Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε. Δεκέμβριος 11, 2017, 02:27:31 πμ

Αποστολέας Θέμα: 2-stroke blues!  (Αναγνώστηκε 2231 φορές)

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #15 στις: Οκτώβριος 11, 2017, 12:11:00 πμ »
Κάνουμε μια παύση με το μπλοκ και δουλεύουμε λίγο τα περιφερειακά. Ο σκοπός είναι να μην μας καθυστερήσουν δουλειές που εξαρτώνται από άλλους, όταν έχουμε πάρει φόρα και δένουμε.

Μια τέτοια δουλειά είναι οι τροχοί. Θέλουν πολλές επεμβάσεις και θέλουν τον ειδικό τους. Ξέπλεγμα, ίσιωμα, χρώμια, γαλβανίσματα, γυαλίσματα, ακτινολογήσεις, είναι εργασίες που φυσικά ξεπερνούν τις περιορισμένες μου γνώσεις και δεξιότητες.
Θα τις αναλάβει ο Μήτσος Ζ., πέριξ της κλασσικής, παλιός Γκουτσαίος, στον οποίο έχω αναθέσει και παλιότερα δουλειές, έμεινα ευχαριστημένος, είναι λογικός σε χρεώσεις και επιπλέον μου είναι συμπαθής. Θέλετε περισσότερα; Αδύνατον...

Απόψε πετάγομαι μέχρι το εργαστήρι του και κάνουμε μια πρώτη διάγνωση της δουλειάς. Η ετυμηγορία λέει τα παρακάτω.

Φωτό 19: Ο πίσω τροχός. 18-άρης, φοράει ελαστικό 3.25Χ18. Με λίγο ψάξιμο θα βρεθεί, δεν είναι πολύ εξεζητημένο.
Καλή στεφάνη, παέι για χρωμίωση. Πετάμε ακτίνες γιατί θα κοπούν τα άκρα τους που θα έχουν οξειδωθεί και δεν θα ξεβιδώνουν και χρησιμοποιούμε καινούργιες (από παπί, ύμαρτον, κι εδω  μας κυνηγάει ο Soihiro?), βούρτσα άγρια στο κέντρο (ταμπούρο), βούρτσα ψιλή στο λεβιεδάκι. Στις νέες άκρες των ακτινών που είναι χρυσαφί και θα φαίνονται άσχημα, θα γίνει γαλβάνισμα.
Τέλος όλα θα δεθούν, ακτινολογηθούν και όταν αγοραστεί το ελαστικό, ζυγοσταθμιστούν με καινούργια ρουλμάν εννοείται.

Φωτό 20: Ο εμπρός τροχός. 21-άρης, φοράει ελαστικό 2.50Χ21. Είναι πολύ εξεζητημένο.  Δύσκολα θα βρεθεί εδώ, μάλλον πάει για παραγγελία.
Κακή στεφάνη, όλο κτυπήματα, έχει περπατήσει πολύ με σκασμένο ελαστικό είπε ο ειδικός. Δε σώνεται. Πρέπει να βρεθεί άλλη. Οι ακτίνες σπάνιες, πρέπει να σωθούν γι' αυτό θα ξεβιδωθούν ευλαβικά, θα γαλβανιστούν μαζί με τα άκρα τους και τοποθετηθούν πάλι. Το κέντρο χοντρή βούρτσα, το λεβιεδάκι ψιλή. Αλλαγή ρουλμάν, ακτινολόγηση κλπ, όπως και ο πίσω.
Εκκρεμότητα η στεφάνη, πάμε να ψάξουμε.  :think:

Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #16 στις: Οκτώβριος 12, 2017, 09:58:22 μμ »
Καλησπέρα,
Τα νέα από το μέτωπο των τροχών όχι τέλεια. Ούτε το πίσω στεφάνι σωνότανε, ούτε οι λεπτές ακτίνες της μπροστινής 21' ξεβιδώνουνε από τα καψούλια τους...
Ευτυχώς δόθηκαν λύσεις: Η στεφάνη εντοπίστηκε, πάλι στο ebay, πάλι στην Ιταλία και παραγγέλθηκε πάραυτα. Αν ξέρεις πως την ψάχνεις. Εγώ δεν ήξερα αλλά έμαθα: 1.85Χ18. Κάπως συνηθισμένη ευτυχώς, σύνολο 65 ευρώ με ταχυδρομείο. Τελικά οικονομικώτερα από χρωμίωση της παλιάς.
Όσο για τις ακτίνες, δύσκολα εντοπίστηκαν αλλά είναι λίγο πιο χοντρές, σαν του V7, 4mm αντί για 3,2mm. Δεν πειράζει. Πιο δυνατος ο τροχός θα σηκώνει και άλματα με υπέρβαρους!  :hehe:

Στο μεταξύ το μπροστινό χρειάζεται περιποίηση. Απομακρύνουμε αυτοκόλλητα και...

Φωτό 21: Οι μπότες είναι χαραγμένες, χρειάζεται λέιανση με ψιλό σμυριδόπανο, 1500 και πάνω.

Φωτό 22: Τα καλάμια έχουν επιφανειακή (ελπίζω) σκουριά, πάλι με πολύ ψιλό συρματάκι κουζίνας θα απομακρυνθεί; Θα φανεί.

Φωτό 23: Οι λαστιχένιες ξύστρες είναι σκισμένες και κουβαλάνε τόνους βρώμας. Έτσι κι αλλιώς, θα ανοιχτούν για αλλαγή τσιμουχών και χρειάζεται να βρεθούν τα ανταλλακτικά (ξύστρες, 1 σπασμένο δακτυλίδι που τις σφίγγει, το άλλο είναι εντάξει αλλά θέλει χρώμιο, τσιμούχες, λάδι με το σωστό ιξώδες)
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #17 στις: Οκτώβριος 15, 2017, 12:42:39 πμ »
Βρέθηκε λίγος χρόνος για να προχωρήσω τις εργασίες...

Στη φωτο 24 τα λίγα υλικά που χρειάζονται για τις δουλειές που είχα αναφέρει. Η υπομονή δυστυχώς δεν φωτογραφίζεται αν και είναι η πλέον απαραίτητη...

Φωτό 25: Το ψιλό συρματάκι κουζίνας (πιο ψιλό από αυτό που φαίνεται στη φωτό) έκανε τη δουλειά. Η σκουριά απομακρύνθηκε και από κάτω δεν υπάρχουν αμυχές και τραυματισμοί στο σκληροχρώμιο.

Φωτό 26: Οι βελτιωμένη οπτική κατάσταση είναι εμφανής. Πάμε για αλλαγη τσιμούχες και λάδι και είμαστε έτοιμοι.

Στη συνέχεια θα ασχοληθούμε με το καρμπυρατέρ. Αύριο όμως προηγείται η βόλτα της λέσχης! moto~
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #18 στις: Οκτώβριος 16, 2017, 03:23:41 μμ »
Είναι μια υπέροχη μέρα, ότι πρέπει για εγχείριση στο καρμπυρατέρ.

Η προετοιμασία επιβάλει καθαριότητα και τακτοποιημένο περιβάλλον γιατί πολλά εξαρτήματα είναι μικρά και χάνονται.

Φωτό 27: Όλοι οι χημικοί τύποι της οξείδωσης είναι εδώ! Πραγματικά δεν καταλαβαίνω πως προέκυψε αυτή η πούδρα. Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ανοίξει ποτέ καρμπυρατέρ που έχει μείνει αιώνες με μίγμα βενζίνης και διχρονόλαδου, αλλά και πάλι μου φαίνεται απίθανο αυτά που βρίσκονται μέσα να είναι η γενική περίπτωση...

