη στην παραγωγή και για τιμωρία τους έβαλαν στο επόμενο Stelvio να βάλουν ρεζερβουάρ 32 λίτρα για να μάθουν οι βοηθάντζες με τι είχαν να κάνουν και έβαλαν και χυτές ζάντες για να μάθει ο κουμπάρος. Αλλά ο κουμπάρος τους είχε ήδη πουλήσει πολλές και το NTX ξέμεινε με τις 64 τσιμούχες.

 
  Αυτά.
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 06, 2016, 06:33:58 μμ από astrahan »
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #8 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:32:00 μμ »
  Τι αυτά;

  Πήγα να κλείσω το κείμενο και μου ήρθε φλασιά…

  Ρε κρετίνε το μηχανάκι έχει άξονα και σε μονόμπρατσο κιόλας. Ε; δεν έχω τίποτα να γράψω. Απλώς θυμήθηκα ότι έχει άξονα. Δεν με απασχόλησε ποτέ δεν είχε ούτε γκλαν ούτε γκλουν ούτε να σηκώνεται στο άνοιγμα ούτε να κατεβαίνει στα φρένα ούτε να πηδάει στα σαμαράκια ούτε να κλωτσάει στις αλλαγές ταχύτητας.

  Τώρα που το σκέφτομαι μάλλον πουστι@ του κουμπάρου είναι. Έχει αλυσίδα μέσα αυτολιπαινόμενη αλλά το είχαν διαφημίσει με άξονα και ευτυχώς τους έσωσε ο κουμπάρος που είχε και αλυσίδες αλλά αυτές ήταν καλές και τους χρώσταγε κιόλας μετά τις ζάντες με τις τσιμούχες…
ex...

Αποσυνδεδεμένος astrahan

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • I Live Here
  • *
  • Μηνύματα: 5175
  • ut tensio, sic vis
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #9 στις: Ιούνιος 06, 2016, 06:45:40 μμ »
για το μούτρο του Stelvio που είναι σαν Ρίτμο δεν είπα τίποτα. Κι ούτε θα πω.

Εμένα μ' αρέσει.  :shame:
ex...

Αποσυνδεδεμένος virus

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Lover
  • **
  • Μηνύματα: 278
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #10 στις: Ιούνιος 06, 2016, 07:54:33 μμ »
να τα μααααας   :hehe:


αφου σαρεσε αυτο και μονο μετραει  :bier: :bier:

Αποσυνδεδεμένος kavadias

  • Guzzi Let Me Be
  • *
  • Μηνύματα: 130
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #11 στις: Ιούνιος 06, 2016, 08:46:47 μμ »
Πέρνα να πάρεις μια βόλτα το 690 και όταν γράψεις μετά την ελεγεία θέλω αποκλειστικά δικαιώματα έκδοσης  :hehe: :hehe:
μηχανόβιος, όχι μοτοσυκλετιστής

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #12 στις: Ιούνιος 06, 2016, 09:21:45 μμ »
Εξαιρετική απεικόνιση, από έναν αμύητο.  :hehe:
Συμφωνώ απόλυτα έχοντας κάνει και του λόγου μου 2 τριανταεξάωρα με διαφορετικά Stelvio σε test-drive. To 2009 με απλό και το 2012 με ABS (αν θυμάμαι καλά).

Μοναδική διαφωνία η κατανάλωση. Ποτέ δεν σκοτίστηκα για βενζίνη πριν τα 200 χλμ. Αυτή είναι και η δική μου μέγιστη απόσταση που μπορώ να διανύω χωρίς στάση, οπότε συμβαδίσαμε απόλυτα.  :mg:
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος Edouard_Bracame

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Lover
  • **
  • Μηνύματα: 167
    • MG V7
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #13 στις: Ιούνιος 06, 2016, 10:24:32 μμ »
Κάπως έτσι αρχίζουν οι σχέσεις πάθους... Αυτές που κρατάνε χρόνια και σε γεμίζουν νέες εμπειρίες.

Once again, well said.  moto~
What We See Depends Mainly On What We Look For

Αποσυνδεδεμένος gkot

  • Admin
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1060
    • http://www.promoweb.gr
Απ: Εγώ κι ένα Stelvio.
« Απάντηση #14 στις: Ιούνιος 06, 2016, 11:28:20 μμ »
... το διάβασα δις

το τερμάτισες  :anigrin:  :hehe:

Πάντως χωρίς να θέλω να παινέψω τα γένια μου, έχοντας ήδη σύγχρονο guzzi 5 χρόνια, το Stelvio για μένα ήταν αποκάλυψη. Προσωπικά με απασχολεί μόνο το θέμα του ρεζερβουάρ και ποτέ της πίεσης ελαστικών.

Η νέα του έκδοση με διορθωμένες τις αρρώστιες: ρεζερβουάρ/ ζάντες/ εκκεντροφόρους ΔΕΝ ΕΧΕΙ να ζηλέψει τίποτα από πολλά γνωστά mega on/off. Δυστυχώς η πρώτη γενιά με τα τόσα προβλήματα - που όποιος είχε κουράγιο και λεφτά τα έλυσε, όποιος δεν είχε το έστειλε πίσω στον Luigi....-  δημιούργησε κάκιστη φήμη που δύσκολα μπορεί κάποιος να πειστεί με τέτοιο ανταγωνισμό.