Φωτό 28: Και μέλος της πανίδας βρήκε κάποτε εδώ καταφύγιο!!! Συνεχίζουμε με πρόχειρο καθαρισμό της πούδρας και των άλλων υπολειμμάτων για να μην βρωμίσουμε άσκοπα το καθαριστικό υγρό. Τα ζιγκλέρ είναι βουλωμένα και καθαρίζονται περνώντας από τη τρύπα τους σταδιακά όλο και περισσότερους κλώνους από πολύκλωνο χάλκινο σύρμα καλωδίωσης το οποίο γυμνώνουμε και χρησιμοποιούμε. Ο λόγος είναι να μην τραυματίσουμε/ξεχειλώσουμε/διευρύνουμε την οπή γιατί αντί π.χ. το ζιγκλέρ να είναι 40-αρι (όπως πράγματι είναι το ζιγκλέρ του minimum) θα γίνει οτιδήποτε μεγαλύτερο και άντε μετά να ψάχνεις γιατί δεν ρυθμίζεται..

Φωτό 29: Επειδή θα γίνει βάπτιση σε πολύ δραστικό χημικό πρέπει να ξεχωρίσουν όλα τα εξαρτήματα που έχουν πλαστικά/ελαστικά μέρη. Από κάποια, πχ το βαρελάκι του τσοκ, το ζιγκλέρ του ρελαντί κλπ, τα O-rings έτσι και τα πειράξει κανείς διαλύονται, ενώ αλλιώς θα κάνουν τη δουλειά τους, οπότε τα ξεχωρίζουμε και αυτά. Δεξιά αυτά που δεν θα περάσουν από το χημικό και αριστερά αυτά που θα καθαριστούν.
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 16, 2017, 03:36:27 μμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος nikos900

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Lover
  • **
  • Μηνύματα: 184
  • ..keep on dreaming..
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #19 στις: Οκτώβριος 16, 2017, 06:28:08 μμ »
 :notworthy:

..και όταν λές θα τα βουτήξεις σε δραστικό χημικό υγρό τί θα είναι αυτό; φαντάζομαι εννοείς κάτι περισσότερο από wd40 / brake cleaner ?

Αποσυνδεδεμένος Oil_and_fuel

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Crazy
  • ****
  • Μηνύματα: 502
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #20 στις: Οκτώβριος 16, 2017, 08:11:56 μμ »
Για την περίπτωση της οξείδωσης σε μορφή λευκής πούδρας, ο καθαρισμός είναι σχετικά απλός.
Αρχικά να θυμίσω πως αυτό το είδος της "σκουριάς" συναντάμε συνήθως σε αλουμίνιο. Ναι, και το αλουμίνιο "σκουριάζει" (οξειδώνεται).
Με απλό ξύδι, ή σε επίμονες περιπτώσεις με μαγειρική σόδα, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά, και φθηνά, και με μικρό ρίσκο ζημιάς. :oldgit:

Καλή συνέχεια! :bier:

Μόλις παρατήρησα πως έγινα για το forum, Guzzi crazy (500 μηνύματα)!!!
 

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #21 στις: Οκτώβριος 16, 2017, 09:09:38 μμ »
:notworthy:

..και όταν λές θα τα βουτήξεις σε δραστικό χημικό υγρό τί θα είναι αυτό; φαντάζομαι εννοείς κάτι περισσότερο από wd40 / brake cleaner ?

Να εδώ Νικολή, το είχα αναφέρει, δυστυχώς δεν με πρόλαβε ο Oil_and_Fuel, το ξιδάκι θα έπαιρνε πρώτα τη πούδρα! Τώρα μουλιάζουν ήδη στο δικό μου υγρά, που σημειωτέο, μετά το 1998 περίπου έχει απαγορευτεί η πώληση του στο ελεύθερο εμπόριο.

"4η φωτό:
Το καρμπυρατέρ, είναι στη θέση του και κατα 95% θα είναι έτοιμο με ένα καθάρισμα. Ο τετραχλωράνθρακας θα εξαφανίσει τα πάντα, βρώμες, οξείδωσεις αλουμινίου, ξεραμένα λάδια μίξης, o-rings, φλάτζες, τσιμούχες, ότι υπάρχει μέσα, αν δεν αφαιρεθεί προηγουμένως....Δυστυχώς και την υγεία όποιου τον εισπνέει...
"
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 18, 2017, 09:02:53 πμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #22 στις: Οκτώβριος 17, 2017, 06:45:04 μμ »
Εχοντας κάνει αρκετές φορές αυτή τη δουλειά, δεν είχα αμφιλολίες ότι τα αποτελέσματα θα είναι καλά.

Φωτό 30: Τα εξαρτήματα του καρμπυρατέρ κάνουν μπάνιο.

Φωτό 31: Μετά από 3-4 ώρες βγαίνουν, πλένονται με άφθονο νερό, σκουπίζονται με μαλακό και καθαρό πανί και αλλού ψιλό κατσαβίδι τυλιγμένο με πανί και τελικά δένονται στο σώμα. Λίγο πριν κλείσει.

Φωτό 32: Το τελικό αποτέλεσμα. Θα αποθηκευτεί και θα περιμένει υπομονετικά!
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 17, 2017, 06:49:57 μμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #23 στις: Οκτώβριος 19, 2017, 07:12:34 μμ »
Στο μεταξύ άρχισαν να καταφθάνουν οι παραγγελίες!

Φωτό 33: Τα στεφάνια, 18 αλλά και 21 ιντσών που ευτυχώς εντόπισα αλλού, πάλι στην Ιταλία. Συνολικό κόστος μαζί με μεταφορικά περιπου 145 ευρώ

Φωτό 34: Τα φερμουί εντοπίστηκαν στην Ισπανία. Θα ρωτήσει κανείς, χάθηκε ο κόσμος να γίνει μια περασιά στα μαγαζιά που πουλάνε υλικά τριβής, με δείγμα τα υπάρχοντα φερμουί, μπας και βρισκόντουσαν εδώ; Ισως, και μάλιστα λίγο πιο οικονομικά, αλλά αν συνυπολογίσεις το τρέξιμο και τις βενζίνες μάλλον δεν άξιζε το κόπο. Σύνολο 60 ευρώ με τα ταχυδρομικά. 

Φωτό 35: Απαραίτητη πάντα, και από τεχνική άποψη αλλά και από συλλεκτική, τουλάχιστον σε μένα,  είναι η προμήθεια του βιβλίου ιδιοκτήτη (owner's manual, libretto uso manutenzione). Ότι κλασσικό κατέχω ή έχει περάσει από τα χέρια μου, πάντα φροντίζω και συνοδεύεται από το βιβλιαράκι αυτό. Φετίχ; Ναι, αν το θέλετε κι έτσι. Επίσης στα περισσότερα προμηθεύομαι και το επίσημο διαφημιστικό φυλλαδιάκι.
Στη προκειμένη περίπτωση μου το θύμισε η αδυναμία μου να εντοπίσω πόσο λάδι παίρνει το μπροστινό και τι ιξώδους. Υποθέτω 10W αλλά όχι με σιγουριά. Αυτή, όπως και πολλές άλλες χρήσιμες πληροφορίες, όπως ο κύκλος συντήρησης, είναι πάντα γραμμένα εκεί. Το παρήγγειλα λοιπόν...
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 19, 2017, 07:14:20 μμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #24 στις: Οκτώβριος 22, 2017, 10:21:59 μμ »
Σας άφησα εεε;
Πάμε λοιπόν λίγο πίσω: είναι Παρασκευή πρωί και στη πρώτη δοκιμή να ανοίξω το κινητήρα συνειδητοποιώ  πως είναι απαραίτητος μικρός εξωλκέας για να βγει το βολάν. Σιγά μην τον έχω. Ο Πέτρος άραγε; Όχι.

Μα τότε ποιός; Ίσως ο φίλος Κώστας στις Τζιτζιφιές, το άλλο εξειδικευμένο συνεργείο που έχει κληρομομήσει όλα τα ειδικά εργαλεία του αξέχαστου Γιώργου. Τηλέφωνο. Ναι, βεβαίως, έλα αλλά γρήγορα, σε λίγο πετάω για έξω. Κατευθείαν στη Λυσικράτους, σε 5' είχαμε πει τα νέα μας, σε άλλα 5 είχαμε τελειώσει! Κώστα ευχαριστώ, πρόθυμος όπως πάντα!
Το βολάν στην μπαγκαζιέρα, το κινητηράκι δεμένο στη θέση συνεπιβάτη..

Για να δούμε, ο άλλος φίλος, ο Πέτρος, μας αντέχει πρωινιάτικα; Αν έχει τα κέφια του, θα μου φτιάξει το ΣΚ, θα πέσουν ατάκες, κανείς δε ξεφεύγει! Ευτυχώς ναι, όλα πάνε καλά σήμερα, είναι και Παρασκευή...
Βάλτο στο πάγκο να το εγχειρίσουμε το μοτέρ.

Φωτό 36: Ο Πέτρος και το ειδικό εργαλείο του για να τελειώνει γρήγορα και αποτελεσματικά. Μια για πάντα!

Φωτό 37: Το βολάν και τα μέρη του συμπλέκτη που επίσης βγήκαν εύκολα, αναπαύονται στη κούτα.

"Πέτρο, ποιά είναι η γνώμη σου, γιατί δεν γυρνάει ακόμα ο στρόφαλος, γιατι το μπιελάκι είναι μαρμαρωμένο; Δεν θα' πρεπε μια και βγήκε το βολάν που συνήθως τα μπλοκάρει μετά από λίγη ακινησία, να γυρνάνε; "
"Λίγη υπομονή ακόμα, όπου να'ναι ανοίγει. Βοήθα με σφυριές στην άκρη του στροφάλου, κάτι δεν πάει καλά.."

Φωτό 38:  Πράγματι....
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #25 στις: Οκτώβριος 24, 2017, 04:07:24 μμ »
Οπως πολύ σωστά καταλάβατε με το που διαχωρίστηκε το κάρτερ, φάνηκε η απογοητευτική κατάσταση του στροφάλου.
Στρόφαλος, έδρανα, κάτω κομβίο της μπιέλας, βελονοειδές ρουλμάν, αντίβαρα, όλα μέσα σε λασποσκουριά!
Προφανώς το "μαρμάρωμα" εκεί οφειλότανε..Πρέπει να είχε εισχωρήσει νερό, μάλλον από τις θυρίδες του δίχρονου μοτέρ και να είχε στραγγίξει στο στροφαλοθάλαμο, περνώντας εύκολα από τα ελατήρια του εμβόλου. Επομένως είχε περάσει χρόνια ακινησίας έξω, εκτεθειμένο σε βροχές και τα κακά της μοίρας του...
Αντιθέτως το κιβώτιο ταχυτήτων με όλα τα εξαρτήματα του, τα γρανάζια, τους άξονες, τα κόμπλερ, τις φουρκέτες, όλα σαν καινούργια! Εδώ το νερό δεν είχε καμμία παρουσία, μόνο η βαλβολίνη, η οποία μάλιστα, αν και μύριζε απαίσια, είχε ακόμα λιπαντικές ιδιότητες!

Φωτό 39: Δείτε χάλια...

Φωτό 40: Προχωρημένη οξείδωση στο στροφαλοθάλαμο, παρόλα τα ελαφρότερα κράματα, μοιάζει χειρότερο από σκουριασμένο μαντέμι...

Φωτό 41: Αλλο ένα μεγάαααλο πρόβλημα. Δείτε η τρύπα ενός άξονα τι ζημιά έχει...Αυτό άραγε πως φτιάχνεται; Μάλλον θα χρειαστεί άλλο κάρτερ, το μισό χαλασμένο μέρος τουλάχιστον, μια και είναι διαιρούμενο.

Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #26 στις: Οκτώβριος 25, 2017, 06:59:50 μμ »
Με τέτοιο στρόφαλο η πορεία της ανανέωσης του μικρού Guzzi θα έπρεπε να τελειώσει εδώ... :oops:

Αλλά οι αγορές μέσω διαδικτύου είναι γνωστό ότι μας έχουν βοηθήσει εντοπίζοντας πράγματα που θα ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεθούν στην ευρύτερη γειτονιά μας.
Στη προκειμένη περίπτωση το μακρύ αγοραστικό μας χέρι έφθασε μέχρι μια χώρα που εγώ προσωπικά, ποτέ δεν έχω συνδέσει με τη συγκεκριμένη μάρκα. Την Ουγγαρία!

Φωτό 42: εντοπίστηκε στρόφαλος εκεί λοιπόν, μαζί με αρκετά άλλα πράγματα από διάλυση μοτέρ. Σε καλή κατάσταση λέει ο πωλητής, εκτός από το σπείρωμα στην άκρη που θέλει καθάρισμα (υποθέτω από τις σφυριές για να βγεί) Για να δούμε....
Ηδη είναι στο δρόμο, με το tracking number παρακολουθεί κανείς τη πορεία του πακέτου στα διάφορα κομβικά σημεία των ταχυδρομείων.

Φωτό 43: Ο Stein Dinse παραδόξως είχε ετοιμοπαράδοτο το σπάνιο πίσω φαναράκι που δεν περιλαμβανότανε στο πακέτο αγοράς. Υποθέτοντας ότι δεν θα έχει και μεγάλο απόθεμα το παρήγγειλα και κατέφθασε. Κόστος περί τα 50 ευρώ μαζί με την αναλογία των μεταφορικών. Εργο τέχνης!

Φωτό 44: Παρέλαβα και το βιβλιαράκι ιδιοκτήτη. Ο πωλητής πρέπει να ήταν υποχόνδριος. Εκπληκτική κατάσταση, απίθανη συσκευασία για να μην αφήσει ούτε μια πιθανότητα να τσακίσει κατά τη μεταφορά. Θα φέρω στη λέσχη το φάκελο συσκευασίας να πάθετε πλάκα, κυριολεκτικά! Με 57 γραμματόσημα επάνω!!!
Στο μεταξύ η χρήσιμη πληροφορία της ημέρας (που βγήκε από το βιβλιαράκι) είναι πως και το 125ΤΤ φοράει μπροστινό με φυσίγγια και όχι συμβατικό! Από τότε! Κάτι που δεν ήταν εμφανές από την εξωτερική εμφάνιση των μπουκαλών, θα το καταλάβαινα μόλις το άνοιγα για τσιμούχες.
Και η πληροφορία που δεν βρίσκεται πουθενά αλλού: 180 cc λάδι ATF ανά μπουκάλα. Το ATF σημαίνει Automatic Transmission Fluid. Είναι λάδι αυτόματων κιβωτίων ταχύτητας και όλα μα όλα τα Guzzi με μπροστινο σύστημα με φυσίγγια, παίρνουν αυτό.

Τέλος μια ανεκτίμητη πληροφορία που βρίσκεται στο βιβλιαράκι είναι το ηλεκτρικό διάγραμμα. Πρώτο γιατί πλεξούδα ηλεκτρικών δεν βρήκα καθόλου στο πακέτο αγοράς και δεύτερο αν το βρείτε εσείς αλλού, πραγματικά ξέρετε να ψάχνετε καλύτερα από μένα.
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 25, 2017, 07:05:26 μμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος Oil_and_fuel

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Crazy
  • ****
  • Μηνύματα: 502
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #27 στις: Οκτώβριος 27, 2017, 12:23:01 μμ »
Η περίπτωσή σου είναι ανίατη!
Μόνο χάρη σε τύπους σαν κι εσένα, υπάρχουν ακόμη σε κυκλοφορία κάποια σπάνια μηχανάκια!
 :notworthy: :notworthy: :notworthy:

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #28 στις: Οκτώβριος 27, 2017, 07:20:40 μμ »
Η περίπτωσή σου είναι ανίατη!
Μόνο χάρη σε τύπους σαν κι εσένα, υπάρχουν ακόμη σε κυκλοφορία κάποια σπάνια μηχανάκια!

Στο ίδρυμα, παρόλες τις πάμπολλες θεραπείες, αυτό μου το πρόβλημα δεν έχει ακόμα καταφέρει να λυθεί..  :shame: :hehe:

Συνεχίζω λοιπόν με επισκευή τιμονιού. Προσπάθειες να το σταθεροποιήσω στη μικρή μου μέγγενη, αποβαίνουν άκαρπες. Ευκαιρία για ένα γρήγορο καφέ στο Πέτρο, πάντα ψάχνω μια δικαιολογία να χωθώ στα ενδότερα του μαγαζιού του και αν έχει πάει καλά η μέρα του, οι ατάκες και το δούλεμα είναι δεδομένα! Ο Βασίλης, ο συμπαθέστατος βοηθός, έχει αρχίσει και μπαίνει στο πνέυμα: έμαθε γρήγορα ότι όταν το μάτι του πελάτη γυαλίζει, δεν φέρνουμε αντιρρήσεις!
Με τη βοήθεια του ελευθερώνεται η μεγγενάρα του Πέτρου και παλεύουμε και οι 2 με το τιμόνι. Το μέταλλο είναι εμφανώς πιο σκληρό από άλλα που έχω ισιώσει παλιότερα.
Όλο το TT είναι από άποψη σκελετού (θα το αναλύσω αργότερα) και μετάλλων, "over engineered", ας μου επιτρέψετε οι μηχανολόγοι τη χρήση του όρου αν είναι αδόκιμος. Οι διατομές, τα υλικά, το μπροστινό κυρίως και ο σκελετός μέχρι στιγμής μου δίνουν την εντύπωση πως αναλογούν σε 350 και όχι 125. 
Κρίμα που και το κινητηράκι δεν ακολουθούσε την ίδια φιλοσοφία. Αλλιώς θα είχε γίνει γνωστό για την αθανασία του, κάτι που σίγουρα δεν ισχύει. Πάντως βλέποντας τις φουρκέτες και τους άξονες του κιβωτίου, νομίζω πως είναι πολύ ανθεκτικώτεροι από το 250 TS που είχα στήσει παλιότερα (και εννοείται πως έχω ακόμα). Σε εκείνο, η αδυναμία των φουρκετών έβγαζε μάτι κατευθείαν με το που τις έπιανες στα χέρια σου! Φυσικά αποδεικνυόταν και από τα παράπονα των ιδιοκτητών, όσο το είχα ψάξει.

Πάμε λοιπόν για οπτική επαλήθευση.

Φωτό 42: Το τιμόνι μετά το ίσιωμα τρίβεται με γυαλόχαρτο και με τροχό γλυκαίνει στις άκρες γιατί από τις χύμες έχει κάνει δόντι. Η επιλογή της ηλεκτροστατικής βαφής, παρόλο που είναι και ανθεκτική και οικονομική δεν γίνεται. Ο λόγος είναι πως το γκριπ του γκαζιού ήταν κολλημένο από επιφανειακή σκουριά με ελάχιστη ανοχή από το τιμόνι. Αν παχύνει έστω και ελάχιστα με το φιλμ της ηλεκτροστατικης, δεν θα γυρνάει μετά το γκάζι. Και επιθυμώ να σώσω το πανσπάνιο Verlichi, παρόλο που έχει κάποιες ζημιές....θα δούμε.

Φωτό 43: Το τιμόνι βαμμένο με "semi gloss matt" της Cosmos, πολλά χέρια για να γίνει ανθεκτικώτερο.

Φωτό 44: Χαράς ευαγγέλια. Έφθασε το πακέτο από Ουγγαρία. Παράδοση στη πόρτα μου, απέφυγα τα πήγαινε-έλα στο ταχυδρομείο, όπως συνήθως. Η συσκευασία άπαιχτη! Ειδικό χαρτόκουτο και ειδικός κάδος. Υποψιάζομαι ακριβά. Το περιεχόμενο ακόμη καλύτερο. Πολλά πράγματα αλλά κυρίως ο στρόφαλος, αυτό μας ενδιαφέρει. Συγκρίνετε τον με τον παλιό....
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 28, 2017, 09:10:25 πμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...

Αποσυνδεδεμένος aquile

  • Μέλος Ε.Λ.M.G
  • Guzzi Maniac
  • *****
  • Μηνύματα: 1041
Απ: 2-stroke blues!
« Απάντηση #29 στις: Οκτώβριος 31, 2017, 09:00:16 μμ »
Λίγες βόλτες, λίγη απομάκρυνση για άλλες δουλειές και πίσω με νέο κέφι. Όλο και περισσότερο βλέπω στην άκρη της διαδικασίας το όμορφο ΤΤ. Όμως όταν πάω να δω λεπτομέρειες, η εικόνα θολώνει, είναι ακόμα μακριά... Ανυπομονώ λίγο άκαιρα...
Δυστυχώς με τις πρόσφατες αρνητικές εξελίξεις στο χώρο του κλασσικού οχήματος, δεν χρειάζεται να βιαστώ καθόλου. :oops: Θα κάνω καιρό να το δοκιμάσω στο δρόμο. Στους χωματόδρομους του Υμηττού βέβαια, στα 500 μ από τη βάση μου, κανένα πρόβλημα. Η δοκιμή θα γίνει όταν έρθει η ώρα.

Ασχολούμαι με το πλαίσιο. Προτιμώ να αποφύγω την εύκολη λύση αμμοβολή-ηλεκτροστατική για 3 λόγους.
Ο πρώτος είναι η αυθεντικότητα: βαμμένο ήταν και βαμμένο θα γίνει πάλι.
Ο δεύτερος είναι οικονομικός: τα 150 ευρώ που κοστίζει περίπου ανεβάζουν τον ήδη μεγάλο προυπολογισμό.
Ο τρίτος είναι λειτουργικός: ενώ δεν πρόκειται να το βάλω ποτέ σε απαιτητικό enduro σεβόμενος την παλαιότητα του (και τη δική μου!) άρα δεν χρειάζεται αντοχή σε χτυπήματα από πέτρες κλπ που θα μας έδινε η ηλεκτροστατική βαφή, μας ενδιαφέρει περισσότερο η αντοχή στη διάβρωση. Το εργοστασιακό primer έχει αποδείξει οτι αντέχει. Γιατί να το απομακρύνω με την αμμοβολή;

Φωτό 45: Όπως βρέθηκε, μετά από πλύσιμο με δραστικό βιομηχανικό χημικό που δεν υπάρχει στο εμπόριο. Και πινέλο. Και υπομονή για να δράσει και να απομακρύνει όλες τις επικαθίσεις.

Φωτό 46: Η χοντρή σκουριά που υπάρχει στη βάση της μπαταρίας και σε 1-2 ακόμα δύσκολα σημεία απομακρύνεται με σβουράκια διαφόρων μεγεθών και τύπων. Στρογγυλά, τύπου πινέλου κλπ, με σκοπό να καταφέρουμε να πλησιάσουν τα δύσκολα μέρη που συνήθως στρογγυλοκάθεται η σκουριά.

Στη συνέχεια παίρνουν σκυτάλη τα χέρια και τα γυαλόχαρτα. Με τη σειρά πρώτα ξεκινάμε με 80άρι, μετά 150άρι, και τέλος 320άρι (στα σημεία που φαίνονται, όχι στα κρυμμένα)  ξοδεύονται περίπου 3 αγχολυτικές ώρες με μουσική και καφέ. Ερχόμαστε στο επίπεδο της φωτό.

Φωτό 47: Μια τακτική που έχω δοκιμάσει με άριστα αποτελέσματα από το '90 είναι τα γυμνά μέρη μετάλλου, πριν τη βαφή να περνιώνται με σταθεροποιητή σκουριάς, ένα γαλακτώδες, οικονομικό πλέον προιόν, που βρίσκει κανείς εύκολα στα χρωματοπωλεία. Το ίδιο και σημαντικότερο, τα σημεία που υπήρχε πριν σκουριά και απομακρύνθηκε, αλλά φυσικά υπαρχουν υπολείμματα που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι. Αυτά κυρίως πρέπει να αδρανοποιηθούν πριν τη τελική βαφή. Πολυμερίζει λοιπόν το υλικό αυτό την οξείδωση και δημιουργει ενα φιλμ προστασίας που αντέχει σχεδόν για πάντα. Περνιέται με πινέλο και λίγο μετά αλλάζει χρώμα (μαυρίζει). Είναι έτοιμο για βάψιμο μετά από τρίωρο.
« Τελευταία τροποποίηση: Νοέμβριος 01, 2017, 08:59:28 πμ από aquile »
Γυρνωντας προς τα πισω ολοταχως, προσπερασαμε δυστυχως και την εποχη του Carlo...